ਗੰਗਾ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਮਟਕਿਆਂ ਅਤੇ ਠੀਕ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੋ ਗਈ—ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਸੁੰਦਰ ਹੋ ਗਏ, ਨੈਣ ਮਨਮੋਹਣੇ, ਤੇ ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਗਲ ਚਿੰਨਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਬੜਾ ਆਕਰਸ਼ਕ ਤੇ ਮਨੋਹਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਪਤੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਵੱਲੋਂ ਅਭਿਸ਼ਕ ਕਰਵਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਵੀ ਸਭ ਮੰਗਲ ਚਿੰਨਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਬਚਨ ਮੰਨ ਕੇ "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ" ਕਿਹਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਓਵੇਂ ਹੀ ਕੀਤਾ। ਗੌਤਮੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਜਿਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਹ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਇੱਕ ਨਦੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਿਆਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਧਾ ਨਦੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ। ਇਹ ਨਦੀ ਵ੍ਰਿਧਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਵੀ ਸਾਧੂਆਂ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਧਗੌਤਮ ਕਿਹਾ ਜਾਣ ਲੱਗਾ। ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਧਾ ਨੇ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ, ਗੌਤਮੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਨਦੀ ਮੇਰੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਵ੍ਰਿਧਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਇਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਭਾਗ, ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ, ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਧੇਗਾ। ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ੁੱਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਨੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਤੇ ਗੌਤਮ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ" ਆਖਿਆ। ਗੌਤਮ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗ ਵੀ ਵ੍ਰਿਧਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ "ਵ੍ਰਿਧਾਸੰਗਮ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ "ਇਲਾ ਤੀਰਥ" ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ—ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ—ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵੈਵਸਵਤ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਇਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉਹ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਜੋ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਲਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਿਚ ਮਨ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਵਾਪਸ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲੇ ਜਾਓ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ, ਦੇਸ਼, ਖਜ਼ਾਨਾ, ਫੌਜ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰੋ।" ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਵਸੀਸ਼ਠ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਕਰਦੇ, ਅੱਗ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਣ। "ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਾਂਗਾ। ਜਿਹੜੇ ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਸੁਖ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਣ।" ਸਭ ਨੇ "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ" ਆਖਿਆ ਅਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਲਾ ਆਪ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹੀਰੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਹਿਮਵਤ ਵੱਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਵਸ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਗੁਫਾ ਵੇਖੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯਕਸ਼ਾ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸਮਾਨਯੂ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮਾਨਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਯਕਸ਼ਾ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਹਿਰਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਨੱਚਦੇ-ਗਾਂਦੇ ਖੇਡਦੇ। ਯਕਸ਼ਾ ਨੂੰ ਤਾਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਹਿਰਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਲਾ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਗੁਫਾ ਯਕਸ਼ਾ ਦੀ ਰਖਿਆ ਹੇਠ ਹੈ। ਯਕਸ਼ਾ ਦਾ ਮਹਲ, ਜੋ ਨਾਨਾ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਇਲਾ ਨੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਆਪਣਾ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਯਕਸ਼ਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਾਲ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਹਿਰਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। "ਮੈਂ ਇਲਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਨਾਂ ਉਹ ਮੰਗਣ 'ਤੇ ਕੁਝ ਦੇਂਦਾ ਹੈ—ਮੇਰਾ ਘਰ ਉਸ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?"—ਯਕਸ਼ਾ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ। "ਮੈਂ ਇਸ ਮਸਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਸੋਚ ਕੇ, ਯਕਸ਼ਾ ਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਹਾਦਰ, ਧਨੁਧਾਰੀ ਯਕਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ। "ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਇਲਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗੂ ਤਿੱਖਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿਓ।" ਯਕਸ਼ਾ ਰਾਜ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਉਹ ਯਕਸ਼ਾ, ਜੋ ਜੰਗ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਸਨ, ਇਲਾ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਇਸ ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾ।" "ਜੇ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਾਰ ਕੇ ਭੱਜਿਆ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵੇਂਗਾ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਲਾ ਨੇ ਅਨੇਕਾਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਯਕਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਦੱਸ ਰਾਤਾਂ ਉੱਥੇ ਕੱਟੀਆਂ। ਯਕਸ਼ਾ ਰਾਜਾ, ਹਿਰਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ। ਆਪਣਾ ਘਰ ਅਤੇ ਨੌਕਰ-ਚਾਕਰ ਗੁਆ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਯਕਸ਼ਣੀ, ਜੋ ਹਿਰਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਰਾਜਾ, ਪਿਆਰੀਏ, ਦੁਖੀ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਵਿਪੱਤੀਆਂ ਵੱਲ ਲੱਗਾ ਹੈ; ਇਹ ਮਾੜਾ ਹਾਲ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਿਆ? ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਸੋਚੀਏ।" "ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਾੜੇ ਹਾਲ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ; ਸੋ, ਚੰਗੀਏ, ਆ ਜੰਗਲ ਚਲਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸੋਹਣੀ ਹਿਰਣੀ ਬਣ ਜਾ।" "ਉੱਥੇ ਰਾਜਾ ਜ਼ਰੂਰ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗੀ; ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਮਰਦ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਫਿਰ ਔਰਤ, ਯਕਸ਼ਣੀ ਹੈਂ।" "ਤੂੰ ਉਮਾ ਦੇ ਉੱਤਮ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ? ਜੇ ਤੂੰ ਜਾਵੀਂ ਵੀ, ਤਾਂ ਕੀ ਦੋਸ਼ ਹੈ? ਸੱਚ ਦੱਸ।" ਹਿਮਵਤ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ, ਉਮਾ ਸਮੇਤ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਫਿਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੁਭਾ ਹੈ ਕਿ ਆਨੰਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੇਰਾ ਥਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।" "ਮੈਨੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਮਾ ਦਾ ਇਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਦੇਵੋ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਨਾ ਗਣੇਸ਼, ਨਾ ਕਾਰਤਿਕੇਯ, ਨਾ ਨੰਦੀ।" "ਜੋ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਵੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਔਰਤ ਬਣ ਜਾਵੇ।