ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲੈ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਨਾਰਾਏਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਮੈਂ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਦੀ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ।" ਫਿਰ ਨਾਰਾਏਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇਕਰ ਈਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲੈ ਲੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤਾਰਕਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ।" ਇਸ ਲਈ, ਨਾਰਾਏਣ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨ। ਇਹ ਕੰਮ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। "ਠੀਕ ਹੈ," ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਿਮਾਵਤ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੇਨਾ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਿਮਾਵਤ ਅਤੇ ਮੇਨਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ—ਸ਼ਕਤੀ—ਇਹ ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਬੁਧੀ, ਵਿਦਿਆ, ਧੈਰਜ, ਸਮਝ, ਲਜਾ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਜ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਲਈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਆਵੇਗੀ। ਜੋ ਕੁੜੀ ਜਨਮ ਲੈਵੇਗੀ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗੀ। ਹਿਮਾਵਤ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਮੇਨਾ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੌਰੀ—ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ—ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲੈ ਲੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹੀ, ਉਸ ਵਿਚ ਸਥਿਰ ਰਹੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਤਪ ਕਰ।" ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਗੌਰੀ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਹੋਈ: "ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੋਚਦੇ ਹਨ—ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਭਵ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹਨ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਮੇਨਾ ਦੀ ਧੀ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਣ। ਇਸ ਲਈ, ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ supremacy ਮਿਲੇਗੀ।" ਫਿਰ, ਵਾਕ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮਦਨ, ਕੰਦਰਪ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਖੇ।" "ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਅੱਖ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਸ ਮਾਤਾ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰੇਗਾ; ਫਿਰ ਹਰਾ (ਸ਼ਿਵ) ਗਿਰਿਜਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰੇਗਾ।" "ਤੀਰਾਂ, ਜੋ ਪੰਜ-ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ-ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਲੈ।" "ਤਿੰਨ ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਮਦਦ ਲਈ, ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ—ਫੁੱਲਾਂ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ—ਹਾਜਰ ਹੋਵੇ।" "ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਾਮ ਦੇ ਅਰਪਣ ਕਰੋ।" "ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ," ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਦਨ (ਕਾਮ) ਅਤੇ ਬਸੰਤ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ਕਾਮ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਅਤਿ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਲਈ ਗਿਆ। ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਇਆ, "ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿੱਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿੱਖਣਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।" ਤੀਰਾਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਕੀ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਉੱਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ? ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਨੇਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਾਮ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਉਹ ਅਸਧਾਰਣ ਕਾਰਜ ਦੇਖਣ ਲਈ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਅਚੰਭਾ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਮ ਨੂੰ ਰਾਖ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ। "ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ—ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਓ।" ਹਰਾ (ਸ਼ਿਵ), ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਵੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵਿੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਰੁੰਧਤੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਅਤੇ ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ (ਵਿਸ਼ਨੁ) ਨੇ ਵੀ। ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ, ਅਤੇ ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ, ਬੂਟਿਆਂ, ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ—ਉਥੇ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਪਹਾੜ ਨਦੀਆਂ, ਝਰਨਿਆਂ, ਝੀਲਾਂ, ਕੁਆਂ, ਪੰਡਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੇਵ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ ਆਦਿ ਉਥੇ ਹਾਜਰ ਸਨ। ਉਥੇ ਸ਼ੁਭ ਹਵਾਵਾਂ ਵਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਮੈਰੂ, ਮੰਦਰ, ਕੈਲਾਸ, ਮੈਨਾਕਾ ਵਰਗੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਅਗਸਤ, ਪੁਲਸਤ, ਲੋਮਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ, ਵੱਡਾ ਤੇਹਾਰ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ। ਉਥੇ, ਜਵੇਹਰਾਂ ਦਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਹੀਰੇ, ਰੂਬੀ, ਬੈਰਲ ਦੇ ਪੋਲੇ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾਈ। ਜਯਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸ਼ੁਭਾ, ਖਾਂਤੀ, ਕੀਰਤੀ, ਪੁਸ਼ਟੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਰੂ, ਮੰਦਰ, ਕੈਲਾਸ, ਰੈਵਤਕਾ ਨਾਲ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਆਈ। ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮੈਨਾਕਾ ਪਹਾੜ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਵੱਡੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਸੀ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਆਦਿਤ, ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇਵ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਮੰਡਪ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਤੇ ਤਵਸਟ੍ਰ ਨੇ, ਦਰਵਾਜੇ ਵਾਲਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ; ਸੁਰਭੀ, ਨੰਦਿਨੀ, ਨੰਦਾ, ਸੁਨੰਦਾ, ਕਾਮਦੋਹਿਨੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ, ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ; ਸਮੁੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ, ਨਾਗ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੀਆਂ। ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੀਜ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਇਲਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਵਰੁਣ ਨੇ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਧਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਥੇ ਭੋਜਨ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵੱਡੀ ਧੂਮਧਾਮ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।