ਹੇ ਦ੍ਵਿਜ ਸ਼੍ਰੇਸ਼্ঠ, ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਨਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਧਰਮੀਕ ਰਾਜਾ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਦੀ ਸੀ। ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਮਾਨਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਉਤਪੰਨ, ਜੋ ਨਾਰੀ ਅਤੇ ਪੁਰਖ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਇਲਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਣਮੇ ਅਤੇ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਸ਼ਾਕ, ਜੋ ਨਾਰੀਸ਼੍ਯੰਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਖ਼ਸ੍ਤ੍ਰੀਅ ਨਾ ਬਣੇ। ਨਾਭਾਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਬਰੀਸ਼, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਧਾਰਸ਼੍ਟਕ ਖ਼ਸ੍ਤ੍ਰੀਅ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਗਰਵ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਕਰੂਸ਼ਾ ਤੋਂ ਕਾਰੂਸ਼ ਖ਼ਸ੍ਤ੍ਰੀਅ ਹੋਏ, ਜੋ ਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਨਾਭਾਗ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਖ਼ਸ੍ਤ੍ਰੀਅ ਹੋਏ, ਪਰ ਉਹ ਵੈਸ਼੍ਯ ਬਣ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੂ ਦੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਨਾਰੀਸ਼੍ਯੰਤਾ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਰਾਜਾ ਦੰਡਧਰ ਯਮ ਬਣਿਆ। ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਨਰਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਆਨਰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਧੀ ਸੁਕੰਯਾ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਵਿਆਹਿਆ। ਆਨਰਤ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੈਵ ਹੋਇਆ। ਆਨਰਤ ਦਾ ਰਾਜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਗਰੀ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਸੀ। ਰੈਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮੀਕ ਕਕੁਦਮੀ ਹੋਇਆ। ਕਕੁਦਮੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਦਾ ਰਾਜ ਪਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਨ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਪਲ ਸੀ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਕਈ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਵਾਪਸ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਆਇਆ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਨਗਰੀ ਯਾਦਵਾਂ ਨੇ ਵਸਾ ਲਈ ਸੀ। ਉਥੇ, ਦੁਆਰਕਾ ਨਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਬਣੀ, ਜਿਸਦੇ ਕਈ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਸਨ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਭੋਜ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਅੰਧਕ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆ ਵਾਸੁਦੇਵ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਥੇ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਰੈਵਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਰੇਵਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਵੀ ਆਖਦੇ ਸਨ, ਬਲਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀ। ਧੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਮਗਰੋਂ, ਰੈਵਤਾ ਨੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਰਾਮ, ਜੋ ਧਰਮੀਕ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰੇਵਤੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇੰਨੇ ਯੁਗ ਲੰਘ ਜਾਣ ਉਪਰੰਤ ਵੀ ਰੇਵਤੀ ਤੇ ਰੈਵਤਾ ਕਕੁਦਮੀ ਉੱਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਆਇਆ? ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੀ ਮੇਰੂ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਟਿਕਿਆ? ਇਸਦਾ ਸੱਚ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਕੁਦਮੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਨਾ ਬੁਢਾਪਾ, ਨਾ ਭੁੱਖ, ਨਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਨਾ ਮੌਤ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਰੁੱਤਾਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਹੈ। ਪਰ ਰੈਵਤਾ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਨਗਰੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮੀਕ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੌ ਭਰਾ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਜੈਯੋ ਜਿੱਥੇ-ਤਿੱਥੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਉਹ ਸੌ ਭਰਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵੱਸ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਜਤਾ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਫੈਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਉਹ ਖ਼ਸ੍ਤ੍ਰੀਅ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪਰਚਮ ਲਹਿਰਾਇਆ। ਨਾਭਾਗ ਅਤੇ ਅਰਿਸ਼ਟ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਵੈਸ਼੍ਯ ਸਨ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਦਵੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਕਰੂਸ਼ਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਕਾਰੂਸ਼ ਵੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਖ਼ਸ੍ਤ੍ਰੀਅ ਹੋਏ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਧਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਗਾਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੌਂ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਥੇ ਦੱਸੀ ਗਈ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਮਨੁ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਮਨੁ ਦੇ ਛੀਂਕਣ ਨਾਲ, ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਖਾਣ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਕਰਕੇ 'ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ੀ' ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਅਯੋਧਿਆ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਆਦਿ, ਪੰਜ ਸੌ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਤਰੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਚੌਂਤਾਲੀ ਰਾਖੀਦਾਰ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੀ ਇੰਨੇ ਹੀ ਸਨ। ਹੋਰ, ਵਸ਼ਤੀ ਆਦਿ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਰਾਖੀਦਾਰ ਵੀ ਸਨ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁ ਨੇ ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ੀ ਨੂੰ ਅਸ਼ਟਕ ਯਜ্ঞ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਸ਼੍ਰਾਧ ਲਈ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਾਸ ਲਿਆ। ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੀ ਰਸਮ ਹਜੇ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ। ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ੀ ਨੇ ਖਰਗੋਸ਼ ਖਾ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਸ਼ਾਦਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੇ ਬਚਨ ਤੇ, ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਸ਼ਸ਼ਾਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਸ਼ਸ਼ਾਦਾ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਮਹਾਨ ਕਕੁਤ੍ਸਥ ਹੋਇਆ। ਅਨੇਨਸ ਤੋਂ ਕਕੁਤ੍ਸਥ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਨੇਨਸ ਤੋਂ ਪృਥੁ ਅਤੇ ਪૃਥੁ ਤੋਂ ਵਿਸ਼੍ਤਰਾਸ਼੍ਵ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਰਦ੍ਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਅਰਦ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰਾਵਸਤ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ। ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰਾਵਸਤਕ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰਾਵਸਤੀ ਨਗਰੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਸ਼੍ਰਾਵਸਤੀ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼੍ਵ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵ, ਜੋ ਉੱਚਤਮ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਇਹੀ ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਧੁੰਧੁ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ 'ਧੁੰਧੁਮਾਰ' ਉਪਾਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਅਸੀਂ ਧੁੰਧੁ ਦੇ ਵਧ ਅਤੇ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵ ਨੂੰ 'ਧੁੰਧੁਮਾਰ' ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ, ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਸਭ ਉੱਤਮ ਧਨੁਰਧਰ, ਵਿਦਿਆਵਾਨ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਅਜੈਯੋ ਸਨ। ਉਹ ਸਭ ਧਰਮੀਕ, ਯਜ੍ਯ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਸਨ। ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼੍ਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਕੁਵਲਾਸ਼੍ਵ ਨੂੰ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਰਾਜਲਕਸ਼ਮੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਉਤਤੰਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਉਤਤੰਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਹੋ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਤਪੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਮੇਰੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨੇੜੇ, ਮਰੁਧਨਵਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਡਾਲਕ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ।