ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਭਰਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ। ਤੂੰ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਅਥਾਹ ਮੋਹ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਪੁੰਡਰੀਕਾਖਸ਼, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਵੇਤ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ੋत्तਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ, ਵੈਦਿਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਤਦ ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਹਰੀ, ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਦਿਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚੌੜੀਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਖੀਰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਚੰਦਰੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਗਰੁੜਧਵਜ, ਮਸਾਲ, ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ ਧਾਰੀ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਜਯਵੰਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਰਾਜ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਰਾਜਨ! ਤੇਰਾ ਮਨ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੰਗ ਲੈ। ਤੈਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਹਰੀ ਦੇ ਇਹ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਵੇਤ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ: "ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵਰਦਾਨ ਦੇ—ਉਹ ਅਕਾਲੀ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਲੇਪ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਿਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।" "ਉਹ ਥਾਂ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਨਾ ਦੇਵਤੇ, ਨਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਨਾ ਯੋਗੀ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਸੁਖਦਾਈ ਤੇ ਦੁੱਖ ਰਹਿਤ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਹੀ ਲੋੜਦਾ ਹਾਂ।" ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ, ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇਂਗਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋ ਕੇ। ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸਦਾ ਰਹੇਗੀ।" "ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ, ਤੈਨੂੰ 'ਸ਼ਵੇਤਗੰਗਾ' ਆਖ ਕੇ ਗਾਵਣਗੇ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਘਾਸ ਦਾ ਤਿੰਨਾ ਵੀ ਜੇ ਸ਼ਵੇਤਗੰਗਾ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਛੂਹ ਲਵੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਜੋ ਭਗਤ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਇਸ ਜਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, 'ਮਾਧਵ' ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਇਸ ਮੂਰਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਜਗਤ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਨਵੰਤਰੀ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਕਨਿਆਵਾਂ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਉਹ ਉੱਥੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਨ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਥੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਿਦਵਾਨ, ਧਨਵਾਨ, ਸੁੰਦਰ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਪੁੱਤਰ ਪੌਤਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ, ਵਾਹਨਾਂ, ਧਨ-ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਟਵ੍ਰਿਖ਼ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਦੇਹ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁੜ ਪਰਮ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਚਿੱਟੇ ਮਾਧਵ ਅਤੇ ਕੋਲ ਹੀ ਮੱਛੀ-ਆਕਾਰ ਮਾਧਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ—ਜਿਸ ਨੇ ਆਦਿ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪਰਤਿਆਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਹਾਰ ਕੇ ਉਥੇ ਹੀ ਟਿਕ ਗਿਆ ਸੀ—ਉਸ ਮੱਛੀ-ਰੂਪ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਪਰਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਮੁੜ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਛਾ-ਰੂਪ ਮਾਧਵ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇਤ, ਦਾਨੀ, ਭੋਗੀ, ਯਜਮਾਨ, ਵਿਸ਼ਨੁ-ਭਗਤ, ਤੇ ਸੱਚਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੱਛੀ-ਰੂਪ ਮਾਧਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੂਰੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।" ਤਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ ਕਿ ਵਰੁਣ ਦੇ ਆਵਾਸ ਤੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਸ્નਾਨ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਲ ਕੀ ਹਨ?" ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਏਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਜੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਅਪਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਉਚਿਤ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਇਸ ਨਾਲ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" "ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਵਟ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵਰਖ਼, ਰੌਹਿਣੇਯਾ, ਮਹਾਨ ਸਮੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਸਰੋਵਰ—ਇਹ ਪੰਜ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਵੱਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਜਦੋਂ ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ, ਜੈਸ਼ਠਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ, ਉੱਚੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਤੀਰਥ-ਰਾਜ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਸਰੀਰ, ਬੋਲ ਤੇ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਕੇਵਲ ਉਸੀ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੁਵਿਧਾ, ਰਾਗ-ਦਵੈਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ—" "ਇਸ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਸੁਹਣੇ ਵਟਵ੍ਰਿਖ਼ ਹੇਠਾਂ, ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਦੱਖਿਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਮਾਪ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਵਰਨਿਤ ਹਨ।" "ਵਟ, ਵਟਪਤੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਆਦਿ-ਪੁਰਖ—ਇਹ ਵਟ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।" "ਇੱਛਾ-ਵਟ ਦੀ ਮਾਪ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ: ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਤੋਂ ਚੌਥਾਈ ਘੱਟ, ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ—ਇਹ ਮਾਪ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।" "ਉਸ ਵਟ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਤਿੰਨ ਸੌ ਧਨਵੰਤਰੀ ਦੂਰੀ ਤੱਕ ਜਾਵੋ।" "ਉੱਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਇਕ ਟੁਕੜਾ ਕਾਠ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ।