ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੀ ਧੁਨੀ ਤੋਂ ਤਾ ਬਹਾਦਰ ਵੀ ਕਾਂਪ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਫਿਰ ਕੌਣ ਆਪਣੀ ਧੀ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ? ਦੱਸ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਪਿਤਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਸੱਪ ਪੁੱਤਰ ਬੜੀ ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਦੇ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਕਦੇ ਜਬਰ ਨਾਲ, ਕਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਤੇ ਕਦੇ ਆਪਸੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ। ਜੇ ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਾ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾ ਲਵੋਗੇ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿਆਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਹ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਸਮਝੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਪੂਤ੍ਰਹੀਣ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੀ ਗੱਲ ਲਈ ਸੱਦ ਲਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਨਾਗੇਸ਼ਵਰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੈ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਉਹ ਨੇਕ, ਗਿਆਨੀ, ਬਹਾਦਰ, ਅਜੇਤੂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਰਥ ਉੱਤੇ, ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਨਾਗੇ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ; ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਰਾਜ ਦਾ ਭਾਰ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਿਡਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਹਤਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਬਚਪਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਲੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰੋ। ਜਦ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਹ ਲੈ ਲੈਂਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ; ਜਦ ਰਾਜ ਦਾ ਭਾਰ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਂ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਵੀ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ; ਫਿਰ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕੀ ਚਿੰਤਾ ਜਾਂ ਸਲਾਹ?" ਪਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੱਪ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੁਣ ਦੱਸੋ, ਕਿਹੜੀ ਕੁੜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼ ਦੀ, ਧਨਵਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਰਾਜਾ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਹੈ? ਕਿਹੜਾ ਰਾਜਾ ਯੋਗ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਬਹਾਦਰ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣਾ ਉਚਿਤ ਹੈ?" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗਿਆਨੀ, ਨੇਕ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਨ ਤੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਸੀ, ਆਖਿਆ: "ਪੂਰਬੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਰਾਜ, ਵਿਜਯਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਅਣਗਿਣਤ ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਤੇ ਰਤਨ ਹਨ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅੱਠ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਸਭ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਭੋਗਵਤੀ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਰਗੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਯੋਗ ਵਧੂ ਹੈ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਧੂ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਹ ਦੱਸੋ।" ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਆਗਿਆ ਦਿਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਗਹਣੇ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਭੇਜ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਮੰਤਰੀ ਪੂਰਬੀ ਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਵਿਜਯਾ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਤਰੀਕਿਆਂ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਗ ਨੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਭੋਗਵਤੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਸੱਚ-ਝੂਠ ਮਿਲਾ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਗਹਣੇ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਧੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਫਿਰ ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਵੱਡਾ ਮੰਤਰੀ ਵਾਪਸ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੰਤਰੀ ਦੁਬਾਰਾ ਸੋਹਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜਲਦੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਚਲਿਆ। ਵਿਆਹ ਲਈ, ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਇੱਥੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਗ, ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।" ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਵਿਆਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਜੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਵਿਆਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ।" ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਜਯਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਮੰਨੀ ਤੇ ਉਸ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜਾ ਮੰਨਿਆ। ਵਿਜਯਾ ਨੇ ਭੋਗਵਤੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵਿਧੀਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਇਆ ਤੇ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ ਰੁਖਸਤ ਕੀਤਾ। ਵਿਜਯਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ, ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨਾ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਭੋਗਵਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਟੋਲੀ ਨਿਕਲ ਪਈ, ਤੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਧੂ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਜਯਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਨੇਹੇ, ਸੋਹਣੇ ਗਹਣੇ, ਦਾਸੀਆਂ, ਵਸਤ੍ਰ ਆਦਿਕ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ। ਇਹ ਸਭ ਦੱਸ ਕੇ, ਵਿਜਯਾ ਦੇ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਲ ਆਏ ਸਨ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਹੋਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵਿਜਯਾ ਲਈ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਚੰਗਾ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਵਿਜਯਾ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਯੁਵਾਨ ਧੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸੱਸ ਤੇ ਸੱਸਰੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਨੈਕੀ ਸਭ ਨੂੰ ਭਾਂਉਣੀ ਸੀ।