ਯਯਾਤਿ ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਕਿ ਅਜੇਤ ਰਹੇ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ। ਫਿਰ, ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹੀ ਸ਼ਬਦ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਖੇ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਬੁੱਢੀ ਉਮਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਤੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਲੈ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਾਂ।” ਮਹਾਨ ਪੁਰੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬੁੱਢੀ ਉਮਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਈ। ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਪੁਰੂ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਲੈ ਲਈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਚੈਤਰਰਥ ਵਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ ਦੇ ਨਾਲ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਜਦੋਂ ਯਯਾਤਿ ਰਾਜਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਸੁਖਾਂ ਤੇ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੁੱਢੀ ਉਮਰ ਮੁੜ ਪੁਰੂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਥੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀਆਂ, ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਉਹ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸਨਾ-ਰੂਪ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ, ਕਛੂਏ ਵਾਂਗ, ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਇੱਛਾ ਕਦੇ ਭੀ ਭੋਗਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਘੀ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਸਨਾ ਵੀ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰਾ ਚਾਵਲ, ਜੌ, ਸੋਨਾ, ਪਸ਼ੂ ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਲਈ ਕਦੇ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਦੇ ਵਲ ਨਾ ਸੋਚ, ਨਾ ਬੋਲ, ਨਾ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਬੁਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨਾਹ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਨਾਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਹ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾਹ ਘਿਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੂਰਖ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਜੋ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੀ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅੰਤਕ ਰੋਗ ਹੈ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਵਾਲਾਂ ਤੇ ਦੰਦ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਬੁੱਢੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਧਨ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੀ। ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਖ ਤੇ ਇਲਾਹੀ ਆਨੰਦ ਵੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਮੁਕ ਜਾਣ ਦੇ ਸੁਖ ਦੇ ਸੋਲਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਭ ਆਖ ਕੇ, ਯਯਾਤਿ ਮਹਾਰਾਜ ਆਪਣੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਆਪਣੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਯਾਤਿ ਭ੍ਰਿਗੁਤੁੰਗ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖਾਣਾ ਛੱਡ ਕੇ ਦੇਹ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਆਪਿਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਦੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਯਣ, ਹਰੀ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਰਹੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਤੰਦਰੁਸਤ, ਧਨਵਾਨ, ਦੀਰਘਾਯੁ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, “ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਪੁਰੂ, ਧ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ, ਯਦੁ ਅਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿਅਕਤਿਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਚ-ਸਚ ਦੱਸੋ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀਆਂ, ਹੁਣ ਪੁਰੂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਪੁਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੁਵੀਰ। ਸੁਵੀਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਮਨਸਯੁ, ਅਤੇ ਮਨਸਯੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਭਯਦ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ। ਅਭਯਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ ਸੁਧਨਵਨ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਸੁਧਨਵਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਸੁਬਾਹੁ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਰੌਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵ। ਰੌਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਦਸ਼ਾਰਣੇਯ, ਕ੍ਰਿਕਣੇਯ, ਕਕ੍ਸ਼ੇਯ, ਸਥੰਡਿਲੇਯ, ਸਨਨਤੇਯ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਿਚੇਯ, ਜਲੇਯ, ਸਥਲੇਯ, ਧਨੇਯ, ਤੇ ਵਨੇਯ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਸ ਧੀਆਂ ਵੀ ਹੋਈਆਂ: ਭਦ੍ਰਾ, ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ, ਮਦ੍ਰਾ, ਸ਼ਲਦਾ, ਮਲਦਾ, ਖਲਦਾ, ਵਿਪ੍ਰਾ, ਨਲਦਾ, ਸੁਰਸਾ, ਤੇ ਗੋਚਪਾਲਾ। ਇਹ ਦਸ ਧੀਆਂ ਗੋਚਪਾਲਾ ਅਤੇ ਸਤ੍ਰੀਰਤਨਕੂਟਾ ਸਮੇਤ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਅਤ੍ਰਿ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਭਦ੍ਰਾ ਤੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਮਾ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਸਵਰਭਾਨੂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਘਾ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਫੈਲਾਇਆ। ਡਿੱਗਦੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਤੈਨੂੰ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।” ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁਨੀ ਦੇ ਵਚਨ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਿਆ। ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਉੱਚਤ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਅਤ੍ਰਿ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹਨਾਂ ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ। ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਜੋ ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਾ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਸਵਸਤਿਆਤ੍ਰੇਯਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਰਿਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੇ। ਕਕ੍ਸ਼ੇਯ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਸੀ: ਸਭਾਨਰ, ਚਾਕ੍ਸ਼ੁਸ਼, ਤੇ ਪਰਮਾਨਯੁ। ਸਭਾਨਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਕਾਲਾਨਲ। ਕਾਲਾਨਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਧਰਮਵਾਨ ਸ੍ਰਿਞ੍ਜਯ, ਤੇ ਸ੍ਰਿਞ੍ਜਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਾ ਪੁਰੰਜਯ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀਆਂ, ਪੁਰੰਜਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਜਯ ਹੋਇਆ। ਜਨਮੇਜਯ, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਮਹਾਸ਼ਾਲ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਖ਼ੁਮਾਰੀ ਹੋਈ। ਮਹਾਮਨਸ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ ਸੀ, ਮਹਾਸ਼ਾਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਫਿਰ, ਮਹਾਮਨਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ ਸੁਮਹਾਮਨਸ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਮਹਾਮਨਸ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ: ਉਸ਼ੀਨਰ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਧੈਰੀਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ਼ੀਨਰ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਪਤਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ: ਨ੍ਰਿਗਾ, ਕ੍ਰਿਮਿ, ਨਵਾ, ਦਰਵਾ, ਅਤੇ ਪੰਜਵੀਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚ ਕੁਲਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਹੋਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਅਤੇ ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਕਥਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ।