ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਪਾਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵ੍ਯ ਵਰ੍ਹੇ ਤੱਕ ਰਹਿਆ, ਪਰ ਪਾਪ ਉਸ ਤੋਂ ਨਾ ਹਟਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦੇਵਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਬਿਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਦੇਵਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪਏ, ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪਦਵੀ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ ਮੈਂ, ਇੱਕ ਸਾਧੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਪ ਲਈ ਥਾਂ ਦੱਸਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ, ਫੈਸਲਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਵਿਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਥੇ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਇੰਦ੍ਰ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਾਧੂ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ, ਸਾਧੂਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਸ਼ਚੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਜਦ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਗੌਤਮ ਸਾਧੂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ—"ਇਹ ਲੋਕ ਮਹਿੰਦਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਲੈਟਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਚਾਹਵਾਂ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਇੱਥੋਂ ਜਲਦੀ ਚਲੇ ਜਾਓ।" ਗੌਤਮ ਸਾਧੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਗੌਤਮੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਉੱਤਰ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਉਹ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਜਦ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਣ ਲੱਗਾ, ਉਥੇ ਮੰਡਵ ਸਾਧੂ ਆਏ। ਮੰਡਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਇੱਥੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੰਡਵ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ। ਸਾਧੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਵੱਡੀ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਦੇਵਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, "ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਸਾਧੂ ਜੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆ; ਅਸੀਂ ਜਿੱਥੇ ਪਾਪ ਹਟਾਵਾਂਗੇ, ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਵਰਦਾਨ ਦਿਓ।" "ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਦਾਨ ਦੇਵਾਂਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿਓ।" "ਉਹ ਥਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗੀ, ਉਥੇ ਅਨਾਜ, ਦਰੱਖਤ, ਫਲ ਹੋਣਗੇ; ਕਦੇ ਕਮੀ ਨਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਨਾ ਕਦੇ ਅਕਾਲ ਆਵੇਗਾ।" ਮੰਡਵ ਸਾਧੂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਮਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪਾਪ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਹਟ ਗਿਆ। ਜਦ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਇਹ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਖੇਤਰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ "ਮਾਲਵਾ" ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਗੌਤਮੀ ਗੰਗਾ ਲਿਆ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਦੇਵਤੇ, ਸਾਧੂ, ਮੈਂ ਖੁਦ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਗੌਤਮ, ਅਗਸਤ, ਅਤ੍ਰੀ, ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਧੂ, ਦੇਵਤੇ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਨਾਗ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਕਲਸ਼ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਵਰਤਿਆ। ਜਦ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਨਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ; ਪਾਣੀ ਛਿਟਕਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਉਥੇ ਮਿਲ ਗਈ। ਉਹ ਸੰਗਮ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਾਧੂ ਅਕਸਰ ਉਥੇ ਆਉਂਦੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਮ "ਤੀਰਥ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਛਿਟਕੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ' ਤੀਰਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਸਨ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੰਗਮ ਤੇ, ਸਭ ਕਰਮ ਅਟੱਲ ਹਨ; ਕੋਈ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨ, ਬੋਲ ਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੌਲਸਤਿਆ ਤੀਰਥ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਰਿਆਸਤਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਸੰਪੰਨਤਾ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਵਾਲਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਲੰਕਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਰਵਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ। ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਰਾਵਣ, ਕੁੰਭਕਰਨ ਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਸ ਵਿਚ ਪਟ-ਸਪਟ ਸਨ। ਉਹ ਵੀ ਵਿਸ਼ਰਵਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਕ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ; ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਦਿੱਤੀ ਵਿਮਾਨ ਰਥ ਨਾਲ, ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਗਿਆ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ, ਭਗਤਿ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਮਿਲਦਾ। ਪਰ ਰਾਵਣ ਦੀ ਮਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ, "ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਜੀਉਂਗੀ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਵਿਘਨ ਕਾਰਨ; ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਆਪਸ ਵਿਚ ਵੈਰੀ ਭਰਾ ਹਨ।" "ਜਿੱਤ ਤੇ ਸਰਵੋਚਤਾ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ, ਆਪਸੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਇਨ੍ਹਾ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸੱਚੇ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਸਮਰਥ, ਨਾ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ; ਜੋ ਵੈਰ ਲੈਂਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਰਥਹੀਨ ਹੈ।" ਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਭਰਾ, ਸਾਧੂ ਜੀ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਤਪ ਕਰਣ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਤਿੰਨ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਮਾਮਾ ਮਰੀਚਾ ਤੇ ਮਾਤਾ-ਦਾਦਾ ਨੇ, ਮੈਨੂੰ ਤਪ ਕਰਕੇ ਵਰਦਾਨ ਲਈ। ਫਿਰ, ਮਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਲੰਕਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ; ਮਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਕਰਕੇ। ਫਿਰ, ਦੋ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਵੈਰ-ਰਹਿਤ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਰਾਇਆ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ, ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿਚ ਲਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਿੱਤ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਹਰੇਕ ਜੀਵ ਵਿਚ, ਐਲਾਨੀ। "ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਸ਼ਰਨ ਦੇਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਲੋਂ ਤੱਕੜਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਠਿਕਾਣਾ ਨਾ ਮਿਲਿਆ; ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਪੌਲਸਤਿਆ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਕਿਹਾ: "ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਮਾੜੇ ਭਰਾ ਨੇ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਦੱਸੋ, ਕਿਸੇ ਤਕਦੀਰ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਮੈਂ ਕਿਥੇ ਸ਼ਰਨ ਲਵਾਂ?" ਦਾਦਾ ਪੌਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੋਤੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿਹਾ: "ਗੌਤਮੀ ਗੰਗਾ ਤੇ ਜਾ, ਪੁੱਤਰ, ਉਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰ; ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ, ਰਾਵਣ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕੇਗਾ।" "ਤੂੰ ਉਥੇ ਸਫਲਤਾ ਪਾਵੇਂਗਾ; ਇਹ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਰ।