ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਦਿ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼੍ਵੇਤ ਦੇ ਬਾਰੇ ਉੱਚਾ, ਸਰਵੋਤਮ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।” ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਮਾਧਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਮਾਧਵ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਹੈ; ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਡਰ, ਦੁਖ ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਚਲਾਇਆ, ਸੰਸਾਰਕ ਅਤੇ ਵੈਦਿਕ ਕਰਤਬਾਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਿਆ। ਉਹ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰਕੇ, ਦੱਖਣ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰ ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਇਸ ਸੋਹਣੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਤੀਰ ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਲ ਬਣਾਇਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸੌ ਸਤੰਭਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟੇ ਪੱਥਰ ਦਾ ਇਕ ਹਾਲ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਭਾਗਵਤ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ, ਮਾਧਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਮਾਧਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਰੀਬਾਂ, ਅਸਹਾਇਆਂ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਓਮਕਾਰ ਜਪਿਆ, ਮੌਨ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਿਹਾ। ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੇ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ; ਜਪ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਓਮ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਅਨਿਰੁੱਧ ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸਰਵਭੌਮ ਰੂਪ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਨਿਰਗੁਣ, ਅਗੋਚਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ, ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ, ਕਮਲ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਕਮਲ ਰੰਗੀ ਨੂੰ, ਕਮਲ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ, ਪੁਸ਼ਕਰਾਕਸ਼ ਨੂੰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਿਆਲੂ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ, ਵਾਰਾਹਾ ਨੂੰ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਉੱਤਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਰਵੋਤਮ, ਆਦਰਯ, ਆਸ਼੍ਰਯ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ, ਬਚਪਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਨਵੇਂ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਵਾਲੇ, ਸੂਰਜ-ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ, ਮੁੰਜਾ ਘਾਸ ਦੀ ਜਟਾ, ਤੇ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਾਰਾਯਣ, ਮਾਧਵ, ਸਰਵੋਤਮ, ਗੋਵਿੰਦ—ਬਾਰ-ਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਬੀਜ ਵਾਲੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਰੇਸ਼ਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅਨੰਤ, ਸੁਖਮ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ, ਦਿਵ੍ਯ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਰਖਵਾਲੀ ਤੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਨਿਰਗੁਣ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਾਮਨ ਰੂਪ, ਵਾਮਨ ਦੇ ਕਰਤਬ, ਵਾਮਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਵਾਮਨ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੁੰਦਰ, ਪੂਜਯ, ਅਵ੍ਯਕਤ ਰੂਪ, ਅਗੋਚਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਡਰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਨੌਕ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸੱਚੀ ਆਤਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਮ੍ਰਦੁ ਰੂਪ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੰਸਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭੋਗ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਅੱਗ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਹਨ, ਗਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ, ਰਿਗ ਰੂਪ, ਰਿਗ ਦੇ ਅਨੁਕ੍ਰਮ ਰੂਪ, ਰਿਗ ਦੁਆਰਾ ਸਤਕ੍ਰਿਤ, ਰਿਗ ਦੇ ਸਾਧਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ, ਯਜੁਸ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਯਜੁਸ ਰੂਪ, ਯਜੁਸ ਤੇ ਹੋਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਯਜੁਸ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼੍ਰੀ ਧਾਰੀ, ਵਾਰਾਹਾ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ, ਸਯਮ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਤਨ, ਯੋਗੀ—ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ, ਸਾਮਨ ਰੂਪ, ਉੱਤਮ ਸਾਮਨ, ਮ੍ਰਦੁ ਸਾਮਨ, ਸਾਮਨ ਯੋਗ ਦੇ ਗਿਆਨੀ—ਨਮਸਕਾਰ। ਸਾਮਨ ਤੇ ਸਾਮਨ ਗੀਤ, ਸਾਮਨ ਧਾਰੀ, ਸਾਮਨ ਯਜਨਾ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਸਾਮਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅਥਰਵਸ਼ਿਰਸ ਨੂੰ, ਅਥਰਵ ਰੂਪ, ਅਥਰਵ ਦੇ ਚਰਨ, ਅਥਰਵ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ, ਹੀਰੇ ਵਾਂਗ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਸੀ, ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਧੰਨਵਾਦ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਨਾਰਾਯਣ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਓਮ, ਮੋਹ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਬੰਧਨ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚਮਕ ਰੂਪ, ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਰਾਮ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਆਨੰਦ ਰੂਪ, ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਆਧਾਰ—ਨਮਸਕਾਰ। ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸਤਕ੍ਰਿਤ, ਵਾਮਦੇਵ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵਿੱਥਾ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਕੁਟ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਆਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਆਵਾਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ, ਮਾਧਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਡਰ, ਦੁਖ, ਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।