ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੇ ਗੱਲ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਈ। ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਲੈ ਕੇ, ਸਭ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਬੜੀ ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਦੱਸੋ, ਸਾਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਕਿਸ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ? ਹੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਰਾਜੀ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇਗਾ, ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਿਥੇ ਰਾਜੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਹੈ; ਜਿਥੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਲੱਖਮੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਜਿਥੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਤੇ ਲੱਖਮੀ ਦੋਵੇਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਿੱਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜੀ ਕੋਲ ਗਏ। ਰਾਜੀ, ਜੋ ਸਵਰਭਾਨੂ ਦਾ ਪੌਤਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਚੰਦਰ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸ ਕੋਲ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕੋ।" ਰਾਜੀ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਸਮਝ ਲਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਦੀ ਸੋਚ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਮ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਬਣਾਂਗਾ। ਫਿਰ ਹੀ ਮੈਂ ਜੰਗ ਕਰਾਂਗਾ।" ਦੇਵਤੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਨ ਗਏ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਤਾਂਹੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ! ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ ਰਾਜੀ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹੀ ਗੱਲ ਪੁੱਛੀ। ਅਸੁਰ, ਆਪਣੇ ਹਿਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੀਨ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਸਾਡਾ ਇੰਦਰ ਤਾਂ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਸੇ ਰਹੋ।" ਰਾਜੀ ਨੇ "ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਰਜ਼ੀ" ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤ ਕੇ ਇੰਦਰ ਬਣੋਗੇ।" ਫਿਰ ਰਾਜੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜ੍ਰ ਤੋਂ ਵੀ ਅਜੇਹਿਆਂ ਨੂੰ, ਮਾਰ ਡਾਲਿਆ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੋਈ ਹੋਈ ਮਹਿਮਾ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਦ ਰਾਜੀ ਨੇ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜੀ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਰਾਜੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਇੰਦਰ ਹੋ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੀ ਠੱਗਿਆ ਗਿਆ। ਰਾਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।" ਜਦੋਂ ਰਾਜੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਜੀ ਦੇ ਪੰਜ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਰਾਜ ਵਾਰਸ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲਿਆ; ਇਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਖੇਤਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਗਏ, ਕਾਮ ਵਾਸਨਾ ਤੇ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੈਰੀ ਬਣ ਗਏ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਤੇ ਉੱਚਾ ਪਦ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਾਜੀ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਰੰਭਾ ਨਿਸੰਤਾਨ ਸੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਨੇਨਸਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਅਨੇਨਸਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ। ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਜਯਾ, ਸੰਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਾ, ਤੇ ਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਜਯਾ ਹੋਇਆ। ਵਿਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਤੀ, ਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਯਤਵਤਾ, ਤੇ ਹਰਯਤਵਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸਹਦੇਵ ਹੋਇਆ। ਸਹਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਨਦੀਨ ਹੋਇਆ। ਨਦੀਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਤਸੇਨ, ਤੇ ਜਯਤਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੋਇਆ। ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਕਸ਼ਤ੍ਰਵ੍ਰਿਦ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਹਨ ਅਨੇਨਸਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ। ਕਸ਼ਤ੍ਰਵ੍ਰਿਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਨਹੋਤ੍ਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਸੁਨਹੋਤ੍ਰਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਕਾਸ਼, ਸ਼ਾਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ। ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਨਕਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੌਨਕਾ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤ੍ਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਹੋਏ। ਸ਼ਾਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਰਸ਼ਟੀਸੇਨਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਸ਼ਯਪ ਹੋਇਆ। ਕਾਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਕਾਸ਼ਿਪ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੀਰਘਤਪਸ ਹੋਇਆ। ਦੀਰਘਤਪਸ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਧਨਵੰਤਰੀ ਹੋਇਆ। ਧਨਵੰਤਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਤਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਦਵਾਨ ਵ੍ਰਿਦ੍ਧ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਧਨਵੰਤਰੀ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਕੇ ਇਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਉਹ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਬਣੇ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕਰਤਾ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਤੋਂ ਆਯੁਰਵੇਦ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ। ਧਨਵੰਤਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੇਤੁਮਾਨ ਹੋਇਆ, ਕੇਤੁਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੀਰ ਭੀਮਰਥ, ਭੀਮਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਜਾ ਪਾਲਕ ਦਿਵੋਦਾਸ ਹੋਇਆ। ਦਿਵੋਦਾਸ ਨੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਾ ਨੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਮਹਾਨ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਨਿਕੁੰਭਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਲਈ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਲੱਗੀ, ਦਿਵੋਦਾਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਗੋਮਤੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ ਵਸਾਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਥਾ ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਜੰਗ, ਰਾਜੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਅਨੇਨਸਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।