ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ, ਮਹਾਨ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਸਾਮਨ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸਾਮਨ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਮਨ ਯੋਗ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਮਨ ਦੇ ਧਾਰੀ ਅਤੇ ਸਾਮਨ ਯਗਿਆਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਸਾਮਨ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਅਥਰਵਸ਼ਿਰਸ ਨੂੰ, ਅਥਰਵ ਦੇ ਰੂਪ, ਪੈਰ ਅਤੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹੀਰੇ ਵਰਗੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਮਧੂ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੋਹ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸੰਸਾਰਿਕ ਬੰਧਨਾਂ ਦੇ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਬੰਧਨ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਅਤੇ ਚਮਕ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਰਾਮ ਮੁਕਤਿਕਾਰੀ, ਆਨੰਦਮਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਵਾਮਦੇਵ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਰਚਨਹਾਰ, ਅਤੇ ਵੱਖਰੇਪਨ ਦੇ ਨਾਸਕ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਮਕੁਟ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਾਸਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ – ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਵਾਸ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਯਗਿਆ ਦੇ ਰੂਪ, ਯਗਿਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਵੈਰਾਗ ਅਤੇ ਯੋਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਯਗਿਆ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਧਾਰੀ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੰਬ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਲ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਤੀ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ: "ਮਾਲਕ, ਤੇਰੇ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕੇ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨ, ਤਨ, ਧਨ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਕੇਸ਼ਵ, ਜੇ ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਮਨ ਤੋਂ ਕੋਈ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੇ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਸ਼ੁਧੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।" "ਮੈਂ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸੰਬੰਧ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਸੰਬੰਧ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਕੇਸ਼ਵ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਸਕਾਂ।" "ਕੇਸ਼ਵ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਬਹੁਤ ਡਰਾਵਨਾ ਤੇ ਦੁਖਦਾਈ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਲਈ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਲੋਭ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਸਨਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਮੋਹਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਲਿਆ ਹੈ।" "ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਮਨ ਤੇਰੀ ਵੱਲ ਮੁੜਦਾ ਹੈ, ਉੱਚਾ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਫਲ-ਰਹਿਤ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਵਿਵੇਕ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਮੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।" "ਗੋਵਿੰਦ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ। ਮੈਂ ਮੋਹ ਦੇ ਅਥਾਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਹਰੀ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਕਾਲੀ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਗਿਆਨਮਈ, ਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ 'ਤੇ ਸੂਦਰਸ਼ਨ ਚਕਰਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਬਾਂਏ ਹੱਥ ਵਿਚ ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਗਰੁੜ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ, ਗਦਾ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਰਾਜਨ! ਤੇਰਾ ਮਨ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਜੋ ਚਾਹੁ, ਮੰਗ ਲੈ। ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਰਾਜਾ!" ਦੇਵਦੇਵਤਾ ਦੇ ਮਧੁਰ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਵਿਚ ਲੀਨ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਮਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ: "ਮਾਲਕ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ – ਅਟੱਲ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ, ਬੇਦਾਗ ਜਗ੍ਹਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਸੰਸਾਰਿਕ ਬੰਧਨ ਨਹੀਂ।" "ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ – ਜੋ ਸੁਖਦਾਈ, ਉੱਚੀ ਤੇ ਦੁਖ-ਰਹਿਤ ਹੈ।" ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਤੂੰ ਉਹ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਰਾਜਾ! ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇਗਾ।" "ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ਬੂ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਾਂਗਾ।" "ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸ਼੍ਵੇਤਗੰਗਾ ਵਜੋਂ ਗਾਵਣਗੇ; ਇ engras ਵਾਂਗ, ਸ਼੍ਵੇਤਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੋਵੇਗੀ।" "ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਸ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣਗੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਣਗੇ। ਜੋ ਮਧਵ ਨਾਮਕ ਇਸ ਚੰਦ-ਵਰਗਾ ਚਮਕਦੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਨੂੰ ਪੂਜਣਗੇ," "ਜੋ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੂਧ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਨਮਨ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਹਨ," "ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਵੇਗਾ, ਉੱਥੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤਕ ਦਿਵਿਆ ਕੁੰਵਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹੇਗਾ।" "ਉਹ ਉੱਥੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਸੁਖ ਭੋਗੇਗਾ।" "ਉੱਥੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੇਦ ਤੇ ਉਪਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਧਨ-ਧਾਨ, ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਵਾਹਨ, ਧਨ-ਧਾਨ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਭਾਗ, ਪੁੱਤਰ-ਪੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਫਿਰ, ਵੱਡਾ ਪੁਰੁਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਬਰਗਦ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਖਿਰਕਾਰ ਸ਼ਾਂਤ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ, ਉੱਚਾ ਲੋਕ, ਤੇ ਅਟੱਲ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਈ।