ਇੱਕ ਵਾਰ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਪੁੰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੱਤ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਲੈ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਲੜੀਵਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਵਿ्णੁ ਦੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਜਗਤ ਦੇ ਵਿਘਟਨ ਤੱਕ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਬੁਢਾਪੇ ਅਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਯੋਗ ਅਪਣਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਮੋਖਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁਛਦੇ ਹਨ, "ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਵਿਲੱਖਣ ਫਲ ਦੱਸੋ, ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਪੁਰਸ਼ ਜਾਂ ਇਸਤਰੀ ਉਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਉਥੇ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?" ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਉਥੇ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਸੈਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਗੁੜਿਵਾ ਵਿੱਚ, ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਦੇ ਫਲ ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿ्णੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੀ ਰਾਜਾਾਈ ਤੱਕ ਉਹ ਉੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।" "ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿੰਨੀ ਦੇਰ ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਤਨੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਉਹ ਵਿ्णੁ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਉਸ ਉੱਤਮ, ਪਵਿੱਤਰ, ਮਨੋਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ‘ਸ਼੍ਰੀਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ’ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਕੋਈ ਪੁਰਸ਼ ਜਾਂ ਇਸਤਰੀ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਦਸ ਤੇ ਦੋ ਦਿਨ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ," "ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਰਭੈ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਮੋਖਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਸਾਧੂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਪੂਜਾ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਫਲ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੁਣੋ; ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੁਰਸ਼ ਜਾਂ ਇਸਤਰੀ ਉਸਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਇਕਾਦਸੀ ਨੂੰ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਤਲਾਬ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਸੁਚੱਜਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਕੇ," "ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਜਾਣ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧੋਏ ਹੋਏ, ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ," "ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਹੈ, 108 ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਭਰੋਸੇ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਜਪ ਤਿੰਨ ਵਰਗਾਂ ਲਈ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਯਤ ਹਨ; ਪਰ ਇਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਜਪ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਘਰ ਆ ਕੇ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਲ ਛੂਹ ਕੇ।" "ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਘਿਉ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ, ਫਿਰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਸ਼ਹਦ ਮਿਲੇ ਜਲ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੋੜੇ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾਉਣੇ ਅਤੇ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਕੁੰਕੁਮ ਨਾਲ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਪੂਰਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਕਮਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੈਸ਼ਣਵ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਾਸਵੰਤ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਗੰਨਾਥ ਹਰੀ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਗਰ ਮਿਲਿਆ ਧੂਪ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਗੁਗਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਧੂਪ ਜਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਦੀਵਾ ਜਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਬਾਰਾਂ ਦੀਵੇ, ਘਿਉ ਜਾਂ ਤਿਲ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਜਲਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।" "ਭੋਗ ਵਜੋਂ, ਪਯਸ (ਖੀਰ), ਅਪੂਪ, ਸ਼ਸ਼ਕੁਲੀ, ਵਟਕਾ, ਮੋਦਕ, ਥੋੜਾ ਫਾਨੀਤ ਅਤੇ ਫਲ ਭੀ ਅਰਪਣ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੰਜ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, 108 ਵਾਰੀ 'ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਅਭੈ ਦੈਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।'" "'ਹੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਬਚਾਓ; ਮੈਂ ਜੋ ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਜਗਤ ਨਾਥ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਫਲ ਹੋਣ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਫੁੱਲਾਂ, ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ।" "ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਮੰਡਪ ਮੂਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਸਭ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਨੀ ਤੇ ਗਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਸਿਆਣਾ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਤ ਭਰ ਧਿਆਨ, ਪਾਠ ਅਤੇ ਵੰਦਨਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਬਾਰ੍ਹਾਂਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸਵੇਰੇ," "ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਯਮੀ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੋਤਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਰਤ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਭੀ ਵਿਅਕਤੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ, ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰਕ ਸੁਖ, ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।