ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਮੰਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ; ਹੁਣ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਲਈ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ। ਜਿਹੜੇ ਭਗਤ ਤੇਰੀ ਇਸ ਸ্তুਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਈ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਣਗੇ—ਇਹ ਵਰ ਮੈਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਹੋਰ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੌਤਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ, "ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਜਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਗਿਰੀ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਛੱਡ ਦੇ।" ਜਦ ਤਕ ਇਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਰਹੇ, ਤਦ ਤਕ ਮਨ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੋਏ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ, ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੁਵ ਵਿੱਚ। ਜਿਹੜਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਿਸੇ ਤੀਰਥ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਯਾਤਰਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਜਾਂ ਦਾਨ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਹਰਾ। ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਤਪ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਯਜ, ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਯਜ ਅਤੇ ਦਾਨ, ਤੇ ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਦਾਨ ਹੀ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਹਰ ਯੁਗ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਕਰਮ-ਪਧਤੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ; ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋਰ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਸੰਜਮ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੀ, ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਹਰਾ। ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਤੂੰ ਆਪ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿਣਾ; ਇਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਦੇ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਦਸ ਯੋਜਨ ਉਪਰ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੂਰੀ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਆਉਣ, ਜਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮਰ ਜਾਣ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਣ। ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲੈਣ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਬਸ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਗੌਤਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤਾਂਹੀ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਸੱਚ, ਸੱਚ, ਤੇ ਮੁੜ ਸੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ, ਗੌਤਮੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ," ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਪ੍ਰਭੂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਗੌਤਮ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਜਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਹਮਗਿਰੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਜਦ ਗੌਤਮ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜਟਾਂ ਉਠਾਈਆਂ, ਉਥੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸੁਭਾਗੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਤ-ਜਿੱਤ ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਲਗਾਏ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਜਟਾਂ ਤੋਂ ਗੰਗਾ ਲੈ ਕੇ, ਗੌਤਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ—ਹੁਣ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਉਹ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜਟਾਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ, ਤੇ ਤਿੰਨ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, "ਹੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਦੀ ਜਟਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਮਾਫ ਕਰੀ, ਹੇ ਮਾਤਾ! ਤੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈਂ—ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜਾ, ਜੋ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਕਰ।" ਗੌਤਮ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਨੇ, ਦੇਵੀ-ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ੀ ਹਾਰ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਲਗਾ ਕੇ, ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ, "ਕੀ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਵਾਂ, ਜਾਂ ਘੜੇ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਜਾਵਾਂ? ਤੂੰ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਤੂੰ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।" "ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ—ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਹੋਰ ਨਾ ਹੋਵੇ।" ਗੌਤਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ—ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ। ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੱਤ, ਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਪੰਦਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ। ਹਰ ਥਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਹੈ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਅਣੰਤ—ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਾਨਵ ਸਿਰਫ਼ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਪਾਤਾਲ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਗਈ ਹੋਈ ਨੂੰ ਅਵਿਦਿਆ ਵਾਲੇ ਮਾਨਵ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ। ਜਦ ਤਕ ਇਹ ਦੇਵੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਰਹੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਗੌਤਮ ਦੁਆਰਾ ਛੱਡੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਪੂਰਬੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਧੀ। ਫਿਰ, ਗੌਤਮ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਿਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤਿੰਨ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗੌਤਮ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ, "ਮੈਂ ਦੋਨੋਂ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਂਗਾ।" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਵਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਤਿੰਨ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹਾ-ਸੁਆਮੀ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।" "ਹੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਂਦੀਮੁਖ ਰੀਤ ਕਰਕੇ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ।" "ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨਾਲ, ਪਤਿਤਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ।" "ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ ਅਤੇ ਮਨ ਸੰਯਮਿਤ ਹਨ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਿਆਨ, ਤਪ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।