ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਵੰਦਨਯੋਗ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਆਪ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਧੁੰਧੂ ਦਾ ਵਧ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਧੁੰਧੂ ਮਾਰਨ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਉਤਤੰਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧੁੰਧੂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਉਤਤੰਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੈਯੋਧਾ ਚਲਿਆ, ਤਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸ਼ਬਦ ਹੋਇਆ ਕਿ, "ਅੱਜ ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧੁੰਧੁਮਾਰ ਅਜੈ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਡੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਅੰਤਹੀਣ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਖੋਦਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਖੋਦਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਧੁੰਧੂ ਰੇਤ ਹੇਠ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਧੁੰਧੂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਨਿਕਾਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਜਲ ਦੀ ਉਛਲ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਵਿਅਪਕ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚੋਂ, ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ ਤਿੰਨ ਬਚੇ, ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਰਾਖ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਰਾਜਾ, ਧੁੰਧੂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੈਤ ਧੁੰਧੂ ਵਲ ਵਧਿਆ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਯੋਗੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਬਲ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਦੈਤ ਦਾ ਵਧ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰ ਉਤਤੰਕ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉਤਤੰਕ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ—ਉਹਨੂੰ ਅਖੂਟ ਧਨ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਕਿਸੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੱਲੋਂ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਨਾਲ ਹੀ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਸਦਾ ਆਨੰਦ, ਅਮਰ ਸਵਰਗ ਵਾਸ ਅਤੇ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਧੁੰਧੂ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਦਾ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਬਚੇ: ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਾਸ਼ਵ, ਦੂਜੇ ਚੰਦਰਾਸ਼ਵ ਅਤੇ ਕਪਿਲਾਸ਼ਵ। ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਹਰਿਆਸ਼ਵ ਸੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਾਜਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ। ਹਰਿਆਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਕੁੰਭ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਹਤਾਸ਼ਵ ਸੀ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਸੰਹਤਾਸ਼ਵ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਅਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ ਹੋਇਆ। ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ ਨੇ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਪਤੀਵਰਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਬਾਹੁਦਾ ਨਦੀ ਬਣ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਸੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸੀ। ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਂਧਾਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਮਾਂਧਾਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਚੈਤ੍ਰਰਥੀ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਬਿੰਦੁਮਤੀ ਨਾਮਕ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਦਵਿਤੀਯ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸਦਾ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੂੰ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਪੁਰੁਕੁਤਸ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਰਾਜਾ। ਪੁਰੁਕੁਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸੀ। ਨਰਮਦਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਭੂਤ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਤ੍ਰਿਧਨਵਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਤ੍ਰਿਧਨਵਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਤ੍ਰੈਯਰੁਣ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਸੀ। ਪਰ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਨੇ ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾ ਕੇ, ਦੂਜੇ ਦੀ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਕਾਮ, ਬਾਲਤਾ, ਮੋਹ, ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਅਤੇ ਉਤਾਵਲੇਪਣ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰੀ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਹਵਾ ਲੈ ਗਿਆ। ਇਸ ਪਾਪ ਕਾਰਜ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, "ਇਸਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿਓ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਗੇ ਹੋਏ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ?" ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਚੰਡਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ।" ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਹੇ ਕੁਲ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।" ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਮਹਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਚੰਡਾਲਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਦ ਪਿਤਾ ਨੇ ਵੀ ਜੰਗਲ ਵੱਸਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਰਖਾ ਰੋਕ ਲਈ। ਬਾਰ੍ਹ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਉਸ ਪਾਪ ਕਾਰਣ, ਭਾਰੀ ਅਕਾਲ ਪਿਆ। ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੱਧਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਰੱਸੀ ਪਾ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਲਈ, ਸੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵੇਚਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਰੱਸੀ ਪਈ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੁਡਵਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇ ਲੈ ਲਈ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਦਇਆ ਲਈ, ਉਹ ਬੱਚਾ "ਗਾਲਵ" ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਗਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਰੱਸੀ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਕੌਸ਼ਿਕ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਵੀਰ ਦੁਆਰਾ ਮੁਕਤ ਕਰਾਇਆ ਗਿਆ। ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਨੇ ਭਗਤੀ, ਦਇਆ ਅਤੇ ਵਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਦਾ ਅਡਿੱਗ ਰਹਿੰਦਾ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਕੋਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਹਰਣ, ਸੂਰ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਭੈਂਸਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਮਾਸ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਲਟਕਾ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰ ਸਕੇ।