ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਦੀ ਜੋ ਵਾਸਤਵਿਕ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਵੀ ਕੰਮ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਆਗਿਆ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਗਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਉਸਨੂੰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਮੰਤਰੀ ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਨੀਤੀ-ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਥੇ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਨਾਗਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ। ਵਿਆਹ ਲਈ, ਨਾਗਾ ਨੇ ਸੱਚੀਆਂ ਤੇ ਝੂਠੀਆਂ ਦੋਵਾਂ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਗਹਿਣਿਆਂ, ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੋਹਫਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਆਦਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।” ਫਿਰ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਮੰਤਰੀ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮੰਤਰੀ ਫਿਰੋਂ ਸੋਹਣੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਚਲਿਆ। ਵਿਆਹ ਲਈ, ਉਸ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਥੇ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਗਾ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸੀ, ਉਹ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਰਾਜਨ, ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਆਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਖਸ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।” ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਵਿਜਯ ਨੇ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨਿਆ ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਭੋਗਵਤੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਪੂਰੇ ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਵਿਜਯਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ, ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨਾ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਭੋਗਵਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ ਸਲਾਹਕਾਰ ਚਲ ਪਏ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵਧੂ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਜਯਾ ਦੀਆਂ ਕਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣੇ, ਦਾਸੀਆਂ, ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ। ਵਿਜਯਾ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਲ ਆ ਕੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੱਡੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵਿਜਯਾ ਲਈ ਪਿਆਰ ਜਤਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਦੇ ਕੇ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਜਯਾ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਧੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸੱਸ ਤੇ ਸਸੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਉਸ ਦੀ ਆਕਰਸ਼ਕ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਸੀ। ਭੋਗਵਤੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਭੋਗਵਤੀ ਨਗਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੱਪ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਇੱਕ ਸੋਹਣੇ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਥੇ, ਠੰਢੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰਚੇ ਸੁਹਣੇ ਆਵਾਸ ਵਿਚ, ਉਹ ਸੱਪ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਹੈ—ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ?” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੱਪ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦਾਈ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਜਾ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਭੋਗਵਤੀ ਕੋਲ ਜਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸ: ‘ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਸੱਪ ਹੈ।’ ਫਿਰ ਵੇਖੀਏ ਉਹ ਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।” ਦਾਈ ਨੇ “ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ” ਆਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਭੋਗਵਤੀ ਕੋਲ ਗਈ। ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵਾਂਗ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੀ, ਕਿ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਜੀਵ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੀਂ: ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸੱਪ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ।” ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੋਗਵਤੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪਤੀ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਦਿਵਯ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਪਤੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।” ਭੋਗਵਤੀ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੱਪ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਾਗ ਦਾ ਚੱਕਰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਰੋ ਪਿਆ; ਤੇ ਭੋਗਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਉਹੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ, “ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਪਤੀ ਵਿਖਾ, ਮੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿਅਰਥ ਲੰਘ ਰਹੀ ਹੈ।” ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲੀ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੱਪ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੇਖ ਕੇ, ਭੋਗਵਤੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਧਨਵੰਤ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮੇਰਾ ਦਿਵਯ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।” ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਰਹੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਅਦਾਵਾਂ, ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਸੱਪ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸਨੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਸੱਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੀ ਦਿਵਯ ਲੀਲਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਸੱਪ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਭੀ ਡਰਦੀ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ?” ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਜੋ ਭਾਗ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕੌਣ ਟਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਪਤੀ ਸਦਾ ਹੀ ਇਸਤਰੀ ਲਈ ਮਾਰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੱਪ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, “ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮੰਗ। ਮੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰਿਏ, ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਯਾਦ ਆ ਗਈ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਕੋਪਿਤ ਪਿਨਾਕੀ, ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਸ਼ੇਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸੱਪ ਜਨਮ ਲਿਆ।