ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ, ਵੈਰੀ ਨਾਮੁਚੀ ਦਾ ਸਿਰ, ਜੋ ਫੇਨਾ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਦ्यੁਤ-ਅਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਵਿੱਛੜ ਗਿਆ ਸੀ, ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਫੇਨ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਉਹ ਫੇਨ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ। ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਗੰਗਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਈ। ਉਹ ਧਾਰਾ, ਵਿਦ्यੁਤ-ਅਸਤ੍ਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ। ਇਸ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਫੇਨਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਦੀ ਵੀ ਫੇਨਾ ਨਦੀ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਈ। ਫੇਨਾ ਨਦੀ ਦਾ ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ-ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਸੰਗਮ। ਉਸ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਹਨੁਮਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੇ, ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਲੰਘੀ ਮਾਰ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬਿੱਲੀ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ। ਉਹ ਆਰ੍ਹਾ ਮਾਰਜਾਰਾ (ਬਿੱਲੀ-ਘਾਟ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਥਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਨੁਮਤਾ ਦੀ ਵੀ। ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਹੁਣ Vrishakapa ਅਤੇ Abjaka ਦੇ ਬਾਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ Hiraṇya ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਤਪस्या ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅਜੇਯ ਬਣ ਗਿਆ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਸੀ। ਉਹ Mahashani ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ Parajita ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ। ਮਹਾਸ਼ਨੀ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰਹਿੰਦਾ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਪ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਦੈਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਕਰੂਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਹਿਰਣਯਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਮਹਾਸ਼ਨੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਾਂਦਾ ਸੀ, Śacī ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਮਹਾਸ਼ਨੀ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ Varuṇa ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਪਰ Varuṇa ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਮਹਾਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। Varuṇa ਨੇ ਆਪਣਾ ਘਰ, ਸਮੁੰਦਰ, ਮਹਾਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਦੋਸਤੀ ਹੋ ਗਈ। Varuṇa ਦੀ ਧੀ ਮਹਾਸ਼ਨੀ ਲਈ ਪ੍ਰੀਤਮ ਬਣ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਯਸ਼, ਸੂਰਤਾ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ। ਮਹਾਸ਼ਨੀ, ਵੱਡਾ ਦੈਤ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਵਿਸ਼ਣੂ ਹੀ ਇੰਦਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੈਤ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਨਵਾਂ ਇੰਦਰ ਬਣਾਏ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਯੋਜਨਾ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਮਹਾਸ਼ਨੀ, ਵੱਡਾ ਦੈਤ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ।" ਵਿਸ਼ਣੂ ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਸੱਸ Varuṇa ਕੋਲ ਗਿਆ। ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ Varuṇa ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਹਾਰ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਐਸਾ ਕਰੋ ਕਿ ਪੁਰੰਦਰਾ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇ।" ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। Varuṇa, ਆਪਣੇ ਭੈਣ-ਭਾਈ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਮਹਾਸ਼ਨੀ, ਹਿਰਣਯਾ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਦੈਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ। Varuṇa ਨੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ: "ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇਵੋ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ।" "ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦਿਓ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ; ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਯਸ਼ ਪਾਵੋਗੇ।" "ਠੀਕ ਹੈ," ਆਖ ਕੇ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕੁਝ ਠੰਢੀ-ਮੱਠੀ ਰਜਾਮੰਦੀ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, Śacī ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, Varuṇa ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ, ਦੈਤਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਸ਼ਨੀ ਨੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਮਘਵਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਕਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਜ ਇੰਦਰ ਬਣਾਇਆ? ਕਿਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੰਨਾ ਬੋਲਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦੁਖ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਫਿਰ ਵੀ ਇੰਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹੋ? ਇਹ ਅਜੀਬ ਹੈ।" "ਪਰ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪੁਰਸ਼ ਬੰਨ੍ਹ ਲਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡੇ—ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਆਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ, ਪੁਰਸ਼ ਹੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ, ਸ਼ਕ੍ਰ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪੁਰਸ਼ ਬਣ ਜਾਓਗੇ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।" "ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਡਾ ਵਾਹਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਦ्यੁਤ-ਅਸਤ੍ਰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਰਤਨ, ਨੰਦਨ ਵਨ, ਉਹ ਦੇਵ-ਨਾਰੀਆਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਯਸ਼ ਅਤੇ ਤਾਕਤ—ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸੁਖ ਲਈ ਹਨ।" "ਜੋ ਜੀਵਨ ਹੈ, ਜੋ ਯਸ਼ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਯਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਲਾਜ਼ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ?" "ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਵੱਲੋਂ ਠੰਢੀ-ਮੱਠੀ ਹੋਏ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਏ—ਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਲਾਜ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਹੋਵੇਗੀ।" "ਤੁਸੀਂ Vṛtra ਅਤੇ Namuci ਦੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਨਗਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਘੇਰੇ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਦ्यੁਤ-ਅਸਤ੍ਰ ਧਾਰੀ ਹੋ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਾ ਤੁਹਾਡਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਭ ਛੱਡ ਦਿਓ।" "ਜੋ ਵੈਰ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਬਦਲਾਅ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਦੇ ਹਨ—ਕਿਸੇ ਕੰਵਲ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ 'ਤੇ ਦਿਲ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮਹਾਨ Varuṇa ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ: "ਅੱਜ ਤੋਂ, ਇੰਦਰ ਚੇਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ Varuṇa ਅਧਿਆਪਕ—ਮੇਰਾ ਸੱਸ—ਜਿਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ, ਹੇ ਵਾਸਵ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ Varuṇa ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸੇਵਕ ਵਾਂਗ ਵਿਹਾਰ ਕਰੋ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਿਰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੂੰ ਡਾਂਟ ਕੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਹੱਸ ਕੇ, "ਜਾਓ, ਜਾਓ," ਆਖਿਆ, ਅਤੇ Varuṇa ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦਰ, ਲਾਜ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਅਤੇ Paulomī ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਹਾਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਰੀ ਵੱਲੋਂ ਆਖੇ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" "ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਨਾਸਕ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਵਰ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ।