ਇਲਾ ਦੀ ਧਰਮਨਿਸ਼ਠਾ, ਨਮਰਤਾ, ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਚਰਨਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਇਸ ਮਹਿਲਾ ਉੱਤੇ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗੀ।" ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਿਆ ਕਿ, "ਤੂੰ ਮਨੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਬਣੇਗੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ।" ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਮਨੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਲਾ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਤੋਂ ਚਲੀ ਗਈ। ਆਗੇ ਚਲ ਕੇ, ਇਲਾ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬੁਧ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਬੁਧ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਨਿਮੰਤਰਣ ਦਿੱਤਾ। ਇਲਾ ਅਤੇ ਬੁਧ ਤੋਂ ਪੁਰੂਰਵਾਸ਼ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਲਾ ਫਿਰ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਬਣ ਗਈ। ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਰਮਾਤਮਾ ਉੱਤਰ ਹੋਏ—ਉਤਕਲ, ਗਯਾ ਅਤੇ ਵਿਨਤਾਸ਼ਵ। ਉਤਕਲ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਉਤਕਲਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਿਨਤਾਸ਼ਵ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਪੱਛਮੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹਨ। ਉਤਕਲ ਦਾ ਖੇਤਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੈ ਅਤੇ ਗਯਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਗਯਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਨੂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਦਸ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਖ਼ਾਸਤੌਰ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ ਸੀ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਸੀ, ਕੇਂਦਰੀ ਖੇਤਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ। ਪਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਕੁਆਰੀ ਵੀ ਬਣੇ, ਉਹਨੂੰ ਉਹ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਹ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜਾ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ। ਰਾਜ ਪਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਰਾਜ ਪੁਰੂਰਵਾਸ਼ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਮਨੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਜੋ ਇਲਾ ਵਜੋਂ ਮਹਿਲਾ ਤੇ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਵਜੋਂ ਪੁਰਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਗੁਣ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵੇਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਨਾਰੀਸ਼ਯੰਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਕਾ ਕਸ਼ਤਰੀya ਨਾ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੈਸ਼ਯ ਬਣਨ ਦੀ ਪਦਵੀ ਪਾਈ। ਨਾਭਾਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਬਰੀਸ਼, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋਇਆ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਧਾਰਸ਼ਟਕ ਕਸ਼ਤਰੀya ਅਤੇ ਕਰੂਸ਼ ਤੋਂ ਕਾਰੂਸ਼ ਕਸ਼ਤਰੀya ਹੋਏ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬੜੇ ਗਰਵਾਲੇ ਸਨ। ਨਾਭਾਗਾ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੈਸ਼ਯ ਹੋ ਗਏ, ਪਰ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੂ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਨਾਰੀਸ਼ਯੰਤਾ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਰਾਜਾ ਦੰਡਧਰ (ਯਮ) ਸੀ। ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਨਰਤਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਆਨਰਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੁਕਨਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਚਵਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਆਨਰਤਾ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਰੈਵਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਸੀ। ਰੈਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਾਤਮਾ ਕਕੁਦਮੀ ਸੀ। ਕਕੁਦਮੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਪਲ ਸੀ, ਉਹ ਕਈ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਉਸਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਯਾਦਵ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਉਥੇ, ਦੁਆਰਕਾ ਨਾਮ ਦੀ ਨਵੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਕਈ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਭੋਜ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਅੰਧਕ ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ। ਇਥੇ, ਰੈਵਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਰੇਵਤੀ (ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਭਦਰਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ) ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਬਲਦੇਵ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਧੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਾਮ (ਬਲਦੇਵ), ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ, ਰੇਵਤੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਿਆ ਕਿ ਇੰਨੇ ਯੁਗਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਰੈਵਤੀ ਅਤੇ ਕਕੁਦਮੀ ਉੱਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ? ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਮੇਰੂ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿ ਗਈ? ਇਸਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਕਕੁਦਮੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਨ ਬੁਢਾਪਾ, ਨ ਭੁੱਖ, ਨ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਨ ਮੌਤ, ਨ ਤੋ ਮੌਸਮਾਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਹੈ। ਪਰ ਰੈਵਤਾ ਆਖਿਰਕਾਰੀ ਦੇਵ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ। ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਧਰਮਾਤਮਾ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੌ ਭਰਾ ਸਨ। ਜਦ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਜੇਤੂ ਭਰਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਇਹੀ ਸ਼ਰਿਆਤਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀya, ਜੋ ਉੱਤਮ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ ਅਤੇ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗੇ। ਨਾਭਾਗਾ ਅਤੇ ਅਰਿਸ਼ਟ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਵੈਸ਼ਯ ਸਨ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਦਵੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਕਰੂਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਕਸ਼ਤਰੀya, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬੜੇ ਭਯਾਨਕ ਹੋਏ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਧ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਗਾਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੌਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਇੱਥੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਨੂ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਮਨੂ ਦੀ ਛੀਂਕ ਤੋਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਖਾਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸਨੂੰ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਉੱਚਤਮ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਅਯੋਧਿਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਪੰਜ ਸੌ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਤਰੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਅਠਤਾਲੀਸ ਸਨ, ਇੰਨੇ ਹੀ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੀ ਸਨ। ਹੋਰ, ਵਸ਼ਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਰਖਵਾਲੇ ਹੋਏ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਨੇ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਨੂੰ ਅਸ਼ਟਕ ਯਜਨਾ ਲਈ ਭੇਜਿਆ, "ਜਾ, ਸ਼ਰਾਧ ਲਈ ਮਾਸ ਲਿਆ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ।" ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਹਾਲੇ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਨੇ ਖਰਗੋਸ਼ ਖਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਸ਼ਾਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਤੇ ਗਿਆ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਜਦ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਪਰਲੋਕ ਸਿਧਾਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ਸ਼ਾਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਸ਼ਸ਼ਾਦਾ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਮਹਾਨ ਕਕੁਤਸਥਾ ਸੀ।