ਪ੍ਰਚੀਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਦੁਵਿਜ ਜਨ—ਯਾਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ—ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਪੁੱਜਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਕਾਮ੍ਰਕ, ਕੇਦਾਰ, ਕਾਸ਼ੀ, ਵਿਰਾਜਾ, ਕਾਲੰਜਰ, ਗੋਕਰਨ, ਸ੍ਰੀਸ਼ੈਲ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਮਹੇਂਦ੍ਰ, ਮਲਯ, ਵਿਂਧਯ, ਪਰਿਯਾਤ੍ਰ, ਹਿਮਾਲਯ, ਸਹਯ, ਸ਼ੁਕਤਿਮੰਤ, ਗੋਮੰਤ ਅਤੇ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਹਰ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਯਮੁਨਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੋਮਤੀ ਅਤੇ ਸੱਤ ਬ੍ਰਹਮਪੁਤ੍ਰਾ ਨਦੀਆਂ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਭੀਮਰਥੀ, ਤੁੰਗਭਦਰਾ, ਨਰਮਦਾ, ਤਾਪੀ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਕਾਵੇਰੀ, ਸ਼ਿਪਰਾ, ਚਰਮਣਵਤੀ, ਵਿਟਸਤਾ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ, ਸ਼ਤਦ੍ਰੂ, ਬਹੁਦਾ, ਰਿਸ਼ਿਕੁਲਿਆ, ਕੁਮਾਰੀ, ਵਿਪਾਸ਼ਾ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ, ਸ਼ਰਯੂ, ਨਕਾਗੰਗਾ, ਗੰਡਕੀ, ਮਹਾਨਦੀ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ, ਕਰਤੋਯਾ, ਤ੍ਰਿਸ੍ਰੋਤਾ, ਮਧੁਵਾਹਿਨੀ, ਵੈਤਰਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਅਣਗਿਣਤ ਨਦੀਆਂ ਤੇ—ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹਨ। ਪृथਵੀ ਦੇ ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਹਰ ਮੰਦਰ, ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ, ਨਦੀ, ਝੀਲ—ਇਹ ਸਭ ਜਗ੍ਹਾ ਬੜੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਪਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਮਹਾ ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਫਲ ਉਸਨੂੰ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਤੀਰਥ ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾ ਜੈਸ਼ਠ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਉਤਸਾਹ ਨਾਲ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਉਣ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਮ, ਮਹਾਨ ਵਡੇ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸੁਭਦਰਾ ਸਮੇਤ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੁਲ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਮਹਾ ਪ੍ਰਲੈ ਤਕ ਵਧੀਆ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਪੁੰਨ ਫਲ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਕੇ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਦੁਵਿਜ ਜਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਤਲ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਆਖਰ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਜੈਸ਼ਠ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਸਨਾਨ ਕਦੋਂ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਠਦੀ ਹੈ। ਸੁਣੋ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਸਨਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਬੜੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਦਿਨ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਹਰੀ ਦਾ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਕੂਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਜਲ ਨੂੰ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਭੋਗਵਤੀ ਨਦੀ ਵੀ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੈਸ਼ਠ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਸਨਾਨ ਲਈ ਜਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਮਚਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਣ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ। ਇਹ ਮਚਾਂ ਖੁਲ੍ਹੀ, ਧੂਪ ਨਾਲ ਮਹਕਦੀ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸਨਾਨ ਲਈ, ਸਫੈਦ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਮਚਾਂ ਉੱਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ, ਨੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸੁਭਦਰਾ ਸਮੇਤ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਿਚ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਲੱਖਾਂ ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਲੋਕ—ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਗ੍ਰਹਸਥ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਵਨਵਾਸੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਮਿਲ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਚਾਂ ਉੱਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਜਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਡੌਲ, ਸ਼ੰਖ, ਭੇਰੀ, ਮੁਰਜਾ, ਕਹਲਾ, ਝੰਜ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਅਤੇ ਝਰਝਰਾ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੋਰ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਭਰੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਨਾਲ ਮਹੌਲ ਰੰਗੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਜੈ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ, ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਗੀਤ, ਵੀਣਾ ਅਤੇ ਬਾਂਸਰੀ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗਰਜ ਵਰਗਾ ਮਹਾਨ ਸ਼ੋਰ ਉਠਦਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵੈਦਿਕ ਪਾਠ, ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੁਭ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਸਾਮਵੇਦ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਮਹੌਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਨਾਨ ਸਮੇਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗ੍ਰਹਸਥ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਵਨਵਾਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ—ਸਭ ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਾਲੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਨਚਨੀਆਂ, ਪੀਲੇ ਅਤੇ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰਾਂ, ਗਲਿਆਂ ਅਤੇ ਹਥਾਂ 'ਚ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਗਲਿਆਂ 'ਚ ਹਾਰ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਝੱਲੀਆਂ, ਰਤਨ-ਜੜੇ ਚਮਰਾਂ ਨਾਲ ਠੰਡਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਿੱਧ, ਕਿੰਨਰ, ਅਪਸਰਾ, ਗੰਧਰਵ, ਚਾਰਣ—ਸਭ ਦੇਵ ਲੋਕ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਦਿਤਯ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਧਯ, ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ, ਮਰੁਤ, ਲੋਕਪਾਲ—ਸਭ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪੁਰਾਤਨ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ, ਪਾਲਕ, ਸੰਹਾਰਕ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ—ਤੁਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਯੋਗ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ—ਅਸੀਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਮ, ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਠਹਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਿਵਯ ਗੰਧਰਵ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਪਸਰਾ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਦਿਵਯ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਠੰਡੀਆਂ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਹਵਾਵਾਂ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਡਦੇ ਬੱਦਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਚਾਰਣ ਵਿਜੈ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਦੇਵ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਤਰ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨਾਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ, ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁਭ ਸਮਗਰੀ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਕਾਰਕ ਪਦਾਰਥ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ, ਮਹਾ ਜੈਸ਼ਠ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਸਨਾਨ ਉਤਸਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਾਂ, ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।