ਇਕ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਾਰਕ ਦੇ ਭਯ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ: “ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਤਾਰਕ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਡਰ ਦੱਸੋ।” ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਇਕੱਲੇ ਹੋਣ, ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ ਦੇ ਲਈ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵਧ ਕੇ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੀ ਗੁਪਤ ਗੱਲਬਾਤ ਸੁਣ ਲੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਮਹਾ ਕਾਲ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ ਹੈ—ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਵਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਉਸਨੂੰ ਕੌਣ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਪਰ ਜਦੋਂ ਵੱਡਾ ਸੰਕਟ ਆ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ। ਤਾਰਕ ਤੋਂ ਡਰ ਉਪਜਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜਾ; ਤੂੰ ਤਾਰਕ ਬਣ। ਜਦੋਂ ਭਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਡਰ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਉਭਰ ਆਵੇ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੋਰਨਾਂ ਲਈ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਾ, ਹੋਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈ ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਸਮਝੇ, ਗੱਲ ਕਰ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸ਼ੰਭੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਵਾਪਸ ਆ; ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧੂਤਸ਼ਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਤੋਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਉਸ ਥਾਂ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਉਮਾ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ, ਹਵ੍ਯਵਾਹਨ, ਤੋਤਾ ਬਣ ਕੇ ਡਰ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿਚੋਂ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਿਆ। ਉਹ ਖਿੜਕੀ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਕੰਪਦਾ। ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਮਾ ਨੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਦੇਵੀ, ਵੇਖੋ, ਤੋਤਾ ਆਇਆ ਹੈ, ਧੂਤਸ਼ਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ।” ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਲਜਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਹੋ ਗਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ।” ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਧਾਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਛਾਣਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਇੱਥੇ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰ; ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ, ਇਹ ਲੈ ਅਤੇ ਲੈ ਜਾ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਬੀਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਉੱਥੋਂ ਤੁਰ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਫਿਰ, ਥਕ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਆਕਾਸ਼ੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗਿਆ; ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਬੀਜ ਕ੍ਰਿੱਤਿਕਾਵਾਂ 'ਚ ਸੁੱਟਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਕਾਰਤਿਕੇਯਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਕੁਝ ਬੀਜ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਬਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਬੀਜ ਅੱਗ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਿਚ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਸੁੱਟਿਆ। ਸਵਾਹਾ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਵਿਚ ਉਹ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ; ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਉਸ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਗ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਮਹਾ ਉਰਜਾ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਸੁੱਟਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਿਚ, ਇੱਕ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜੋੜਾ ਜਨਮਿਆ। ਸੁਵਰਨ ਅਤੇ ਸੁਵਰਨਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅਦੁੱਤੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਨੇ ਸੁਵਰਨਾ ਨੂੰ ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਧਰਮ ਲਈ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਸੁਵਰਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਧੀ ਦੀ ਸ਼ਾਦੀ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕੀਤਾ। ਬੀਜ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਕਾਰਨ, ਦੋਹਾਂ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸੰਤਾਨ ਹੋ ਗਏ; ਸੁਵਰਨ, ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਇੰਦਰ, ਵਾਯੁ, ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ, ਅਤੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਧਾਰ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਸੁਵਰਨ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ। ਕਈ ਵਾਰੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਗਤ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਪਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਵਰਨਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਾਹਾ ਦੀ ਧੀ ਕਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬੇਲਾਗ ਹੋ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਮਨ ਚਾਹਿਆ, ਉਥੇ ਚਲੀ ਗਈ। ਪਤਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ, ਸੁਵਰਨਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖ, ਦੈਤ, ਦੇਵ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਸੁੰਦਰ, ਦਾਨੀ, ਸਥਿਰ, ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਜਿਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੀ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਅਤੇ ਉਪਾਅ ਨਾਲ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ। ਸੁਵਰਨ, ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਹ ਆਚਰਨ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਧੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: “ਇਹ ਕੰਮ, ਜੋ ਉਲੰਘਣਾ ਅਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਹੈ, ਪਾਪੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਟਕਦਾ ਰਹੇ ਅਤੇ ਉਲੰਘਣ ਵਾਲਾ ਰਹੇ। ਸੁਵਰਨਾ, ਤੇਰੀ ਧੀ, ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਪਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਕਈਆਂ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਨਿੰਦਿਤ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ—ਇਹ ਤੇਰੀ ਧੀ ਦੀ ਖਾਮੀ ਹੋਵੇ।” ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਡਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਕਿਹਾ, “ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਧੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਦਾ ਉਪਾਅ ਦੱਸੋ।” ਮੈਂ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਵਹ੍ਨੀ, ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਦੇ।” ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ 'ਚ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਸੰਤਾਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ— —ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਦੱਸ, ਤਾਂ ਕਿ ਸ਼ੰਭੂ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਭਗਵਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ; ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਮੰਨ ਕੇ, ਅੱਗ ਗੰਗਾ 'ਤੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ, “ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚੀਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਰਮਲ, ਆਦਿ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਅਤੇ ਸਵਯੰਭੂ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਅੱਗ ਬਣ ਕੇ ਨਾਸ ਕਰਦਾ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਤ੍ਰਿਨੈਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।” ਫਿਰ, ਆਦਿ, ਅੰਤਹੀਨ, ਸ਼ੁਭ, ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਸੀ, ਵਰ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਗ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੁਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਪੁੱਤਰ, ਸੁਵਰਨ, ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜਨਮਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸੁਵਰਨਾ, ਧੀ, ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੋਸ਼ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸੰਤਾਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ।