ਇਕ ਵਾਰ, ਵਿਆਪਕ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਹਥੀਂ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਮੋਹਕ ਮਕੁਟ ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਕੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸੇ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ। ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੇ ਜੋ ਫਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਫਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਭਰਪੂਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯਗਨਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਸਾਰੇ ਦਾਨ, ਵਰਤ, ਨਿਯਮ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਤਪस्या ਦੇ ਫਲ, ਸਹੀ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੇ ਫਲ, ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਦੇ ਸਚੇ ਆਚਰਨ ਦੇ ਫਲ, ਵਨਵਾਸੀ ਹੋਣ ਦੇ ਫਲ, ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸ ਦੇ ਫਲ—ਇਹ ਸਭ ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਉਸ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਕੀ ਕਹੀਏ? ਕੇਵਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਰਲੇ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਆਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਲੱਖਾਂ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਹਾਇਕ ਰਥ 'ਚ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਇਕੀਹ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਗਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਰ-ਭੁਜਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਂਗ, ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਉੱਥੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਉੱਚ ਵੰਸ਼ 'ਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ 'ਚ ਨਿਸ਼ਠਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਦਯਾਲੂ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਿਅਤ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਉਚਿਤ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, "ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਵਿਆਪਕ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਖ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰੀ, ਹੇ ਕਾਤਿਆਨੀ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ,"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਭਦਰਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੈ, ਬਲਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਮੰਗਲਮਈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਵਿਹਾਇਕ ਰਥ 'ਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਗਰ 'ਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ, ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦਾ ਹੋਇਆ, ਪ੍ਰਲੈ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੁਬਾਰਾ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਹਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ, ਨਿਸ਼ਚਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਕੋਈ ਬਲਰਾਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਕੇ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ, ਚਿਤ ਲਗਾ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਨੀਲਮ ਰਤਨ ਵਾਂਗ, ਰੇਤ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਗਰ 'ਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਅਰਧ-ਸਿੰਘ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨਰਸਿੰਘ ਦੇਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਈ ਮੰਦ ਕਰਮ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ; ਉਹ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਰਸਿੰਘ ਦੀ ਸਰਣ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਰਸਿੰਘ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਅਸ਼ਚਰਜ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣੀਏ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ ਕਿ ਵੱਡੇ ਨਰਸਿੰਘ ਦੇਵ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ; ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਡੇ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਪ੍ਰਪੂਜਾ ਪਿਤਾ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਨਰਸਿੰਘ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਕੀ-ਕੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿਓ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ—ਉਹ ਅਜੈਯ, ਅਤੁੱਲ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੌਣ ਉਸ ਅਰਧ-ਸਿੰਘ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ? ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜੋ-ਜੋ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ, ਇੱਥੇ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਸਭ ਨਰਸਿੰਘ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ, ਪਾਤਾਲ, ਦਿਸਾਵਾਂ, ਪਾਣੀ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ—ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਉਨਤੀ ਰੁਕਦੀ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਲਈ, ਜੋ ਚਲਦਾ ਜਾਂ ਨਾ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਅਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ; ਨਰਸਿੰਘ ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ 'ਤੇ ਦਯਾਲੂ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਰਸਿੰਘ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੁਣੋ, ਨਰਸਿੰਘ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਰਾਜ-ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਸਲ ਸਰੂਪ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਬਲਰਾਮ, ਸੁਭਦਰਾ ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਲੌਕਿਕ ਅਤੇ ਆਤਮਕ ਫਲ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।