ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਸਾਜਨੋ, ਜਿੱਥੇ ਨੱਬੇ ਮਿਲੀਅਨ ਤੀਰਥ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਯਜ, ਪਾਠ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ—ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਥੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਸਭ ਕੁਝ ਅਖੁਟ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਜਾਵੇ ਜੋ ਯਜ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਜਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ, ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ, ਤੇ ਜਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੇ: "ਹੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਤੀਰਥ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।" ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਜਲ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਸਯੰਮ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪਰਮਪੁਰਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਪਿਛਲੀਆਂ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਇੱਛਾ ਰੂਪ ਵਾਹਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜਦ ਉਥੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰੇ, ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖੇ, ਤੇ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਪਰਮਪੁਰਖ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਚਲੇ ਅਟੱਲ ਦੇ ਵਾਸ ਵਿਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੋਂ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਪੂਜ ਪਿਤਾਮਹ, ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਮਹੀਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਘ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੇਠ ਦੀ ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਹੋ?" ਤਾਂ ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, "ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਉਂ ਵਧੀਕ ਹੈ।" ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਦਰਿਆ, ਝੀਲਾਂ, ਕਮਲ-ਸਰੋਵਰ, ਕੁਆਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਜਲਾਸ਼ਯ—ਹਰੇਕ ਤੀਰਥ, ਸਮੁੰਦਰ, ਅਨੇਕ ਦਰਿਆ—ਇਹ ਸਭ, ਜੇਠ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ, ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਪਰਮਪੁਰਖ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਾਂ ਦੇਵਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਅਖੁਟ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਦਸ ਪਾਪ ਨਾਸਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦਸ-ਹਰਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਿਨ ਕਾਲਾ ਹਲ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਰੂਪ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰਾਯਣ ਜਾਂ ਦੱਖਣਾਯਣ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫਾਲਗੁਣੀ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਝੂਲੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੁਵ ਦਿਨ, ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ, ਸਨਕਰਸ਼ਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਵਿਲੱਖਣ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਨੂੰ, ਜੇ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਲਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖੇ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਦੇ ਆਲਯ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜੇਠਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮਪੁਰਖ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਕੀ-ਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਉੱਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਵੱਡਾ ਜੇਠਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਰਾਸ਼ੀ ਦੀ ਯੁਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਪਰਮਪੁਰਖ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਵੇ। ਵੱਡੇ ਜੇਠੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਜਾਂ ਭਦਰਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਯਾਗ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਨੈਮਿਸ਼, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਗਿਆ, ਗੰਗਾਦੁਆਰ, ਕੁਸ਼ਾਵਰਤ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸੰਗਮ, ਕੋਕਾਮੁਖ, ਸ਼ੁਕਰ, ਮਥੁਰਾ, ਮਾਰੂਥਲ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ, ਵਾਯੁਤੀਰਥ, ਮੰਦਰ, ਸਿੰਧੁ ਸਮੁੰਦਰ, ਪਿੰਡਾਰਕ, ਚਿਤਰਕੂਟ, ਪ੍ਰਭਾਸ, ਕਣਖਾਲ, ਸ਼ੰਖੋਧਾਰ, ਦੁਆਰਕਾ, ਬਦਰੀਕਾਸ਼੍ਰਮ, ਲੋਹਕੁੰਡ, ਅਸ਼ਵਤੀਰਥ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ, ਕਮਲਾਇਆ, ਕੋਟਿਤੀਰਥ, ਅਮਰਕੰਟਕ, ਲੋਹਰਗਲ, ਜੰਬੂਮਾਰਗ, ਸੋਮਤੀਰਥ, ਪ੍ਰਿਥੂਦਕ, ਉਤਪਲਾਵਰਤਕ, ਪ੍ਰਿਥੂਤੁੰਗ, ਸੁਕੁਬਜਕ, ਏਕਾਮ੍ਰਕ, ਕੇਦਾਰ, ਕਾਸ਼ੀ, ਵੀਰਜਾ, ਕਲੰਜਰ, ਗੋਕਰਣਾ, ਸ੍ਰੀਸ਼ੈਲ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਮਹੇਂਦਰ, ਮਲਯ, ਵਿਂਧਯ, ਪਰਿਆਤ੍ਰ, ਹਿਮਾਲਾ, ਸਹਯ, ਸ਼ੁਕਤਿਮੰਤ, ਗੋਮੰਤ, ਅਰਬੁਦਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਯਮੁਨਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੋਮਤੀ, ਸੱਤ ਬ੍ਰਹਮਪੁਤ੍ਰਾ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਭੀਮਰਥੀ, ਤੁੰਗਭਦਰਾ, ਨਰਮਦਾ, ਤਾਪੀ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਕਾਵੇਰੀ, ਸ਼ਿਪਰਾ, ਚਰਮਣਵਤੀ, ਵਿਤਸਤ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ, ਸ਼ਤਦ੍ਰੁ, ਬਹੁਦਾ, ਰਿਸ਼ਿਕੁਲਿਆ, ਕੁਮਾਰੀ, ਵਿਪਾਸ਼ਾ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ, ਸ਼ਰਯੂ, ਨਕਗੰਗਾ, ਗੰਡਕੀ, ਮਹਾਨਦੀ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ, ਕਰਤੋਯਾ, ਤ੍ਰਿਸ੍ਰੋਤਾ, ਮਧੁਵਾਹਿਨੀ, ਮਹਾਨਦੀ, ਵੈਤਰਨੀ ਆਦਿਕ ਸਭਿ ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਅਣਕਹੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ—ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੱਸਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ, ਸਾਰੇ ਮੰਦਿਰਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ, ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਉੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਦੌਰਾਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਜੇਠੇ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡੇ ਜੇਠੇ ਵਿੱਚ ਪਰਮਪੁਰਖ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਪੂਰਾ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਸਰੋਵਰ, ਤੇ ਪਰਮਪੁਰਖ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ, ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ, ਅਖੁਟ ਫਲ ਦੈਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।