ਹਰੀ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰਨ ਹੋਣ ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਦੇ ਅੰਗ ਨਾਲ ਅਤਿ ਨੇੜਤਾ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਥੱਕ ਗਈ ਅਤੇ ਭਵ ਦੇ ਅਰਧ-ਅੰਗ ਨੂੰ ਚੀਤ ਕਰਕੇ ਲੱਗ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਅੰਗੁਲਾਂ ਤੋਂ ਪਸੀਨੇ ਦੇ ਜਲ ਦੀ ਛਿਟਾ ਪਈ। ਇਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਜਨਮਿਆ, ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਦਾਨ, ਚੰਗੀ ਵਰਖਾ, ਉੱਤਮ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸਤਕਰਮ, ਪਾਣੀ, ਅਨਾਜ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਫਲ ਉਪਜੇ। ਫਿਰ ਸ਼ੁਭ ਵਸਤੂਆਂ, ਸੋਭਾ, ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਪਦਾਰਥ, ਮਹਾਨ ਔਖਧੀਆਂ, ਨਾਚ, ਗੀਤ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਸ੍ਰਮਿਤੀਆਂ, ਨੈਤਿਕਤਾ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਨ—all came forth. ਹਥਿਆਰ, ਵਿਦਿਆਵਾਂ, ਘਰੇਲੂ ਸਾਮਾਨ, ਅਸਤਰ, ਤੀਰਥ, ਜੰਗਲ, ਯਜਨ, ਦਾਨੀ ਕੰਮ, ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ, ਵਾਹਨ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਆਸਨ—all these too took birth. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਆਨੰਦਮਈ ਮਿਲਾਪ, ਮਿੱਠੀ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹਾਸੀ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ! ਸਾਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਵਸਤੂਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ। ਖੁਸ਼ੀ, ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਮੰਗਲ ਤੇਰੀ ਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਏ, ਹੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ! ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਫਤਾਂ ਤੋਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਤਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਸ ਸੁੰਦਰ, ਅਦਵੈਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਹਰੀ, ਕੀ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹੋ? ਆਪਣੀ ਸਰਵੋਚ ਇੱਛਾ ਦੱਸੋ।" ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਹ ਸ਼ਨੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਘਾਇਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਉਪਕ੍ਰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇ ਦੋ। ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਤਾਕਤ ਦੇਵੋ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਹੋਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਨਾਸ ਹੋਣ ਤੇ, ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਯਸ਼ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮਿਲੇ।" ਤਦ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੇਰਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਕੇਵਲ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਨਹੀਂ ਮਰ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਵੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ—ਅਵਿਨਾਸੀ ਹਰੀ—ਦੇ ਨਾਲ... ...ਪੌਲੋਮੀ ਸਮੇਤ, ਜਨਾਰਦਨ, ਨਾਰਾਇਣ—ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਆਸਰਾ ਹੈ—ਦੀ ਅਟੁੱਟ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ। ਫਿਰ, ਉਸ ਤੋ ਤੈਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਤੇ ਹਰੀ ਵਲੋਂ ਆਪਣੀ ਮਨਪਸੰਦ ਚੀਜ਼ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ।" ਫਿਰ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ: "ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਾਧਨਾ, ਤਪੱਸਿਆ ਜਾਂ ਯੋਗ ਦਾ ਅਭਿਆਸ—ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਸੰਗਮ ਤੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਿਆਣੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗੌਤਮੀ ਤੇ ਸਿੰਧੂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ—ਉਥੇ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ! ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਮੁਕੁੰਦ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਐਸਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਆਪਸਤੰਬ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਵੀ ਉਥੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣ-ਨਾਸਕ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਗਦਾਧਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਉਥੇ ਜਾ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਸਤੰਬ ਦੇ ਨਾਲ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਮ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ। ਫੇਨਾ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਤਦ ਵਿਸ਼ਨੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪੁਛਿਆ, "ਕੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?" ਇੰਦਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਿਓ।" ਇਸ ਉੱਤੇ ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।" ਉਥੇ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਰੂਪ ਸਨ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਕਰ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਸੀ; ਉਹ ਨਰਕ ਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਅਸੁਰ ਨੂੰ, ਮਹਾਨ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣਿਆ—ਅਬਜਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਇੰਦਰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ। ਜਦ ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇੰਦਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਲਗਾਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਿਆਰ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਹੇ ਇੰਦਰਾਣੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦਾ ਜਲ ਜਾਂ ਹੋਮ ਸਦਾ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਪਿਆਰੀ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਸੌਂਹ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ। ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਧਰਮ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ, ਮੇਰੀ ਸਾਥੀ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਗੰਗਾ—ਉਸ ਮਹਾਨ ਨਦੀ—'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ... ...ਸ਼ਿਵ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਮਿੱਤਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਮੈਂ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਇਥੇ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਅਟੱਲ—ਜਿੱਥੇ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇ, ਉਥੇ ਕੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ? ਉਥੇ, ਮੋਖਸ਼ ਸਾਡੇ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ; ਪਰ, ਹੇ ਸ਼ੁਭੇ, ਤੀਨ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਤਨੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਹੈਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਚੰਗੇ ਕੁਲ ਦੀ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਪਤੀ-ਭਗਤ, ਸੁੰਦਰ, ਗੁਣਵਾਨ, ਤੇ ਸੁਖ-ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਸਮਾਨ ਹੋਵੇ—ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਕੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਏ, ਤੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸੁਭਾਗ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ; ਅਤੇ ਜੋ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਉਹੀ ਕਰਨਾ ਹੈ—ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਸੱਚਾ ਪੁੱਤਰ ਬਰਾਬਰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਇੱਥੇ, ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ, ਪਤਨੀ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਦਵਾਈ ਨਹੀਂ। ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਗੰਗਾ ਵਰਗੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਸੁਣ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ। ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ, ਮੋਖਸ਼ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਲੈਣ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਅਭੇਦਤਾ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਰਗ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਗੁਣਵਾਨੀ, ਤੇਰੀ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਿਵ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮੇਰੀ ਸਥਿਤੀ ਫਿਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ; ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ!