ਇਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਇਸ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਾਰਣ, ਜੋ ਪਰਮ ਚਾਨਣ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਹੈ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਉੱਚਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰੋ। ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ, ਡੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾਨ ਕੀਤੀ, ਚਾਹੇ ਰੂਪਵਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਿਰਰੂਪ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਜਿਸ ਦੇ ਕਾਰਣ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਾਰੀ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਪਸਤੰਬ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਗਿਆ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਵ੍ਰਤ ਰਖੇ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਉਹ ਸੌਮਨਾਥ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ, ਸੁਗੰਧ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇਲ ਬੀਜਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੋਨਾ ਸਾਰੇ ਧਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਸੌਮਨਾਥ ਦਾ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਤ ਅਤੇ ਅਸਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ—ਉਸ ਸੌਮਨਾਥ ਦਾ ਮੈਂ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਾਪਾਂ, ਗਰੀਬੀ, ਬਿਮਾਰੀ ਆਦਿ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਸੌਮਨਾਥ ਦਾ ਮੈਂ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤਰਾਂ ਦੀ ਵੈਦਿਕ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ—ਉਸ ਸੌਮਨਾਥ ਦਾ ਮੈਂ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।