ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਸ਼ੋਕ, ਪਾਰਿਜਾਤ, ਮੰਦਾਰ ਅਤੇ ਚੰਪਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲਹਿਰਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਾਲਤੀ, ਮੱਲਿਕਾ, ਕੁੰਦ, ਬਕੁਲ ਅਤੇ ਨਾਗਕੇਸਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਘੁਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਪੁੰਨਾਗ, ਅਤਿਮੁਕਤ, ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ, ਤਗਰ, ਅਰਜੁਨ, ਪਾਟਲ, ਅੰਬ, ਖਦੀਰ ਅਤੇ ਕਰਨਿਕਾਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਨਾਰੰਗੀ, ਕਠਲ, ਲੋਧਰ, ਨੀਮ, ਅਨਾਰ, ਸਰਜ, ਅੰਗੂਰ, ਲਕੁਚ, ਖਜੂਰ, ਮਧੂਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਫਲਦਾਰ ਰੁੱਖ ਸਨ। ਕਪਿੱਥ, ਨਾਰੀਅਲ, ਪਾਲਮ, ਸ਼੍ਰੀਫਲ ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਕਾਮਨਾ-ਪੂਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੁੱਖ ਵੀ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਹਿਰਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਥੇ ਸਰਲ, ਚੰਦਨ, ਨੀਪ, ਦੇਵਦਾਰੁ, ਮੰਗਲਮਈ ਅੰਜਨ, ਜਾਤੀ, ਲੌਂਗ, ਕਾਂਕੋਲਾ ਅਤੇ ਕਪੂਰ ਦੀ ਮਹਿਕ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਪਸਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਪਾਨ ਦੇ ਗੁੱਚੇ, ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਰੁੱਖ ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੇਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਗੇ ਹੋਏ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਫੁੱਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਥਾਨ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸੀ। ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਪੋਖਰਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ, ਸੁਹਾਵਣੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਕਮਲਾਂ, ਸੌ-ਪੰਖੁੜੀ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਕੋਕਨਾਦਾ ਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀਨ ਹੋਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਲਾਲ ਤੇ ਨੀਲੇ ਜਲ-ਕਮਲ, ਸੁਗੰਧੀ ਕਹਲਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਜਲ-ਫੁੱਲ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਪੋਖਰ ਹੰਸਾਂ, ਕਰਨਡਵਾਂ, ਚਕਰਵਾਕਾਂ, ਕੋਯਸਟਿਕਾਂ, ਦਾਤਯੂਹਾਂ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਕਰਨਡਵਾਂ ਤੇ ਰਵਾਕਾਂ ਦੀਆਂ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਚਾਤਕ, ਪ੍ਰਿਯਪੁਤ੍ਰ, ਜੀਵੰਜੀਵਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਵ੍ਯ ਜਲ-ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਇਸ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਨੂੰ ਮੋਹਕ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਅਚੰਭੇਜਨਕ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਥਾਨ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮਨੋਹਰ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਦਿਵ੍ਯ ਮਹਲ ਸਨ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸੁਨਹਿਰੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨੌਜਵਾਨ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਆਸਨਾਂ, ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਸੁਖ-ਸੰਪੱਤੀਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ, ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਅਣਗਿਣਤ ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਜੀਵ ਇੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਮਧੁਰ ਹਲਚਲ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਥਾਨ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਵਾਯੂ ਵਰਗੇ ਤੇਜ਼ ਮਨ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਛੰਨ-ਛੰਨ ਕਰਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਚੰਦ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਤੇ ਉਭਰੀਆਂ, ਕਮਰ ਪਤਲੀ, ਰੰਗ ਗੋਰੇ ਤੇ ਸਾਵਲੇ, ਅਤੇ ਚਾਲ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਰਸ਼ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ। ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਗੀਤ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮੌਜ-ਮਸਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਸੁਖ-ਸੰਪੱਤੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਵਟਵ੍ਰਿਖਸ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਜੋ ਭਾਗ੍ਯਸ਼ਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਕਮਲ-ਨੇਤਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਆਕਾਸ਼, ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਬੁਢੇਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਕੁਝ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਪੰਨਿਆਂ ਵਰਗੇ, ਕੁਝ ਬੈਰਲ ਵਰਗੇ, ਕੁਝ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਦੇ ਤੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਕੁਝ ਹੀਰੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਦਾ ਲੋਕ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਨਹੀਂ ਚਮਕਦੇ—ਉਹ ਹਰ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਉਥੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਕਦੇ ਵੀ ਆਉਣਾ ਜਾਂ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦੇ ਹਨ। ਹਰੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਦਰ ਲੱਖਾਂ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਦਹਾਕਿਆਂ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਵਿਅਪਕ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪਰਕੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ, ਸੁੰਦਰ ਬਣੇ ਹੋਏ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮਨੋਹਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਰਾਤ ਚ ਅੰਬਰ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਚੌੜੀਆਂ ਚਾਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸੈਨਾ ਪਹਰੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਸੱਤ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਮੋਹਕ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਦੂਜਾ ਪੰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤੀਜਾ ਨੀਲਮ ਦਾ, ਚੌਥਾ ਮਹਾਨ ਨੀਲੇ ਪੱਥਰ ਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਵਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਲਾਲੜੂ, ਰਤਨ ਜਿਹਾ ਚਮਕਦਾ, ਛੇਵਾਂ ਹੀਰੇ ਦਾ ਅਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਬੈਰਲ ਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਹਿਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਮੋਤੀ ਦੇ ਖੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ, ਅਦਭੁਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਿੱਧ ਜੀਵ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਸ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਨਮਾਸ ਦੀ ਰਾਤ ਚ ਚੰਦ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਹਰੀ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹਨ।