ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ ਵਾਰ ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕੀ ਹੈ?" ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਹਰ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਈ, ਜਦ ਕਿ ਵਰੁਣ ਦੇਵ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸਮੇਤ ਜਲਦੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇ ਕੇ ਯਜਨਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਹੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਓ।" ਰੋਹਿਤ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਲ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਘੋਰਾ ਕ੍ਰੋਧ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦਰ ਨੂੰ ਜਲੋਦਰ ਰੋਗ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਦਿਵ੍ਯ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਰਥ ’ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰੁਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਰੋਹਿਤ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ। ਛੇਵੇਂ ਸਾਲ, ਜਦ ਰੋਹਿਤ ਉਥੇ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬਿਮਾਰ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕੀ ਲਾਭ ਜਾਂ ਉਦੇਸ਼, ਜੋ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਵੇ?" ਉਸ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉੱਥੇ ਵੱਡੇ ਤਪस्वੀ ਵੱਸ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਅਜੀਗਰਤ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਇਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਾਰਥਕਤਾ ਮੁੱਕ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਿਉਂ ਹੋ? ਤੁਹਾਡੀ ਜੀਵਿਕਾ ਕਿਉਂ ਮੁੱਕ ਚੁੱਕੀ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਉਦਾਸ ਕਿਉਂ ਹੋ?" ਅਜੀਗਰਤ ਨੇ ਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸਰੀਰ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਲਈ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਆਸਰੇ ਹਨ। ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ?" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ? ਸਚ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।" ਅਜੀਗਰਤ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਗਾਂ, ਅਨਾਜ, ਨਾ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਪਤਨੀ ਵੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਪੰਜਵਾਂ ਹਾਂ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਖਰੀਦਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।" ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਵੇਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਅਜੀਗਰਤ? ਸਚ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਦਾ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ।" ਅਜੀਗਰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ, ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ—ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਲੈ ਲਵੋ। ਵੇਚਣ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਬਚ ਸਕਦੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਅਜੀਗਰਤ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪਤਨੀ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਬੁੱਢੇ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਮੇਰਾ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਲੈ ਜਾਓ, ਜੋ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।" ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਨਹਪੁੱਛ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦਾਂਗਾ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਛੋਟੇ ਨੂੰ ਵੇਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਮੱਧਲੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਨਹਸ਼ੇਪਾ ਨੂੰ ਖਰੀਦਾਂਗਾ; ਮੁੱਲ ਦੱਸੋ।" "ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਵਰੁਣ ਦੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵੇਚ ਰਹੇ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੱਚਾ ਮੁੱਲ ਦੱਸੋ।" ਅਜੀਗਰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਠੀਕ ਹੈ," ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਮੁੱਲ ਰੱਖਿਆ—ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ, ਅਨਾਜ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਂ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ। "ਹੇ ਰਾਜਪੁੱਤਰ, ਮੁੱਲ ਦੇ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿਤੇ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਖਰੀਦ ਲਿਆ ਹੈ। "ਵਰੁਣ ਲਈ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇ ਕੇ ਯਜਨਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਹਰੀਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ—ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀਅ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ। "ਮੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਰਾਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਦਰਿਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਬਣਾਕੇ ਯਜਨਾ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਮਰ ਜਾਵਾਂ, ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਬਣਾਕੇ ਯਜਨਾ ਨਾ ਕਰਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚਲਾ ਜਾ।" ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਹੋਈ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਯਜਮਾਨਾਂ, ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਪਸ਼ੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁੱਤਰ, ਰੋਹਿਤ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਜਾਓ। ਉਥੇ ਯਜਨਾ ਕਰੋ, ਪਰ ਸੁਨਹਸ਼ੇਪਾ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੋ; ਯਜਨਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਲਈ, ਚਲੇ ਜਾਓ, ਹੇ ਜ্ঞানੀਆਂ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਸੀਸ਼ਠ ਸਮੇਤ ਜਲਦੀ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਵਾਮਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਪਸਵੀ ਵੀ ਨਾਲ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੌਤਮੀ ਗੰਗਾ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬਲੀ ਲਈ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਵੇਦੀ, ਮੰਡਪ, ਹਵਨ ਕੁੰਡ, ਯੂਪ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਆਦਿ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਯਜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਸੁਨਹਸ਼ੇਪਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬਲੀ ਸੀ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਯੂਪ ਨਾਲ ਬਾਂਧ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਜਲ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਹਰੀਸ਼ਚੰਦਰ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰੋਹਿਤ, ਇਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੁਨਹਸ਼ੇਪਾ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿਓ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਹੋਮ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ’ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਦਿਓ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੁਨਹਸ਼ੇਪਾ ਲਈ। ਚਰਬੀ, ਵਾਲ, ਚਮੜੀ ਤੇ ਮਾਸ—all ਕੁਝ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੁਨਹਸ਼ੇਪਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਕੇ, ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।