ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮੈਂ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ ਵੀ ਸਿਰ ਨਮਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਮ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਉਮਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ। ਉਹ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਮੰਗਲਮਈ, ਅਕਲਪਨੀਆ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮੂਲ-ਬੀਜ ਹੈ। ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਗੌਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਆਤਮ-ਸਰੂਪ, ਬੇਅੰਤ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਮਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ, ਪਰੰਤੂ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਭੈ ਦਾ ਕਾਰਣ, ਉਹ ਜੋ ਇੱਛਤ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉਮਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਅੱਖ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਸਤਿਤਵ ਅਤੇ ਅਨਸਤਿਤਵ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਹ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਦਾ ਰਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਸਤਿਤਵ ਅਤੇ ਅਨਸਤਿਤਵ ਦੇ ਉਤਪਾਦਕ ਹਨ, ਉਸ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਯਜਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਭੋਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਸ਼ਿਵ, ਸਭ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਦਾਨ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਚਾਹੇ ਗਏ ਦੇਵਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਸਵਤੰਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਮਾ ਦੇ ਜੇਤੂ ਪਤੀ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੰਦੀਨਾਥ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਸਿਰ ਨਮਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਜੋ ਦੁੱਖ ਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਥਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇੰਦ੍ਰਾ, ਅਜਨਮ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਤਿੰਨ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੋਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੰਜ ਅਮ੍ਰਿਤਾਂ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਲੇਪ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਸੁੰਦਰ ਫੁਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੰਤ੍ਰ, ਭੋਗ ਤੇ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਸ਼ੰਭੂ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ ਬੋਲੇ, "ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਚੁਣੋ, ਭਲਾ ਹੋਵੇ।" ਰਾਮ ਨੇ ਬਲ-ਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਮਹਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੁਆਰਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਭ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋਣ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਿੰਡਾਦਾਨ ਆਦਿ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ।" "ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਮਨ, ਬੋਲੀ ਜਾਂ ਕਰਮ ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਹੋਏ ਹਨ, ਇੱਥੇ, ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਇੱਥੇ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਵੀ ਨਿਭੇੜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਰੂਰਤਮੰਦਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਖੰਡ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹਿਆ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ," ਆਨੰਦਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਰਾਮ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ-ਸਥਾਨ ਤੇ ਆਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਰਾਮ ਦਾ ਘਾਟ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਇੱਕ ਤੀਰ ਡਿੱਗਾ; ਉਹ 'ਤੀਰ-ਘਾਟ' ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਦੁਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਸੁਮਿਤਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ 'ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਘਾਟ' ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦਾ ਸਥਾਨ ਵੀ। ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ, ਗੰਗਾ ਅਣਗਿਣਤ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣ ਗਈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਘਾਟ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ 'ਪੁੱਤਰ-ਤੀਰਥ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। "ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਸਚਾ ਸਰੂਪ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।" ਜਦੋਂ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦਾਨਵ, ਘਟ ਗਏ, ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ— "ਸਾਡੇ ਬੱਚੇ ਘਟ ਗਏ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਕ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਅਟੁੱਟ, ਉੱਤਮ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੇਖੋ, ਜੋ ਰਾਜ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।" "ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਿੱਤ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਤੇ ਨੇਕੀ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ; ਪਤੀ, ਚਾਲ-ਚਲਨ, ਵੰਸ਼, ਤੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ—" "ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਉਤ੍ਹਾਨ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਮੈਂ ਥੱਕ ਚੁੱਕੀ ਹਾਂ, ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ। ਮੈਂ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਉੱਚੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਕੋਈ ਨਿਕਸਿਆ ਹਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।" ਉਸ ਨੇ ਐਸਾ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਸੀ, ਗਹਿਰੀ ਆਹ ਭਰੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸੁਖਦਾਈ ਬੋਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, "ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਕ, ਜੋ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਉਪਾਏ ਮਹਾਤਮਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੱਸਣਗੇ।" ਉਹ, ਨੇਕ ਤੇ ਨਿਮਰ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਦਾਨੁ ਨੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਐਸਾ ਕਹਿ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸੁਭਾਵਕ, ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੋ; ਜੇ ਪਤੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਦਿਤੀ ਨੇ "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿਆ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ," ਕਹਿ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ venerable ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਕੀ ਦੇਵਾਂ? ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦਿਤੀ, ਚੁਣੋ, ਹੇ ਨੇਕ।" ਦਿਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਜਿੱਤੂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਦਰਯੋਗ।" "ਜਿਸ ਦੇ ਜਨਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣ ਸਕਾਂ—ਐਸਾ ਵਰ ਮੈਂ ਚੁਣਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ," ਉਹ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਹੀ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਆ ਕੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਾਹਿਆ ਪੁੱਤਰ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।" ਪਤੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਿਤੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਜਿਹੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਸੇਵਾ, ਯੋਗਯਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ, ਤੇ ਵਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?