ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਉਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਤੋਂ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਕਿ ਦੇਵਤਾ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹ Manyu ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਰਾਜ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।" ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿਚ Manyu ਹੀ ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ Indra, Varuna ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ Manyu ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੇ Manyu, ਜਿੱਤ ਲਈ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਓ।" Manyu ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ: "ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਸਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਨਹੀਂ। ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ Manyu ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" Manyu Rudra ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; Rudra ਹੀ Manyu ਹੈ, ਜੋ Shiva ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਅਚਲ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ Manyu ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ Manyu ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਜਿੱਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂਤਾ Manyu ਤੋਂ ਹੀ ਉਪਜੀ। Manyu ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ, Manyu ਦੀ ਰਖਿਆ ਹੇਠ। ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ Shiva ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ Manyu ਰੂਪ ਵਿਚ ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਥਾਂ Manyutirtha ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਵੀ Manyu ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਉਥੇ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, Manyutirtha ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਨਹੀਂ, ਜਿਥੇ Shankara Manyu ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਭ ਮਨੋ-ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ Sarasvata ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ, ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਤੇ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ Narada, ਉਥੇ ਦੀ ਕਥਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। Pushpotkata ਦੇ ਪੂਰਬ, ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ Shubhra ਹੈ, ਜੋ Gautami ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਹੈ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, Shakalya ਨਾਮਕ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਉੱਤਮ ਤਿਆਗ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਨੇ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ ਸਦਾ ਉਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ Gautami ਦੇ ਕੰਢੇ ਤਪ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। Shakalya, ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਵੇਦ-ਅਧਿਐਨ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਉਥੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਪਰ, ਉਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ Paraśu ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਵੈਰੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ। Paraśu ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਫਿਰਦਾ—ਕਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਦੇ ਬਾਘ, ਕਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਕਦੇ ਪਸ਼ੂ, ਕਦੇ ਔਰਤ, ਕਦੇ ਹਿਰਣ, ਕਦੇ ਬੱਚਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ, ਜਿਥੇ Shakalya ਵੱਸਦਾ, ਉਥੇ ਆਉਂਦਾ। Paraśu, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਦ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੀ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਵਿੱਤਰ Shakalya ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਨ ਜਾਂ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ, ਪਰ ਕਦੇ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, Shakalya ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ; Paraśu, ਭੁੱਖਾ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਆਇਆ—ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਸਫੇਦ ਵਾਲਾਂ, ਥਕਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਸੀ—ਤੇ Shakalya ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਮੈਨੂੰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭੁੱਖਾ ਸਮਝੋ, ਤੇ ਇਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੀ; ਅਤਿਥਿ-ਸੇਵਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਉਹੀ ਧਨਵਾਨ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਤਿਥਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਜੀਵਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਰੇ ਹੋਣ। ਜਦ ਕੋਈ ਖਾਣ ਲਈ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਿਹਮਾਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।" Shakalya ਨੇ ਸੁਣ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗਾ," ਤੇ Paraśu ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਸੂਰਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੁਲਹਾੜੀ ਦਿੱਤੀ। Shakalya ਨੇ Paraśu ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ; ਹੱਥ ਧੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ Paraśu ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਜੋ ਦੂਰ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਥਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਦੇਵਤਾ; ਜਦ ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ, ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ; ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਲਟ। ਅਤਿਥਿ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਦੋਨੋ ਸਭ ਦੇ ਸਬੰਧੀ ਹਨ; ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਅਤਿਥਿ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਦਿੰਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਥਕਿਆ ਆਏ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਨਾਲ ਦੇਖੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੀ ਧਰਮਤਾ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਧਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਥਕਿਆ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ—ਜੇ ਤੂੰ ਮੰਨ ਲਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਖਾਵਾਂਗਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ।" Shakalya ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਦਿੱਤਾ," ਤੇ Paraśu ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਖਾ ਲਵਾਂ," ਫਿਰ Paraśu ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਨਾ ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਾਂ, ਨਾ ਤੇਰਾ ਵੈਰੀ, ਨਾ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਨਾ ਸਫੇਦ ਵਾਲਾਂ, ਨਾ ਕਮਜ਼ੋਰ; ਕਈ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਸੁਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਘੱਟ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਲੈ ਕੇ ਖਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।" Paraśu ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, Shakalya ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਕੁਲਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ, ਜੋ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਦੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਆਪਣੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਕਦੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।" "ਜੋ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ; ਪਰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ: ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ, ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਆਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਵਜਰ ਵਰਗਾ ਹੈ; Hari ਮੇਰੀ ਚੌਕ-ਚੌਕ ਤੇ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। Vishnu ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇ, Janardana ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇ।