ਪਹਿਲਾਂ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਯਾ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸੋ ਸਪੁਤਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਸਨ। ਪਰ ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਦਿਵੋਦਾਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਯਾ ਦਾ ਰਾਜ ਹਥਿਆ ਲਿਆ। ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੁਰਦਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਅਜੇ ਬੱਚਾ ਹੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਦਿਵੋਦਾਸ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਦੁਰਦਮ ਨੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਹੇਹਯ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਵਾਪਸ ਲਈ ਅਤੇ ਦਿਵੋਦਾਸ ਨਾਲ ਵੈਰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਵਿੱਚ, ਦਿਵੋਦਾਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਾਰਦਨ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਸਪਰਧਾ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਤਾਰਦਨ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਵਤਸਭਰਗ ਅਤੇ ਵਤਸ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਵਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਲਰਕ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਮਤੀ ਸੀ। ਅਲਰਕ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਅਤੇ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੀ। ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਯੁ ਮਿਲੀ, ਉਸਦਾ ਰਾਜ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਰ ਨਾਮਕ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸੁਖਦਾਇਕ ਬਣਾਇਆ। ਸੰਮਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਨੀਥ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ। ਸੁਨੀਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਸ਼ੇਮ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਹੋਇਆ। ਕ੍ਸ਼ੇਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੇਤੁਮਾਨ, ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਕੇਤੁ ਅਤੇ ਸੁਕੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਕੇਤੁ ਸੀ। ਧਰਮਕੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ। ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਭੂ ਸੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਵਿਭੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਨਰਤ ਸੀ ਅਤੇ ਆਨਰਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਕੁਮਾਰ ਹੋਇਆ। ਸੁਕੁਮਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੇਣੁਹੋਤ੍ਰ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਵੇਣੁਹੋਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਾਰਗ ਸੀ। ਵਤਸ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਤਸਭੂਮੀ ਅਤੇ ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਧਰਤੀ ਭਾਰਗਭੂਮੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਅੰਗੀਰਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਗਵ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀਅ ਤੇ ਵੈਸ਼—ਇਹ ਤਿੰਨ ਵਰਨਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਨਹੁਸ਼ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਵਿਰਾਜਾ, ਜੋ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਛੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਂਤੀ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਨ: ਯਤੀ, ਯਯਾਤੀ, ਸਮਯਾਤੀ, ਅਯਾਤੀ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਵਕ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਯਤੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਯਯਾਤੀ ਆਇਆ। ਧਰਮਾਤਮਾ ਯਤੀ ਨੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਗਾ ਨੂੰ ਵਿਆਹਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਮੁਕਤਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਪੰਜ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਪૃਥਵੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ਼ਨਸ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹਿਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ਰਮੀਸ਼ਠਾ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਾਰਵਨ ਦੀ ਅਸੁਰ ਕੁਆਰੀ ਧੀ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਯਦੁ ਅਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਸ਼ਰਮੀਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਹੀ, ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਅਤੇ ਪੁਰੂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰਥ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲੇ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋਤਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਰਥ ਨਾਲ, ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਇਹ ਰਥ ਫਿਰ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇਜਯ, ਸਮਵਰਤਵਾਸੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੱਕ ਆਇਆ। ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੁਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਗਾਰਗ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਗਾਰਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਲੋਹੇ ਦੀ ਵਾਸ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੌਣਕ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ। ਸ਼ੌਣਕ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕਰਵਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਯੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਲੋਹੇ ਦੀ ਵਾਸ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਰਥ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਰਥ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਬਰਹਦਰਥ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਭੀਮ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਹ ਰਥ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਸੱਤਾਂ ਮਹਾਦਵੀਪਾਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਯਦੁ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ, ਪੁਰੂ ਨੂੰ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਤੁਰਵਸੁ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਸੱਤਾਂ ਮਹਾਦਵੀਪਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੁਚੱਜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਾਈ ਗਈ। ਅੱਜ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਖੇਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਲੋਕ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਪੰਜ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਧਾਪੇ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ।