ਇਸ ਵਾਰ, ਮੌਤ (ਯਮ) ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਵੈਤਾ ਦੇ ਘਰ ਆਪੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹਾ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਦੂਤੋ?" ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸਵੈਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" ਫਿਰ, ਮੌਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫੰਦਾ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਕੋਲ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਸਵੈਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਮੌਤ ਨਜ਼ਰ ਆਈ, ਨਾ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ। ਸਵੈਤਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਇੱਕ ਤਪस्वੀ ਨੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਫੰਦਾ ਫੜੇ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੌਤ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਸਟਾਫ਼-ਧਾਰੀ ਦੇਖ ਕੇ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ?" ਮੌਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸਵੈਤਾ ਨੂੰ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਤਪस्वੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਇੱਥੋਂ ਚਲਾ ਜਾ," ਪਰ ਮੌਤ ਨੇ ਫੰਦਾ ਸੁੱਟਿਆ। ਇਸ 'ਤੇ ਤਪस्वੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੀ ਸਟਾਫ਼ ਨਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੌਤ ਫੰਦੇ ਵਾਲਾ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ, ਮੌਤ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਘਟਨਾ, ਫ਼ੌਰਨ ਯਮ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਯਮ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਭੈਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਚਿਤਰਗੁਪਤ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਹਾਇਕ, ਯਮ ਦੀ ਲਾਠੀ, ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਯਮ ਨੇ ਭੈਸ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਪੇਟ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਤੇ ਕੰਨ ਦਰਦ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ। ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਵਾਲੇ ਬੁਖਾਰ, ਪਾਪ, ਤੇ ਨਰਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਖਿਆ, "ਜਲਦੀ ਆਓ!" ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਯਮ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਯਮ ਸਵੈਤਾ, ਉਸ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ। ਯਮ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਆਹਟ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੰਦੀ, ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਬੋਲਿਆ। ਵਿਨਾਇਕ, ਸਕੰਦਾ, ਭੂਤਨਾਥ ਅਤੇ ਸਟਾਫ਼-ਧਾਰੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ। ਕਾਰਤਿਕेय ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਯਮ ਦੇ ਕੁਝ ਬਚੇ ਹੋਏ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਇਹ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਆਦਿਤਯ ਨੇ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਸੁਣੀ— ਸਾਰੇ ਲੋਕ-ਰੱਖਿਅਤ, ਮੈਂ (ਵਿਸ਼ਨੁ), ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਵਰੁਣ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਲੋਕ-ਰੱਖਿਅਤ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਯਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ। ਦੱਖਣ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਮ੍ਰਿਤਕ ਪਿਆ ਸੀ; ਸਮੁੰਦਰ, ਦਰਿਆ, ਸੱਪ ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਜੀਵ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਯਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਏ। ਯਮ ਦੀ ਫੌਜ ਮਾਰੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਗਏ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੇ—"ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਅਤ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਦਿ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ ਹੋ, ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!" "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਸਵੈਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਯੁ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਯਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਅਸਮਰਥ ਰਹੇ; ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!" "ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਹੇ ਦਯਾਲੂ, ਉਹ ਮੌਤ ਦੀ ਜਾਂਚ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ ਹਨ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਹੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ—ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ? ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ, ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਇੱਥੇ ਕ੍ਰਮ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?" ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਇੰਝ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਦਿੰਦਾ?" ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ—"ਇਹ ਵੈਵਸਵਤ ਧਰਮ (ਯਮ) ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਉਹ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਅਤ ਹੈ।" "ਉਹ ਮੌਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਦੁਸ਼ਟ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ ਤੋਂ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦਾ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯਮ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਤੇ ਵਾਹਨ ਸਮੇਤ ਜੀਵੰਤ ਕਰੋ; ਹੇ ਮਾਹਰ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ।" ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਯਮ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੇ ਅੱਜ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕਹਿਆ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ।" ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਬੋਲੇ—"ਤਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ, ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਮਰਣ ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਰੂਪ!" ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣੋ—ਮੇਰੇ ਭਗਤ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਭਗਤ, ਅਤੇ ਜੋ ਗੌਤਮੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—" "ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ; ਮੌਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਹੱਕ ਨਹੀਂ। ਯਮ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਸੁਨੇਹਾ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।" "ਕਦੇ ਵੀ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦੁਖ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਨ; ਉਹ ਇਸੀ ਪਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਯਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰਿਆ ਜਾਵੇ," ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੇ ਸ਼ਿਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਨੰਦੀ, ਆਪਣੇ ਵਾਹਨ, ਨੂੰ ਆਖਿਆ— "ਗੌਤਮੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਯਮ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ।" ਫਿਰ, ਨੰਦੀ ਨੇ ਯਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਜੀਵੰਤ ਹੋ ਕੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਲ ਪਏ। ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਰਹੇ।