ਨਾਰਦ ਜੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ—ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਵੱਡਾ ਭੈੜਾ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਯੁੱਧਭੂਮੀ 'ਚ ਰਾਵਣ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਰਿਆਂ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣਾ ਵੈਰੀ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸਉਮਿਤ੍ਰੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਾਂਦਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ 'ਚ, ਵਾਪਸ ਆਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਉਚਿਤ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪੂषਪਕ ਵਿਹਾਨ 'ਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਦੇ ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਆਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸਰਣ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਹੈ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਮਨ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਦੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉਤਰਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਹ ਹਨੁਮਾਨ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ ਸਾਰੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ: "ਇਸ ਨਦੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚੇ।" "ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਸੁਖ-ਸੰਪਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਮੋਖਸ਼ ਤੱਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਦੀ ਇਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।" "ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਸਦਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਦਾ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲੀ, ਸੀਤਾ ਵਾਪਸ ਮਿਲੀ, ਅਤੇ ਹਨੁਮਾਨ ਸਾਕਾ ਬਣਿਆ।" "ਲੰਕਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਮਾਰੀ ਗਈ, ਇਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ। ਗੌਤਮ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ—ਮਾਟੀ ਵਾਲੇ— ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।" "ਇਹ ਮਾਤਾ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਹੈ।" ਰਾਜਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਬਾਂਦਰ ਤੁਰੰਤ ਗੰਗਾ 'ਚ ਡੁੱਬ ਗਏ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਬਹੁਤ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਸ਼ਰਵਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਰੇਕ ਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਸਾਰੇ ਬਾਂਦਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਚੇ ਅਤੇ ਗਾਏ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਉਸ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ 'ਚ ਗੁਜ਼ਾਰੀ; ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸਾਰਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ—ਗੌਤਮੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਦੁਖ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ? ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ਚਰਯ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਸੇਵਕ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਅਤਿਅਤਿ ਸੁਖ ਮਿਲਿਆ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਆਓ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਦਿਨ ਰਹੀਏ; ਚਾਰ ਹੋਰ ਰਾਤਾਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੀਏ, ਫਿਰ ਆਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਚਲਾਂਗੇ।" ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਹੋਰ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ, ਸਭ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਉਥੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦਸ-ਮੱਥਾ ਰਾਵਣ ਵਸ਼ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਪੰਜ ਦਿਨ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਤ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ, ਹਨੁਮਾਨ, ਪਵਨ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: "ਸਾਰੇ ਲਿੰਗ ਉਖਾੜ ਲੈ।" "ਜੋ ਲਿੰਗ ਮੇਰੇ, ਉਤਮ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਹੋਰ ਸੇਵਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਤ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਨਾ ਉਖਾੜੇ ਜਾਣ; ਪਰਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੀ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਭਵ ਦੀ ਪੂਜਾ 'ਚ ਬਾਹਰੀ ਰੀਤ ਨਾ ਮਿਲਾਈ ਜਾਵੇ।" "ਜੋ ਲੋਕ, ਅਣਦੇਖੀ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਠੀਕ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਦਿਖਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਹੀਣ ਆਪਣੇ ਕਰਤਬ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।" "ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਲੋਕ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਲੋਂ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਕਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਉਖਾੜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ।" "ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੁੱਛ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉਖਾੜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ; ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਅਸ਼ਚਰਯਕਾਰੀ ਘਟਨਾ ਹੋਈ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਲਈ।" "ਮਹੇਸ਼ਾ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਤ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ, ਕੌਣ ਹਿਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਾ ਹਿਲਿਆ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਰਾਜਾ ਤੁਰੰਤ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ, ਸੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੇ ਸਭ ਵਧੀਆ ਵਾਸੀ ਆਏ; ਇੱਥੇ, ਕੇਵਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਫਿਰ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ: 'ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਮਾਤਾ, ਗੌਤਮੀ,' ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਅਸ਼ਚਰਯ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ-ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਤੇ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਜਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੱਧ।" "ਅਗਲਾ ਤੀਰਥ ਵਿਆਸ-ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।" "ਮੇਰੇ ਦਸ ਮਨ-ਜਨਮ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਅੰਤ ਜਾਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਤਜ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।" "ਫਿਰ, ਉਹ ਮੁੜ ਰਚੇ ਗਏ, ਤੇ ਮੁੜ ਚਲੇ ਗਏ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆਏ—ਜੋ ਚਲੇ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।" "ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਦਿਵਯ ਵੰਸ਼ਜ ਸਨ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਜਾਣਦੇ, ਤੇ ਹਰ ਗਿਆਨ 'ਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।" "ਅੰਗਿਰਸ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀ, ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ 'ਚ ਨਿਸ਼ਚਲ, ਬਿਨਾ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛੇ, ਚਲੇ ਗਏ।" "ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਦ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।" 'ਜੋ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਗਏ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਨਾ ਮਿਲੇ।' "ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਥਾਨਾਂ 'ਚ ਭਟਕਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਤਪਸਿਆ 'ਚ ਸਫਲਤਾ ਨਾ ਮਿਲੀ; ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਜਿੱਥੇ-ਕਿੱਥੇ ਗਏ।" "ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਆਈਆਂ; ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਵਲੋਂ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕਦੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਗਸਤਯ, ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਪਸਵੀ, ਘੜੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਕੋਲ ਆਏ।" "ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਅਗਨੀ ਵੰਸ਼ਜ, ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਨਮਰ ਹੋ ਕੇ, ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ।