ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ, ਨੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਵਿਚ, ਮੱਧ ਵਿਚ ਸਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਲੱਖਾਂ ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ—ਇੱਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਘਰਵਾਲੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਿਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਡੋਲ, ਸ਼ੰਖ, ਭੇਰੀ, ਮੁਰਜਾ, ਕਹਲ, ਝਾਂਝ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਅਤੇ ਝਰਝਰਾ ਵੱਜਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਵਾਜੇ, ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਗਲ ਗੂੰਜਾਂ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰੀ ਸਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਥ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਵਿਜੈ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ, ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਗੀਤ, ਵੀਣਾ ਤੇ ਬਾਂਸਰੀ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧੁਨਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵੇਦ ਪਾਠ, ਹੋਰ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਮੰਗਲਮਈ ਸਤੁਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਗੀਤ, ਇਸ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਪਸਵੀ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਘਰਵਾਲੇ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਸਭ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਨਾਚਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਪੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਹਾਰ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਨਮਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਿਵਯ ਕਾਂਨਾਂ ਦੇ ਕੁੰਡਲ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਯਕ੍ਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਿੱਧ, ਕਿਨਰ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਦਿਵਯ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਧਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਮਰੁਤ, ਲੋਕਪਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ—"ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਦਿ ਪੁਰਖ, ਰਚਨਹਾਰ, ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ!" "ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦਾ ਭਕਤ ਹੈ, ਮੋਖ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਭਾਵ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਦਿਵਯ ਗੰਧਰਵ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਦਿਵਯ ਵਾਜੇ ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਠੰਢੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹਵਾ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ ਫੁੱਲ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਚਾਰਣ ਜੈਕਾਰਾ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਤਰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਨਾਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਮੰਗਲ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਮਹਾਨ ਵਿਣੁ, ਸੂਰਜ-ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਧਾਤਾ-ਵਿਧਾਤਾ, ਪਵਨ ਤੇ ਅੱਗ, ਪੂਸ਼ਣ, ਭਗ, ਅਰਯਮਾਨ, ਤਵਸ਼ਟਰ, ਅੰਸ਼ੁ, ਵਿਵਸਵਤ, ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨੀ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ—ਇਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੁ, ਆਦਿਤਿਆ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਮਰੁਤ, ਸਾਧਿਆ, ਪਿਤਰ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਸੱਪ, ਅਣਗਿਣਤ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਵੈਖਾਨਸ, ਵਾਲਖਿਲ, ਵਾਯਵਾਹਾਰ, ਮਰੀਚੀ, ਭਰਗੂ, ਆੰਗਿਰਸ—all ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ—ਇਹ ਸਭ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਦਿਆਧਰ, ਯੋਗੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪੁਲਸਤਯ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਪੁਲਹ, ਅੰਗਿਰਾ, ਕਸ਼ਯਪ, ਅਤ੍ਰਿ, ਮਰੀਚੀ, ਭਰਗੂ, ਕਰਤੁ, ਹਰਾ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਮਨੁ, ਦਕਸ਼—all ਹਾਜ਼ਰ ਹਨ। ਰੁੱਤਾਂ, ਗ੍ਰਹ, ਨਕਸ਼ਤਰ, ਦਰਿਆ, ਨਦੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂਵਾਂ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਦਰਖ਼ਤ—ਇਹ ਸਭ ਵੀ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਅਦਿਤੀ, ਦੇਵ ਮਾਤਾ, ਹਰੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਵਾਹਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਉਮਾ, ਸ਼ਚੀ, ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਅਨੁਮਤੀ, ਕੁਹੁ, ਰਾਕਾ, ਧਿਸ਼ਣਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵੀਆਂ, ਹਿਮਾਵਤ, ਵਿਂਧਿਆ, ਮੇਰੂ—ਇਹ ਸਭ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਐਰਾਵਤ ਹਾਥੀ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਭਾਗ, ਮਹੀਨੇ, ਰੁੱਤਾਂ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਸਾਲ, ਉੱਚੈਹਸ਼੍ਰਵਾ ਘੋੜਾ, ਵਾਮਨ ਨਾਗ, ਅਰੁਣ, ਗਰੁੜ, ਦਰਖ਼ਤ ਤੇ ਜੜੀਆਂ—all ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ ਦੇਵਤਾ, ਕਾਲ, ਯਮ, ਮ੍ਰਿਤਿਉ, ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ, ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਲਏ ਗਏ, ਵੀ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਰਿਸ਼ੀ, ਆਸਮਾਨ ਵਾਸੀ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਤੇ ਮੰਗਲ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਵਯ ਪਦਾਰਥ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀਕ ਜਲ ਭਰ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦਿਵਯ ਰਥ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਚ-ਨੀਵੀਂ ਚਾਲ ਵਿਚ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਗੀਤ-ਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ।