ਦਿੱਤੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬੈਠੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗਾ; ਹੇ ਹਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਪਹਾਸ ਸਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ ਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਗਵਾ ਬੈਠੇਂਗਾ।” ਇਸ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕਸ਼੍ਯਪ, ਜੋ ਅਗਸਤਯ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ: “ਮੈਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਗਸਤਯ ਅਤੇ ਦਿੱਤੀ ਦੋਵਾਂ ਕਰਕੇ।” ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਹੋ ਰਹੇ ਯਜ్ఞ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੇਖੀ। ਉਸ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਅਗਸਤਯ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੜਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਆ ਜਾ ਇੰਦਰ, ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ? ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵਿਕਾਰ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।” ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵਜਰਧਾਰੀ ਹੈ, ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਝੁਕਾ ਕੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਭਾਵਨਾ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸੱਚੇ-ਝੂਠੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਪਰਚਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਭਲੇ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਾਂਗਾ।” ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਸ਼੍ਯਪ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਾ ਵਾਰਤਾ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਦਿੱਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਵਿਚਕਾਰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਇੰਦਰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਅਗਸਤਯ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਨਿਵਾਰਣ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕਸ਼੍ਯਪ! ਤੂੰ ਵਸੂਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ—” “ਤੁਰੰਤ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਜਾ, ਹੇ ਆਦਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਉੱਥੇ, ਸਭ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰੋ।” ਪਿੱਛੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, “ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਉਸ ਸਮੇਂ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਕੇਵਲ ਦੋ ਹੀ ਸਰੋਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਗੌਤਮੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਸ਼ੁੱਧ ਵਾਕ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਹੇ ਧਰਮ, ਬੈਲ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪਤੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਸ਼ਰਵ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਹੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਹਾਰਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਚੰਦ੍ਰਕਲਾ ਧਾਰੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਯਜਮਾਨ, ਸੋਮ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਮਨਚਾਹੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਨਿਵਾਸ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਮੰਗਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਹੇ ਤੇਜ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਧਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਪੂਰਨ ਸਰੂਪ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ। ਜਿਹੜਿਆਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਭਟਕਣਾ ਵਿੱਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਆਸਰਾ ਹੋ।” ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਸਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਬੈਲ-ਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਵੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਦਾ ਸਾਰਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਪ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਨਾਸ, ਆਪਸੀ ਵੈਰ, ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਵਲੋਂ ਪਾਪ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਲੈਣ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ (ਸ਼ਿਵ) ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਅਗਸਤਯ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਾਇਆ। ਫਿਰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਮੰਗਿਆ, “ਦਿੱਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਿ ਪੰਜਾਹ ਹਨ, ਇਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਭ ਸੁਖੀ ਹੋਣ, ਯਜ्ञਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਭਾਗ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਰੁਤ ਹੋਣ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਕੋਈ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਸਦਾ ਜਿੱਤਦੇ ਰਹਿਣ। ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਖੁਸ਼ ਰਹੋ। ਆਜ ਤੋਂ, ਜੋ ਵੀ ਭਰਾ-ਘਾਤ ਕਰੇਗਾ, ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਸਦਾ ਲਈ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।” ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਅਗਸਤਯ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਇੰਦਰ ਉੱਤੇ ਰੋਸ ਨਾ ਰੱਖ। ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾ, ਮਰੁਤ ਅਬ ਅਮਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।” ਸ਼ਿਵ, ਬੈਲ-ਧਾਰੀ, ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਹਾਵਣੇ ਬਚਨ ਆਖੇ। “ਤੂੰ ਸੋਚਿਆ ਸੀ, ‘ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਹੋਵੇ।’ ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰੀ। ਆਜ ਤੇਰੀ ਮਿਹਨਤ ਸਫਲ ਹੋਈ—ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇਕ, ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਵੀਰ ਬਣ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦੇ, ਨਿੜਰ ਹੋ ਕੇ ਹੋਰ ਵਰ ਵੀ ਮੰਗ ਲੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੱਥੇ ਵਾਲੀ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਿੱਤੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣੀ ਹੈ, ਪਰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਸੋਹਣਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਕ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ? ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮਹਾਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣੇ ਹਨ। ਅਗਸਤਯ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਮੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੇਰੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਫਿਰ ਵੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਰਜ ਕਰਦੀ ਹਾਂ—ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ ਤੇ ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰੋ।