ਹੇ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ—ਹਯਮੂਰਧਾ, ਲਵਣ, ਨਾਮੁਚੀ, ਸ਼੍ਰਿੰਗਕਾ, ਯਮ, ਪਾਤਾਲਕੇਤੁ, ਮਯਾ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਸੁਰਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ, ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮੰਦ, ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਪ੍ਰਭਾਸਾ, ਭਾਰਗਵ, ਅਗਸਤਿਆ, ਅਤੇ ਨਰ-ਨਾਰਾਯਣ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਭਰਦਵਾਜ, ਗੋਤਮ, ਕਸ਼ਯਪ, ਮਨੂ—ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਅੰਬਰੀਸ਼, ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ, ਮਾਂਧਾਤ੍ਰ, ਮਨੂ, ਕੁਰੂ, ਕਨਾਖਲਾ, ਭਦਰਾਸ਼ਵ ਅਤੇ ਸਾਗਰ—ਅਸ਼ਵਯੂਪ, ਨਚਿਕੇਤਸ, ਵ੍ਰਸ਼ਾਕਪੀ, ਅਰਿੰਦਮ—ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਭਗਤਿ ਤੇ ਚੰਗੇ ਤੀਰਥ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਸ਼, ਫਲ ਅਤੇ ਸੰਪੱਤੀ ਲਈ ਇਥੇ ਤੀਰਥ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਨਾਰਦ ਜੀ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜੋ ਦਿਵਯ ਤੀਰਥ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਜੋ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਕਲਾਂ ਦੱਸੋ। ਜਦ ਤਕ ਇਹ ਤੀਰਥ ਹੋਰ ਹਨ, ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤਕ ਯਜਨ ਆਦਿ ਹੋਦੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ-ਪੱਖੀ ਦਿਵਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤੀ ਹੋਣ ਤਕ। ਗੰਗਾ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਤਿੰਨ-ਪੱਖੀ ਦਿਵਤਾ ਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ—ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਸੁਣੋ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਤਾਰਕਾ, ਮੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਖੋਹ ਲਈ; ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵਿਣੁ ਦੇ ਪਾਸ, ਜੋ ਦੁਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਗਤ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਤੁਸੀਂ ਜਗਤ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਗਤ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤੀ—ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਜਗਤ ਦੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸੰਹਾਰਕ, ਜਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਨ ਤੇ ਸੰਹਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ, ਹੇ ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ।" "ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰੱਖਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਕੰਵਲ-ਨੇਤਰ, ਸਾਰੇ ਦੁਖੀ ਜੀਵਾਂ ਲਈ; ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਜਗਤ ਦੇ ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਹੋ, ਹੇ ਵਿਣੁ, ਸੇਵਾ ਰਾਹੀਂ ਸੌਖੇ ਮਿਲਦੇ ਹੋ; ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਡੀ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।" "ਤੁਸੀਂ ਆਦਿ-ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਾ, ਵਰਾਹ, ਮੱਛ, ਕਛੁਆ ਆਦਿ ਰੂਪ ਹੋ; ਐਸੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤਾਂ 'ਚ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹੋ।" "ਦੇਵਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ, ਪਤਨੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਥਾਨ ਖੋਹ ਚੁੱਕੇ ਹਨ—ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਦਕਿ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੋਰ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ?" ਫਿਰ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਨਿਸਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ?" ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਸੰਹਾਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। "ਅਸੀਂ ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਕੜੇ ਹੋਏ ਹਾਂ; ਨਾ ਲੜਾਈ, ਨਾ ਤਪ, ਨਾ ਸ਼ਾਪ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।" "ਦਸ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਜੇ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲਏ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਾ ਬਣਾਓ।" ਫਿਰ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ; ਨਾ ਮੇਰੇ ਤੋਂ, ਨਾ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਆਵੇਗੀ।" "ਜੇ ਈਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲਏ, ਤਦ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤਾਰਕਾ ਮਾਰੇ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਇਸ ਲਈ, ਆਓ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਪਤਨੀ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰੀਏ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯਤਨ ਮਹਾਂਬਲੀ ਕਰਣ।" "ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਮੈਨਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ।" "ਉਹ ਸਾਰੇ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।" "ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ—ਬੁੱਧਿ, ਗਿਆਨ, ਧੈਰਜ, ਸਮਝ, ਲਾਜ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ—" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ 'ਚ, ਉਹ ਜੋ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗੀ।" "ਜੋ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ, ਉਹ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗੀ।" ਹਿਮਾਵਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ; ਮੈਨਾ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕਹਿ ਉਠੀ, "ਐਸਾ ਹੋਵੇ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਘਰ ਗੌਰੀ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਜਨਮ ਲੈਈ; ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਅਟਲ ਤੇ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਰਹੀ। ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਤਪ ਕਰ"; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਗੌਰੀ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ: "ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ—ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਭਵ ਦਾ ਮਨ ਕੀ ਹੈ।" "ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਮਨ ਮੈਨਾ ਦੀ ਧੀ 'ਤੇ ਲਗ ਜਾਵੇ; ਕੋਈ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ supremacy ਮਿਲੇ।" ਫਿਰ, ਵਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਗਿਆਨੀ ਮਦਨ, ਕੰਦਰਪ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਧਨੁਧਾਰੀ—ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਸ਼ੀਸ਼ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਾਵੇ।" "ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ-ਨੇਤਰ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ, ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਮਨ ਲਾ ਲਵੇਗਾ; ਫਿਰ ਹਰਾ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਵੇਗਾ।" "ਪੰਜ-ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਜੇਤੂ ਦੇ ਤੀਰ ਕਦੇ ਮੰਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਗਤ-ਧਾਰਣੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।" "ਤਿੰਨ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਬਸੰਤ ਰਿਤੂ, ਫੁੱਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ, ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੇ।" "ਅਤੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਾਮ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰੋ।" "ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂ-ਜੀਤ, ਮਦਨ ਅਤੇ ਬਸੰਤ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਾਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।