ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਜੀ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲਿਆ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਰਾਖਸ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਯਜਨ ਦੇ ਖੰਭੇ ਉੱਤੇ, ਜਾਨਵਰਾਂ, ਪੰਡਤਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨ ਭੂਮੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਉਹ ਜਲ ਛਿੜਕਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਖਸ ਵੀ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ। ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਭਰਦਵਾਜ ਜੀ, ਜੋ ਤੇਜ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਸਨ, ਨੇ ਪੂਰਾ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੁਰ ਪਏ। ਫਿਰ ਪੰਡਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਦਾ ਖੰਭਾ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਉਹ ਖੰਭਾ ਅੱਜ ਤੱਕ ਗੰਗਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪਹਿਚਾਣ ਬਣ ਗਈ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਰਾਖਸ ਨੇ ਫਿਰ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਭਰਦਵਾਜ! ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਯਜਨ ਮੁੜ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਵੀ ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣਗੇ। ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਾਪ ਸਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਗੌਤਮੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿਚ, ਇੱਥੇ ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਥਾਂ ਚਕਰਤੀਰਥ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਇੱਥੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਸੱਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸ ਕੇ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਉੱਥੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਖਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡਾ ਵਿਘਨ ਆ ਗਿਆ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਇਹ ਸੰਕਟ ਦੱਸਿਆ। ਫਿਰ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਇਕ ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਔਰਤ ਰਚੀ। ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਰਾਖਸ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਔਰਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਹ ਮਾਇਆ ਰੂਪ ਔਰਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਹ ਅਜੈਕਾ ਨਾਂ ਨਾਲ, ਕਾਲੀ ਤੇ ਲਾਲ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਮੁਕਤਕੇਸ਼ੀ ਕਹਾਈ। ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਰੂਪ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਡੋਲ ਗਏ। ਫਿਰ, ਦੁਬਾਰਾ ਯਜਨ ਲਈ ਸੰਕਲਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆਏ। ਰਾਖਸ ਫਿਰ ਆ ਗਏ ਯਜਨ ਨਾਸ ਕਰਨ। ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਵਾਸ ਨੇੜੇ, ਜਦ ਰਾਖਸਾਂ ਨੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਨੱਚਣ, ਗਾਉਣ, ਹੱਸਣ ਤੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਨਾਥ ਸ਼ੰਭਰ ਨਾਮਕ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਾਇਆ ਰੂਪ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਸੀ। ਜਦ ਯਜਨ ਨਾਸ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲਈ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਚਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਚਕਰ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਰਾਖਸ, ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰੇ ਚਾੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਚਕਰ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਖਸ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ Sudarshan ਚਕਰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਥਾਂ ਚਕਰਤੀਰਥ ਕਹਾਉਣੀ ਲੱਗੀ। ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਯਜਨ ਜਿਤਨਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਪੰਜ ਸੌ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨਾਨ ਸਥਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੇ ਸਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਵਾਣੀ ਸੰਗਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬੋਲਣ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹਰਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਆਪਸੀ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਪਰਕਾਸ਼ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉੱਥੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਣੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਭਾਗੀ ਧੀ ਸੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, “ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹਾਂ।” ਫਿਰ, ਵਾਣੀ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਜੋ ਇਸ ਪਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਅੰਤ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਝਗੜੋ ਨਾ।” ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਉੱਤੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ ਤੇ ਮੈਂ ਉੱਤੇ ਵਧਣ ਲੱਗਿਆ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਜਲਦੀ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੈਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ। ਥੱਕ ਕੇ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਆਇਆ, ਪਰ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਅਸਲ ਵਿਚ ਅੰਤ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ। “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਉੱਤੇ ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਸਾਬਤ ਹੋ ਗਈ।” ਇਹ ਸੋਚ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਈ। ਪਰ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜੁਬਾਨਾਂ ਨਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਹਰ ਪਾਪ ਵਿਚ, ਝੂਠ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇਕ ਡੰਗਰ ਰੂਪ ਪੰਜਵੀਂ ਜੁਬਾਨ ਬਣਾਈ। ਇਹ ਬਣਾਕੇ, ਮੈਂ ਢਿੱਡੀ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਸਾਬਤ ਹੋ ਗਈ।” ਜਦ ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਦੋਵੇਂ, ਹਰੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਨ। ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਡਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ, ਉਸ ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਤੂੰ, ਦੁਸਟ, ਦਰਿਆ ਬਣ ਜਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਝੂਠ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ।