ਇਹ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਥਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨਾਮ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਅਤੇ “White Mādhava” ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ Mādhava ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਸੋਚੋ, ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ ਜੋ ਇਸ Mādhava ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾ ਕਰੇ? ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ White Ganga ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ White Mādhava, ਜਿਸ ਨੂੰ Matsya Mādhava ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ White Island ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ Mādhava ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਵਿਵਰਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, White Mādhava ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤੀ? ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸੱਚੇ ਵਚਨ ਤੇ ਪੱਕੇ, ਵਚਨਬੱਧ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼੍ਵੇਤ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀਵਨ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਬੱਚਾ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਪਾਲਗੌਤਮ ਸੀ, ਜੋ ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਵਚਨ ਲਿਆ: “ਜੇ ਤੱਕ ਮੈਂ ਇਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਚਿਤਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵਾਂਗਾ।” ਇਸ ਵਚਨ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਦ ਆਏ ਅਤੇ ਉਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਅਜਗੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਿਪਤੇ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ, ਮੂੰਹ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਿਰਣ, ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ: “ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਦਇਆ ਦੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤੇ ਜੇ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੱਚਾ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੁੜ ਜੀਵੇ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਹੈ। ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰੋ।” ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਵੇਤ ਦੀ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਕਾਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਭਯੰਕਰ ਹੈ, ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਾ ਨੇ ਕਾਲ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਮੇਤ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਤਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਮਰ ਅਤੇ ਮੂਲ, ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਸ਼੍ਵੇਤ ਦੀ ਉੱਚਤਮ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸੋ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ। Mādhava ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੁਇਜ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ Mādhava ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਡਰ, ਦੁਖ, ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਲੋਕਿਕ ਕਰਤਵਾਂ, ਵੇਦਕ ਕਰਤਵਾਂ ਅਤੇ ਸਹੀ ਆਚਰਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ। ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੇ ਵਚਨ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਚਤਮ ਤੀਰ ਤੇ ਗਿਆ। ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਤੀਰ ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਲ ਬਣਾਇਆ। ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਦੱਖਣ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਚਿੱਟੇ ਪਥਰ ਦੀ ਇੱਕ ਸੌ ਸਤੰਭਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਾਲਾ ਬਣਾਈ। ਉਸ ਧਨਵਾਨ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ Mādhava ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਰੀਬਾਂ, ਬੇਸਹਾਰਿਆਂ, ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ Mādhava ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਚੁੱਪ ਰੱਖ ਕੇ, ਓੰਕਾਰ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੇ, ਬਿਨਾਂ ਭੋਜਨ ਦੇ, ਪੂਰੇ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਖੜਾ ਰਿਹਾ। ਜਾਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ: “ਓੰ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਰਚਨਹਾਰ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਅਗੋਚਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਓੰ, ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਕਮਲ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਕਮਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਕਮਲ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਓੰ, ਪੁਸ਼ਕਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਇਆਲੂ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਓੰ, ਵਾਰਾਹਾ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਵਰ ਦਾਤਾ, ਉੱਤਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗਯ, ਆਸਰਾ, ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਓੰ, ਬਾਲਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਨਵੇਂ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸੂਰਜ-ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੁੰਜਾ ਘਾਸ ਦੇ ਜਟਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਨਮਨ, Mādhava ਨੂੰ ਨਮਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਨ। ਓੰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਚਮਕਦੇ ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਅਤੇ ਕਿਰਣਾਂ ਦੇ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਨ।” ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ Mādhava ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਪੂਰੇ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।