ਇਕ ਵਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਰਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਨ ਦੀ ਉਲਝਣ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਸਦਾ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਸਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਮੰਨਿਆ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਸਿਵ ਜੀ, ਜੋ ਵਾਝ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਮੰਗੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?" ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਵ੍ਰਸ਼ਾਕਪੀ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲਾਂ ਦਿਤੀ ਅਤੇ ਅਗਸਤਿਆ ਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸੀਆਂ—ਸ਼ਾਪ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਨਾਸ, ਵਿਰੋਧ, ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਪਾਪ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਸ਼ਾਪ। ਫਿਰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਮਰੁਤ, ਜੋ ਪੰਜਾਹ ਹਨ, ਇਕ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਭ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣ।" ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਮਰੁਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ। ਜਿੱਥੇ-ਕਿੱਥੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਮਿਲੇ, ਮਰੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਥੇ ਹੋਣ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇੰਦ੍ਰ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦੇ ਰਹਿਣ, ਕਦੇ ਹਾਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲੇ। ਸਿਵ ਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਅੱਜ ਤੋਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਭਰਾ-ਭਰਾ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗੀ।" ਸੰਭੂ ਨੇ ਅਗਸਤਿਆ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਇੰਦ੍ਰ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਓ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਮਰੁਤ ਅਮਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।" ਸਿਵ ਜੀ ਨੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ, 'ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰੇ,' ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਡਟ ਕੇ ਤਪ ਕਰੀ। ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਨਤ ਫਲ ਲੈ ਆਈ—ਤੁਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਸਧਾਰਣ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਤੇ ਵੀਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਛੱਡੋ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਰ ਵੀ ਮੰਗੋ, ਸੁੰਦਰ ਮਾਥੇ ਵਾਲੀ।" ਸਿਵ ਜੀ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮਾਂ ਲਈ ਇਹ ਖਾਸ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁੰਦਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਤੇ ਵੀਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਕ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਤੁਾਡੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਭਰਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ। ਅਗਸਤਿਆ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਸ਼ੁਭਤਾ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਪਰ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਕ ਹੋਰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਸੁਣੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰੋ।" ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬੋਲੋ," ਦਿਤੀ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣਾ ਵੱਡੀ ਵਸਤੂ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਆਦਰਯੋਗ। ਮਾਂ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੀਏ? ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਗੁਣਵਾਨ, ਧਨਵਾਨ, ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਵੀ ਲੋੜੀਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਜੋ ਜੀਵ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਲਈ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਗੁਣਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨ੍ਹਾਉਣ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇ। ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਨਿਸੰਤਾਨਤਾ—ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ—ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਬਾਂਝਪਨ ਆ ਜਾਵੇ। ਪਰ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਦਾਨ ਅਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਨਿਸੰਤਾਨ ਔਰਤ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣੀ ਮਾਸਿਕ ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤ ਇੱਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ— ਜੇ ਉਹ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਦਿਤੀ, ਸੁਣੋ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੰਸ਼ਕਰਮ ਜਾਂ ਚੋਰੀ ਦੇ ਪਾਪ ਕਾਰਨ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ, ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੋਨਾ ਦੇ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਨਿਸਚਿਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਜਮ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਦੇ, ਰਤਨ ਛੁਪਾਉਂਦੇ, ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ ਵਧਦੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਰਾਹ ਹੈ; ਪਰ ਜੀਵਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਰਾਹੀਂ ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ। ਦਿਤੀ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਿਦ੍ਦੇਸ਼੍ਵਰ, ਜੋ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਅਵਿਨਸ਼ੀ, ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਤੇ ਦੁੱਖ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਵਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਚੌਦਵੀ ਤੇ ਅਠਵੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ— ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਥੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਖਰਕਾਰ ਉਹ ਸਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਬਾਂਝ ਔਰਤ ਵੀ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਤਦੋਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਪੁੱਤਰ-ਤੀਰਥ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਤਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ 'ਮਿਤਰ-ਤੀਰਥ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪਾਪ-ਰਹਿਤਤਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ 'ਸ਼ਕ੍ਰ-ਤੀਰਥ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।