ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਧੂਤਸ਼ਨ ਨਾਂ ਦਾ ਤੋਤਾ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਲਜਾ ਨਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਬਸ ਕਰੋ, ਪ੍ਰਭੂ।" ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਅਗਨਿ ਦੇਵ, ਜੋ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲ, ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ, ਇਹ ਲੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਅਗਨਿ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਅਗਨਿ, ਉਸ ਬੀਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕੇ। ਥੱਕ ਕੇ, ਅਗਨਿ ਅਕਾਸ਼ੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਉਹ ਬੀਜ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਕੁਝ ਬੀਜ ਅਗਨਿ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਅਗਨਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਪਤਨੀ ਸੀ ਸਵਾਹਾ, ਜੋ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾਵਾਨ ਸੀ। ਅਗਨਿ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ਜੀ ਲਾਈਨ ਇੱਥੋਂ ਚੱਲੇਗੀ। ਫਿਰ, ਅਗਨਿ ਨੇ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਦਾ ਮਹਾਨ ਬੀਜ ਸੁੱਟਿਆ। ਉਸ ਬੀਜ ਤੋਂ, ਸਵਾਹਾ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ, ਇੱਕ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜੋੜਾ ਜਨਮਿਆ—ਸੁਵਰਣ ਅਤੇ ਸੁਵਰਣਾ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਦੁੱਤੀਯ ਸਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦੇ। ਅਗਨਿ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੁਵਰਣਾ ਨੂੰ ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਧਰਮ ਲਈ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸੁਵਰਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ, ਅਗਨਿ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸੰਕਲਪ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਮੂਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਧੀ ਦਾ ਵਿਹਾਹ ਕਰਵਾਇਆ। ਦੋਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੀਜ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਅਗਨਿ ਦੇ ਸੰਤਾਨ ਬਣ ਗਏ। ਸੁਵਰਣ, ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕੀਤੇ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੂਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ। ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਇੰਦ੍ਰ, ਵਾਯੂ, ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸੋਭਾ ਲੈ ਲੈਂਦਾ। ਕਈ ਵਾਰੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਗਤ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਪਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ। ਇੰਝ, ਸੁਵਰਣਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸਵਾਹਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਬੜੀ ਅਨਿਯਤ ਹੋ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਮਨ ਕਰੇ ਉੱਥੇ ਜਾਂਦੀ। ਉਹ ਪਤਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ, ਦੈਤ, ਦੇਵ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ, ਦਾਨੀ, ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਪਤੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭੋਗ ਮਾਣਦੀ। ਜਿਹੜੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੇਵ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਉਸੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ। ਸੁਵਰਣ ਅਤੇ ਸੁਵਰਣਾ ਦੇ ਇਹ ਕਰਤੱਬ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤ ਰੁੱਸ ਗਏ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਕੰਮ ਉਲੰਘਣਾ ਅਤੇ ਧੋਖਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਅਗਨਿ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਟਕਦਾ ਰਹੇ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਚਰਿਤਰ ਹੋਵੇ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਵਰਣਾ ਕਦੇ ਇਕ ਪਤੀਵਰਤਾ ਨਾ ਰਹੇ, ਕਦੇ ਇਕ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਅਨੇਕਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ, ਘਟੀਆ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰੇ—ਇਹ ਤੇਰੀ ਧੀ ਦੀ ਖਾਮੀ ਹੋਵੇ।" ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਗਨਿ ਡਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਧੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਉਪਾਏ ਦੱਸੋ।" ਮੈਂ ਆਖਿਆ, "ਵਹਿਨੀ (ਅਗਨਿ), ਤੂੰ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਜਾ, ਉਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਦੱਸ।" "ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਤਾਨ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਦੱਸ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ੰਭੂ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕਣ।" "ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਭਗਵਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ, ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ-ਧੀ ਲਈ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦੇਣਗੇ।" ਫਿਰ, ਮੇਰੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਅਗਨਿ ਗੰਗਾ ਉੱਤੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵੈਦਿਕ ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। "ਮੈਂ ਉਸ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਰਵ-ਰੂਪ, ਨਿਰਮਲ, ਆਦਿ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਭੂ ਹੈ।" "ਜੋ ਅੱਗ ਵਜੋਂ ਸੰਘਾਰ ਕਰਦਾ, ਪਾਣੀ ਵਜੋਂ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ, ਸੂਰਜ ਵਜੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ—ਉਸ ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਅਨੰਤ, ਮੰਗਲਮਈ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਗਨਿ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਪੁੱਤਰ ਸੁਵਰਣ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਵਰਣਾ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ; ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਅਤੇ ਦੋਖ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹਾਲ ਹੋਇਆ।" "ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸੰਤਾਨ ਦੋਸ਼ੀ ਹੋ ਗਈ; ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿਓ।" ਫਿਰ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਮੰਗਲਮਈ ਬਚਨ ਆਖੇ, "ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਸੁਵਰਣ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ।" "ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਸੁਣ, ਅਗਨਿ, ਉਹ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਉਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ, ਉਹੀ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਦੱਖਣਾ ਹੈ।" "ਉਹੀ ਸਾਰਾ ਰੂਪ ਹੈ; ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।" "ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਫਿਰ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਦੇ ਬਿਨਾ ਸਭ ਅਧੂਰਾ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਸਭ ਪੂਰਾ।" "ਜੀਵਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਸੁਵਰਣ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਪਰ ਧਨ ਹੈ, ਉਹ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਸ ਕੋਲ ਗੁਣ ਹੈ ਪਰ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਆਦਰਯੋਗ ਨਹੀਂ।" "ਇਸ ਲਈ, ਕੁਝ ਵੀ ਸੁਵਰਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਸੁਵਰਣ, ਚੰਗਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਚੰਚਲ ਹੈ।" "ਉਸ ਰਾਹੀਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਅਧੂਰਾ ਜਾਂ ਪੂਰਾ ਹੈ, ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤਪ, ਜਪ ਅਤੇ ਹਵਨ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਅਗਨਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਧੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ।