ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਵਾਸਤੇ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਲਾਲਚ—ਜੋ ਮੂਰਖਾਂ ਵਾਸਤੇ ਛੱਡਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਂਗ ਹੈ—ਇਸ ਨੂੰ ਜੋ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਢਾਪਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਧਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਦੇ ਵੀ ਬੁੱਢੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਆਨੰਦ ਵੀ, ਇਸ ਲਾਲਚ ਦੇ ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸੁਖ ਦੇ ਸੋਲੇਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁਤੁੰਗ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਭੋਜਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਯਦੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ, ਹਰੀ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਜਨਮ ਲਿਆ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯਯਾਤੀ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਨਿੱਤ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਹਤਮੰਦ, ਧਨਵਾਨ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੁਤ ਜੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ: "ਅਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪੁਰੁ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ, ਯਦੁ ਅਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।" ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁਰੁ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।" ਪੁਰੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਮਹਾਂਵੀਰ ਰਾਜਾ ਸੁਵੀਰ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਮਨਸਯੁ, ਅਤੇ ਮਨਸਯੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਭਯਦ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ। ਅਭਯਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਸੁਧਨਵਨ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਸੁਧਨਵਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਸੁਬਾਹੂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਰੌਦਰਾਸ਼ਵ। ਰੌਦਰਾਸ਼ਵ ਦੇ ਦੱਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਦਸਾਰਣੇਯ, ਕ੍ਰਿਕਣੇਯ, ਕਕ੍ਸ਼ੇਯ, ਸਥੰਡਿਲੇਯ, ਸਨਨਤੇਯ, ਰਿਚੇਯ, ਜਲੇਯ, ਸਥਲੇਯ, ਧਨੇਯ ਅਤੇ ਵਨੇਯ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰੌਦਰਾਸ਼ਵ ਦੀਆਂ ਦੱਸ ਧੀਆਂ ਵੀ ਸਨ: ਭਦਰਾ, ਸ਼ੂਦਰਾ, ਮਦਰਾ, ਸ਼ਲਦਾ, ਮਲਦਾ, ਖਲਦਾ, ਵਿਪ੍ਰਾ, ਨਲਦਾ, ਸੁਰਸਾ ਅਤੇ ਗੋਚਪਾਲਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗੋਚਪਾਲਾ ਅਤੇ ਸਤ੍ਰੀਰਤਨਕੂਟਾ—ਇਹ ਦੱਸ ਧੀਆਂ—ਦਾ ਵਿਆਹ ਅਤ੍ਰਿ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਭਦਰਾ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਸਵਰਭਾਨੂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਘਾ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ 'ਚ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੋਮਾ ਨੇ ਚਾਨਣ ਕੀਤਾ। ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਿਆ; ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਇਆ। ਅਤ੍ਰਿ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਥਾਪਤ ਹੋਈ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹਨਾਂ ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ। ਉਸ ਨੇ ਦੱਸ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਸਨ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ। ਉਹ 'ਸਵਸਤਿਆਤ੍ਰੇਯ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ। ਕਕ੍ਸ਼ੇਯ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਸਨ: ਸਭਾਨਰ, ਚਾਕ੍ਸ਼ੁਸ਼ ਅਤੇ ਪਰਮਾਨਯੁ। ਸਭਾਨਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਕਾਲਾਨਲ। ਕਾਲਾਨਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਸ੍ਰਿਞ੍ਜਯ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਸੀ; ਸ੍ਰਿਞ੍ਜਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਵੀਰ ਰਾਜਾ ਪੁਰੰਜਯ। ਪੁਰੰਜਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਜਨਮੇਜਯ, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ; ਜਨਮੇਜਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਮਹਾਸ਼ਾਲ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ; ਮਹਾਸ਼ਾਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਮਹਾਮਨਸ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ ਸੀ। ਮਹਾਮਨਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਸੁਮਹਾਮਨਸ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਸੀ; ਮਹਾਮਨਸ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਉਸ਼ੀਨਰ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਧੀਰਜਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਰਾਣੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਸਭ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸਨ: ਨ੍ਰਿਗਾ, ਕ੍ਰਿਮੀ, ਨਵਾ, ਦਰਵਾ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚ ਕੁਲਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਹੋਈ। ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਧਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ; ਨ੍ਰਿਗਾ ਤੋਂ ਨ੍ਰਿਗਾ, ਕ੍ਰਿਮੀ ਤੋਂ ਕ੍ਰਿਮੀ, ਨਵਾ ਤੋਂ ਨਵਾ, ਦਰਵਾ ਤੋਂ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਤੋਂ ਉਸ਼ੀਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਬੀ ਹੋਏ। ਸ਼ਿਬੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ 'ਸ਼ਿਬਯ' ਕਹੀ ਗਈ; ਨ੍ਰਿਗਾ ਤੋਂ ਯੌਧੇਯਾ, ਨਵਾ ਨੇ ਨਵਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਮੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਮਿਲਾ ਨਗਰੀ ਦੀ। ਸੁਵ੍ਰਤ ਤੋਂ ਅੰਬਸ਼ਠ ਬਣੇ। ਹੁਣ ਸ਼ਿਬੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ: ਸ਼ਿਬੀ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ—ਵ੍ਰਿਸ਼ਦਰਭ, ਸੁਵੀਰ, ਕੇਕਯ ਅਤੇ ਮਦਰਕ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਏ: ਕੇਕਯ ਅਤੇ ਮਦਰਕ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਦਰਭ ਅਤੇ ਸੁਵੀਰ ਵੀ ਸ਼ਿਬੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸਨ। ਇਹ ਚੜ੍ਹਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਬਣੇ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੁ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹੈ। ਉਸ਼ਦਰਥ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਫੇਨ; ਫੇਨ ਤੋਂ ਸੁਤਪਾ, ਅਤੇ ਸੁਤਪਾ ਤੋਂ ਬਲੀ। ਬਲੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ: ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਗਾ, ਫਿਰ ਵੰਗਾ, ਸੁਹਮਾ, ਪੁੰਡ੍ਰ ਅਤੇ ਕਲਿੰਗਾ। ਇਹ ਬਾਲੇਯ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਲੇਯ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।