ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਕੌਸਮਿਕ ਅੰਡੇ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਸਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਰੱਖੀ। ਇਸ ਵਿਲੱਖਣ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੂੰ ਬਚਾਅ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਸ਼ਨੂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਚਕਰਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ੰਖ ਨੂੰ ਭਰਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਾਂਟਿਆਂ ਤੋਂ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਿ ਨੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਸ਼ੰਖ ਨੂੰ ਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ "ਸ਼ੰਖਤੀਰਥ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੁਣਯ, ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਯਾਦ ਕਰਨ ਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ, ਧਨ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਯਾਦ ਜਾਂ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਜਾਣੀ ਅਤੇ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ "ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ" ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਭਵਾ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਕਰਕੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਮਹੱਤਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਨਾਰਦ ਜੀ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ, ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਭੂਮੀ 'ਚ ਰਾਵਣ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ। ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸੌਮਿਤ੍ਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਾਨਰਾਂ ਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਰਾਮ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ, ਵਾਪਸ ਆਏ। ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਆਕਾਸ਼ੀ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਹਨ 'ਚ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਕਦੇ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਚਲੇ; ਜਦੋਂ ਰਾਮ, ਜੋ ਸਰਣ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹੈ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਗੌਤਮੀ (ਗੰਗਾ) ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮਨ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਚ ਆਏ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ, ਹਨੁਮਾਨ ਸਮੇਤ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ। "ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਾਨਰੋ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ।" "ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦਰਿਆ ਇਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।" "ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਦੁਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਦਾ ਮਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲੀ, ਸੀਤਾ ਵਾਪਸ ਮਿਲੀ, ਹਨੁਮਾਨ ਸਾਕਾ ਬਣਿਆ।" "ਲੰਕਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਇਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ। ਗੌਤਮ ਨੇ, ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।" "ਇਹ ਮਾਤਾ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਸਭ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਸਰੋਤ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਹੈ।" ਰਾਜਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਤੁਰੰਤ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਬਹੁਤ ਫੁੱਲ ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਰਵਾ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਰ ਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ; ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨੱਚੇ ਤੇ ਗਾਏ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ ਵਿਚ, ਉਹ ਰਾਤ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਬਿਤਾਈ; ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਆਇਆ ਦੁੱਖ ਸਦਾ ਲਈ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ—ਗੌਤਮੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ। ਉਹ, ਅਸੰਖੇਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੰਗਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਤੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦਾ; ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੰਦਾ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਅਦਭੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਅਤ੍ਰੁਪਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਚਲੋ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਹੋਰ ਰਹੀਏ; ਚਾਰ ਰਾਤਾਂ ਹੋਰ ਇੱਥੇ ਰਹੀਏ, ਫਿਰ ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗੇ।" ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਚਾਰ ਹੋਰ ਰਾਤਾਂ, ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਗਏ। ਉਥੇ "ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ" ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ; ਉਥੇ ਪੰਜ ਦਿਨ ਬਿਤਾਏ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ, ਹਨੁਮਾਨ, ਪਵਨਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: "ਸਾਰੇ ਲਿੰਗ ਹਟਾ ਦਿਓ।" "ਜੋ ਮੈਂ, ਵਧੀਆ ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰਾ ਦੇ ਹੋਰ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਟਾਏ ਨਾ ਜਾਣ; ਪਰਸ਼ੰਕਰਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਭਾਵਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰੀ ਕਰਮ ਮਿਲਾਏ ਜਾਣ।" "ਜੋ ਲੋਕ, ਅਣਦਿੱਖੀ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਠੀਕ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸਹੀਨ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।" "ਰਾਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਲੋਕ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਲੋਂ, ਹਰੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਖ-ਕਲੇਸ਼ ਵਿਚ ਪਕਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਵਨਪੁੱਤਰ ਹਨੁਮਾਨ ਗਿਆ, ਪਰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਨਾ ਸਕਿਆ।" "ਫਿਰ, ਪੂੰਛ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਹਟਾ ਨਾ ਸਕਿਆ; ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਵੱਡਾ ਚਮਤਕਾਰ ਰਾਜਾ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਲਈ ਹੋਇਆ।" "ਮਹੇਸ਼ਾ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ, ਕਿਸੇ ਵਲੋਂ ਹਟਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਤਮ ਰਾਜਾ ਤੁਰੰਤ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਨੇ, ਸ਼ੁਧ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੇ ਸਭ ਵਧੀਆ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋ ਗਿਆ; ਇੱਥੇ, ਕੇਵਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਫਿਰ, ਭਾਵ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ, 'ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਮਾਤਾ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਗੌਤਮੀ,' ਅਤੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਅਚੰਭਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਾ ਇਸ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ-ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਜਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ।" "ਅਗਲਾ ਤੀਰਥ 'ਵਿਆਸ-ਤੀਰਥ' ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।