ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪਰਮ-ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮਾਘ ਆਦਿ ਹੋਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ?" ਪਰਮ-ਪਿਤਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਉਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪृथਵੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ, ਕਮਲ-ਪੋਖਰ, ਟੈਂਕ, ਕੂਏਂ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੌਦ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਪਰਮ-ਪੁਰੁਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੇ ਕੋਈ ਇਨਸਾਨ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਾਂ ਦੇਵ-ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਰਮ ਅਖੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਦਸ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ 'ਦਸ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਹਰਨਹਾਰ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦਿਨ ਕਾਲ ਪਲਾਹ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਪਲਾਹ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰायण ਜਾਂ ਦੱਖਣਾਯਣ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਾਲਗੁਨੀ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭਗਵਾਨ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਝੂਲੇ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੁਵ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪੰਜ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਕੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਦੁਲਭ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼্ণ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਦੇ ਆਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਚੰਦ ਜੈਸ਼ਠ ਨक्षਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਮ-ਪੁਰੁਸ਼ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇਕੀਸ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੱਡਾ ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਰਮ-ਪੁਰੁਸ਼ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਰਾਮ ਜਾਂ ਭਦਰਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਯਾਗ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਨੈਮੀਸ਼, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਗਿਆ, ਗੰਗਾਦਵਾਰ, ਕੁਸ਼ਾਵਰਤ, ਗੰਗਾ-ਸਮੁੰਦਰ ਸੰਯੋਗ, ਕੋਕਾਮੁਖ, ਸ਼ੁਕਰਾ, ਮਥੁਰਾ, ਰੇਗਿਸਤਾਨ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ, ਵਾਯੂ-ਤੀਰਥ, ਮੰਦਰ, ਸਿੰਧੂ-ਸਮੁੰਦਰ, ਪਿੰਡਾਰਕ, ਚਿੱਤਰਕੂਟ, ਪ੍ਰਭਾਸ, ਕਣਖਾਲ, ਸ਼ੰਖੋਧਾਰ, ਦੁਆਰਕਾ, ਬਦਰੀਕਾਸ਼੍ਰਮ, ਲੋਹਕੁੰਡ, ਅਸ਼ਵਾ-ਤੀਰਥ, ਕਮਲਾਯਾ, ਕੋਟੀ-ਤੀਰਥ, ਅਮਰਕੰਟਕ, ਲੋਹਰਗਲਾ, ਜੰਬੁਮਾਰਗ, ਸੋਮ-ਤੀਰਥ, ਪ੍ਰਿਥੁਦਕ, ਉਤਪਲ-ਵਰਤਕ, ਪ੍ਰਿਥੁਤੁੰਗ, ਸੁਕੁਬਜਕ, ਏਕਾਮਰਕਾ, ਕੇਦਾਰਾ, ਕਾਸ਼ੀ, ਵਿਰਾਜਾ, ਕਲੰਜਰ, ਗੋਕਰਨ, ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਮਹਿੰਦ੍ਰ, ਮਲਯਾ, ਵਿਂਧਿਆ, ਪਰਿਆਤ੍ਰਾ, ਹਿਮਾਲਯਾ, ਸਹਿਆ, ਸ਼ੁਕਤਿਮੰਤ, ਗੋਮੰਤ, ਅਰਬੁਦਾ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਯਮੁਨਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੋਮਤੀ, ਸੱਤ ਬ੍ਰਹਮਪੁਤ੍ਰਾ ਨਦੀਆਂ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਭੀਮਰਥੀ, ਤੁੰਗਭਦਰਾ, ਨਰਮਦਾ, ਤਾਪੀ, ਪਯੋਸ਼ਨੀ, ਕਾਵੇਰੀ, ਸ਼ਿਪਰਾ, ਚਰਮਣਵਤੀ, ਵਿਟਾਸਤਾ, ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ, ਸ਼ਤਦ੍ਰੁ, ਬਹੁਦਾ, ਰਿਸ਼ਿਕੁਲਿਆ, ਕੁਮਾਰੀ, ਵਿਪਾਸ਼ਾ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ, ਸ਼ਰਯੂ, ਨਕਾਗੰਗਾ, ਗੰਡਕੀ, ਮਹਾਨਦੀ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ, ਕਰਤੋਯਾ, ਤ੍ਰਿਸ੍ਰੋਤਾ, ਮਧੁਵਾਹਿਨੀ, ਵੈਤਰਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਣਕਹੀਆਂ ਨਦੀਆਂ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਜਗ੍ਹਾ, ਪਹਾੜ, ਸਮੁੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ—ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਨਸਾਨ ਨੇ ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਇਛਾਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪਰਮ-ਪੁਰੁਸ਼ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਮ, ਮਹਾਨ ਵਡੇਰੇ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੁਭਦਰਾ ਸਮੇਤ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਵੰਸ਼ ਸਮੇਤ ਉਧਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਲੈ ਤੱਕ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪੂਣ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ (ਦ੍ਵਿਜ) ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲਗਨ, ਸ਼ਾਂਤ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਦੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕੇਸ ਲੋਟਸ-ਜਨਮੇ? ਅਤੇ ਕਿਹੜੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ?" ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, "ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਅਤੇ ਪੁਣ-ਦਾਇਕ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰ-ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਦਿਨ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਹਰੀ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕੂਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ-ਜਲ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਭੋਗਵਤੀ ਨਦੀ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਭਰ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਚੌਕ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਣ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਚੌਕ ਖੁਲ੍ਹਾ, ਧੂਪ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਿਤ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ, ਸਫੈਦ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਪਰਮ-ਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਉਧਾਰ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।