ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ्ञ ਲਈ ਘੋੜਾ ਛੱਡਿਆ, ਉਹ ਘੋੜਾ ਪੂਰਬੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਅਚਾਨਕ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਖੋਦਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਖੋਦਦੇ ਗਏ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਦਿ-ਪੁਰਖ, ਪ੍ਰਭੂ ਹਰਿ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਕਪਿਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਜਾਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੜ ਗਏ, ਸਿਰਫ਼ ਚਾਰ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਹਿਕੇਤੁ, ਸੁਕੇਤੁ, ਧਰਮਰਥ ਨਾਂ ਦਾ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੰਜਨਦ ਰਾਜੇ ਸਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੇ ਆਗੂ ਬਣੇ। ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਹਰਿ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਵਰ ਦਿੱਤਾ—ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਕਦੇ ਨਾ ਟੁੱਟੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਦਾ ਰਹੇ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਦੀਵੀ ਵਾਸ ਦਾ ਵਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ। ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ “ਸਾਗਰ” ਨਾਮ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਲਈ ਘੋੜਾ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਰਤ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੇ, ਇਹ ਜਾਣੋ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ! ਸਾਗਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਸਾੜ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ। ਵੱਡੀ ਪਤਨੀ ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਛੋਟੀ ਪਤਨੀ, ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਤੇ ਨਿਰਮਲ, ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਕੋਈ ਜੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਰਿਸ਼ੀ ਔਰਵ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ—ਇਕ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ, ਦੂਜੀ ਨੂੰ, ਜੇ ਉਹ ਚਾਹੇ, ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਏ। ਇਕ ਨੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਚੁਣੇ, ਦੂਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ ਜੋ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਏ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਪੰਜਜਨ ਜਨਮਿਆ। ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਇਕ ਘੀਆ ਜਿਹਾ ਫਲ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਬੀਜ ਜਿਹੇ ਅੰਕੁਰ ਸਨ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਅੰਕੁਰ ਵਧੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘਿਉਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮਟਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਜਿੰਨੇ ਅੰਕੁਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਨਰਸਾਂ ਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਨਮੇ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਜਨਮ ਕੇ, ਸਾਗਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੋਵਾਰਾ ਜਨਮੇ, ਸਾਗਰ ਦੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਘੀਆ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਜਨਮੇ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਊਰਜਾ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ ਸੀ। ਇਕ ਪੁੱਤਰ, ਪੰਜਜਨ, ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਪੰਜਜਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਮਹਾਂਬਲੀ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਦਿਲੀਪ, ਜੋ ਖਟਵਾਂਗ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਆਇਆ ਤੇ ਕੇਵਲ ਇਕ ਪਲ ਜੀਵਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ, ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ। ਦਿਲੀਪ ਦਾ ਵਾਰਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਭਗੀਰਥ ਸੀ। ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਲਿਆ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਲੋਕ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਨੂੰ “ਭਾਗੀਰਥੀ” ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਭਗੀਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰੁਤ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਸ਼੍ਰੁਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਨਾਭਾਗ, ਜੋ ਬੜਾ ਧਰਮੀ ਸੀ। ਨਾਭਾਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਿੰਧੁਦਵੀਪ ਜਨਮਿਆ। ਸਿੰਧੁਦਵੀਪ ਦਾ ਵਾਰਸ ਅਯੁਤਜਿਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ ਰਿਤੁਪਰਣ। ਰਿਤੁਪਰਣ, ਜੋ ਨਲ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ, ਜੂਏ ਦੀ ਦਿਵਯ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਰਤਪਰਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਆਰਤਪਰਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਦਾਸ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸਾਥੀ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਸੁਦਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੌਦਾਸ ਸੀ। ਕਲਮਾਸ਼ਪਾਦ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਤ੍ਰਸਹਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਕਲਮਾਸ਼ਪਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਰਵਕਰਮਨ ਸੀ। ਸਰਵਕਰਮਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਨਰਣਯ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਅਨਰਣਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਘਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਰਘੁ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ। ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨੀ ਦਿਲੀਪ ਸੀ। ਦਿਲੀਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਲੀਪ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਮ ਦਾ ਪਰਦਾਦਾ ਸੀ। ਦਿਲੀਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਲੰਮੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰਘੁ ਸੀ। ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ, ਰਾਘਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਅਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਦਸ਼ਰਥ ਜਨਮਿਆ। ਦਸ਼ਰਥ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਮ ਜਨਮਿਆ। ਰਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਸੀ। ਕੁਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤਿਥਿ ਜਨਮਿਆ। ਅਤਿਥਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਨਿਸ਼ਧ ਸੀ। ਨਿਸ਼ਧ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਲ, ਨਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਭਾ, ਨਭਾ ਤੋਂ ਪੁੰਡਰੀਕ, ਪੁੰਡਰੀਕ ਤੋਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਧਨਵਨ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਸ਼ੇਮਧਨਵਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਲਵਾਨ ਦੇਵਾਨੀਕ ਸੀ। ਦੇਵਾਨੀਕ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਅਹੀਨਾਗਾ ਜਨਮਿਆ। ਅਹੀਨਾਗਾ ਦਾ ਵਾਰਸ ਰਾਜਾ ਸੁਧਨਵਨ ਸੀ। ਸੁਧਨਵਨ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ਲ ਜਨਮਿਆ। ਸ਼ਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਕਯਾ, ਜੋ ਧਰਮੀ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਵਜਰਨਾਭਾ, ਅਤੇ ਵਜਰਨਾਭਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਲ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਚਲਦੀ ਰਹੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪਰਵਾਹ ਰਹੀ।