ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ—ਇਹ ਕਾਫੀ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਾਪੀ, ਤੂੰ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਜਾ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਇਆਲੁ ਤੇਰੇ ਉੱਤਮ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਰੀ ਮਨੋਕਾਮਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ। ਜੇਕਰ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂ, ਤਦ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਯਾ ਵਾਪਸ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ। ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਉਪਮਨਯੂ ਵੀ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਦੇ ਬਧ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਯਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਮ ਮਿਲੇਗਾ—ਇਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਵਚਨ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਾਪੀ, ਜੋ ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ, ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਰਜ਼ੂ ਭਰੀ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਮੁੰਡਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹੋ। ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆਖਿਆ, "ਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਨ ਦੇਵਤੇ, ਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਹੋ, ਉਹ ਹੀ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਆਸਹਾਇ ਹਨ, ਪੀੜਤ ਹਨ, ਗਰੀਬ ਹਨ, ਬੀਮਾਰ ਹਨ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ। ਸੁਰਗ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਤਪ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ। ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਕੇ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਉਲਟ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਜਿਹੜੇ ਮੂਰਖ, ਪਾਪੀ ਜਾਂ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਿਰਫ਼ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।" ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵਾਪੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ, ਪੁੱਤਰ।" ਦੇਵਾਪੀ ਨੇ ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ, ਮੈਂ ਰਾਜਾ, ਰਾਣੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਮੌਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਦੇਵਾਪੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੈਥੋਂ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਾਪੀ ਲਈ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਨੇ ਦੇਵਾਪੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨੰਦਿਨ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ। ਨੰਦਿਨ ਰਸਾਤਲ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਉਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ ਅਤੇ ਦੇਵਾਪੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਆਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਞ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੱਗ, ਪੁਜਾਰੀ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉੱਥੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਆਪ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਦੇਵਾਪੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਹ ਥਾਂ ਜਗਤਪਤੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸਦਾ ਲਈ ਰਹੇਗੀ। ਜਦ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਞ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤੇ। ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਦੋਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਸੌ ਤੀਰਥ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਮਹਾਨ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਤਪੋਵਨ, ਨੰਦਿਨੀ ਨਦੀ ਦਾ ਸੰਗਮ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਹਨ; ਗੌਤਮੀ ਦਾ ਤੀਰਥ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਹੈ। ਸ਼ਾਰਦੂਲ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ, ਜਿਸਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਨੇ ਦੱਖਸ਼ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਸੁੰਦਰ ਸੁਆਹਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਹ ਨਿਸ਼ਕੰਤ ਸੀ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਉਹ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ।" ਪਤੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਆਹਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇਸਤਰੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਇੱਛਤ ਨਹੀਂ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਦਾ ਡਰ ਵਧ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਅਜੇ ਜਨਮਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਇਹ ਗੱਲ ਗੁਪਤ ਰਹੀ। ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਭਵਾਨੀ ਤੋਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਕੋਲ ਜਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਡਰ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿੱਥੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਇਕੱਲੇ ਹੋਣ, ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਲਈ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗੁਪਤ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਦੰਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਵੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮਹਾਨ ਕਾਲ ਹਨ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਵਾਨੀ ਨਾਲ ਨਿੱਜੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ?" "ਪਰ ਜਦੋ ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਦੇਖੇ ਜਾਂਦੇ। ਹੁਣ, ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ, ਤੂੰ ਜਾ ਅਤੇ ਜਰੂਰ ਤਾਰਕਾ ਬਣ। ਜਦੋ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵੱਡਾ ਡਰ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਜਾ, ਹੋਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈ ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਤਿਵੇਂ ਬੋਲ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਚਨ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਸ਼ੰਭੂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗੇ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਤੇ, ਧੂਤਸ਼ਨ ਪੰਛੀ (ਤੋਤਾ) ਬਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਚਲਿਆ ਜਿੱਥੇ ਜਗਤਪਤੀ ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਤੋਤਾ ਬਣ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਪਰ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਨਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਉਹ ਖਿੜਕੀ ਕੋਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੱਥਾ ਝੁਕਾ ਕੇ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਹੱਸ ਪਏ ਅਤੇ ਉਮਾ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।