ਪੁਜਾਰੀ ਵੱਲੋਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਚ ਸੁਤੰਤਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਗੱਲ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿਓ। ਫਿਰ ਦੇਵਾਪੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਤਦ ਵੇਦਾਂ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਦੇਵਾਪੀ ਨੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਪੁਜਾਰੀਆਂ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਾਏ। ਵੇਦਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਨਿਰਭਰ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਾਂ; ਉਹੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅਟੱਲ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਆਪ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ। ਉਹੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਇਕੋ ਠਿਕਾਣਾ, ਸਾਰੇ ਧਨ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਸੰਘਾਰਕ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੈ। ਅਸੀਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧੁਨੀ ਰੂਪ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਕਰਤੱਬ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਅਸੀਂ ਦੱਸ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਕਿਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਇਆ, ਉਸਦਾ ਨਾਮ, ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਉਹ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ? ਇੰਨਾ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੀ ਯੋਗਤਾ ਕੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਵਾਪਸ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਾਪੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੇਦਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ। ਫਿਰ ਵੇਦਾਂ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, "ਇਹੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ—ਇਹ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਵੇਦਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਾਪੀ, ਤੂੰ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਜਾ, ਉੱਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰ; ਜਦ ਉਹ ਦਇਆਲੂ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਜੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ ਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਜਯਾ ਵਾਪਸ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ। ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਉਪਮਨਯੂ ਵੀ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਿਰੋਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਦੇ ਵਧ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਯਸ਼ ਤੇ ਧਰਮ ਮਿਲੇਗਾ—ਇਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵਾਪੀ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ; ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹੋ; ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ—ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਦੇਵਤੇ, ਨਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਨਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵੀ; ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੋ ਜਿਹੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜੋ ਅਸਹਾਇ, ਦੁਖੀ, ਗਰੀਬ, ਬਿਮਾਰ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ।" "ਸੁਰਗ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਭੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਪ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਜੋ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹੋ।" "ਜੋ ਅਗਿਆਨੀ, ਪਾਪੀ ਜਾਂ ਨਰਕ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਕੇਵਲ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ।" ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵਾਪੀ, ਆਪਣਾ ਵਰ ਮੰਗ, ਬਸ ਹੁਣ ਤੇਰਾ ਦੁਖ ਕਾਫੀ ਹੋ ਗਿਆ।" ਦੇਵਾਪੀ ਨੇ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ, ਮੈਂ ਰਾਜਾ, ਰਾਣੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਮੌਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਦੇਵਾਪੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ 'ਤੈਥਾਂ ਹੋ ਜਾਵੇ' ਆਖਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ, ਦੇਵਾਪੀ 'ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਨੰਦਿਨ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੇ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ। ਨੰਦਿਨ ਰਸਾਤਲ ਗਿਆ, ਉੱਥੇ ਮੁੱਖ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ ਅਤੇ ਦੇਵਾਪੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਆਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ్ఞ ਕਰਵਾਇਆ; ਉੱਥੇ ਅੱਗ, ਪੁਜਾਰੀ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਖੁਦ ਸ਼ੰਭੂ, ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਦੇਵਾਪੀ ਲਈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ; ਉਹ ਥਾਂ ਜਗਤਪਤੀ ਦਾ ਦਿਵਯ ਤੀਰਥ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ, ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਤੇਰੀ ਖਿਆਤੀ ਸਦਾ ਰਹੇਗੀ। ਜਦ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤੇ; ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਦੋਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠ ਸੌ ਤੀਰਥ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਟਪੋਵਨ, ਨੰਦਿਨੀ ਦਾ ਸੰਗਮ, ਅਤੇ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਵਰਗੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹਨ; ਗੌਤਮੀ ਦਾ ਤੀਰਥ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਸ਼ਾਰਦੂਲ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ (ਅਗਨੀ) ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰੀ ਸੁੰਦਰ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਇਕ ਵਾਰ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਨ ਲੱਗੀ; ਜਦ ਉਸਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਅੱਗਦੇਵ ਨੇ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ; ਤੂੰ ਤਪ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ।" ਪਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ, ਉਸਨੇ ਤਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਇੱਛਤ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਤੋਂ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਅਜੇ ਜਨਮਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਗੁਪਤ ਰਿਹਾ। ਦੇਵਤੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਭਵਾਨੀ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਗਦੇਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।