ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ ਕੇਵਲ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ। ਜਿਵੇਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਸੌ ਭੂਰੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁੰਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਦੇਖ ਲਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਝ ਹੀ, ਜਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਸੌ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਕਾ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਜਮੀਨ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਖਿਲਾਉਣ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਪੁੰਨ ਭੀ ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਬੈਲ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਜਾਂ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਜਾਂ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੇਣ ਜਾਂ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਜਾਂ ਰਥ ਦਾਨ ਕਰਨ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸਿੰਗ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਤਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਘਿਉਂ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੇਣ, ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨ, ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਸਿਝੇ ਹੋਏ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਬਾਰ-ਬਾਰ ਕਿਉਂ ਆਖੀਏ? ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜੋ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੀ ਅਜਿਹੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਵਰਤ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਤਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਦਾ ਸਾਥ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਪੁਰਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇਸਤ੍ਰੀ, ਹਰ ਕੋਈ ਉਸ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛਿੜਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਬਾਂਝ ਹੋਵੇ, ਜਿਸਦੇ ਬੱਚੇ ਮਰ ਗਏ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਗ੍ਰਹਿ ਜਾਂ ਭੂਤ-ਪਰੇਤ ਜਾਂ ਰੋਗ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜਦੋਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਸੁਭਾਗ ਦੀ ਚਾਹਤ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਤੀਰਥ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਬਚੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਭਾਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਮਹਾਂ ਪਾਪ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਬਦਰੀ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਜਾਂ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਮਾਘ ਮਹਾਪਰਵ, ਜਾਂ ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ, ਜਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹਾਪਰਵ, ਜਾਂ ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ-ਦਾਨ, ਜਾਂ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਣ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ-ਦਾਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਵੀ ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੁਖ ਕਰਕੇ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਲਾਵਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਕਰ, ਗਿਆ, ਅਮਰਕੰਟਕ, ਨੈਮੀਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ, ਖੇਤਾਂ ਜਾਂ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਰਹੂ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਸਮੇਂ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖੀਏ? ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਵੀ ਪੁੰਨ ਇੱਥੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਵੇਦਾਂ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ, ਮਹਾਭਾਰਤ ਜਾਂ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਪੁੰਨ ਕੇਵਲ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।