ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਵਸਥਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਯੋਗੀ ਜਾਂ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਓਹੀ ਮੰਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸੰਧਲ ਦੀ ਲਪ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਅਰਜ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹਨ, ਚਾਣੂਰ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ੀ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਹਨ, ਕਮਸ ਦੇ ਵਿਨਾਸਕ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਹੋਵੇ! ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਨੀਲੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗੇ ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗੀ, ਸਭ ਸੁਖਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੂਪ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਇਹ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜੀਵਨ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਸਲ ਨਹੀਂ, ਦੁੱਖ ਦੀ ਝਾਗ ਉੱਠੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਮਗਰਮੱਛ ਹਨ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਬੜੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੈ। ਬੇਹਿਸਾਬ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਦਲ-ਦਲ ਵਿੱਚ, ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਦੇ ਭੰਵਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ! ਜਦੋਂ ਐਸਾ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਤਾਕਤਵਰ ਅੰਗ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ, ਕਮਲ ਪੱਤੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਚੌੜਾ ਛਾਤੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਸ਼ੁਭ ਚਿਹਰਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਮਸਤਕ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ, ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਜੂਬੰਦ, ਸਾਰੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਲਛਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਿਆਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਸਭ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਯਗਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਸਭ ਦਾਨ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਪਾਲਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜੀਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਨਿਯਮਤ ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੁਜਜਨਮੇ, ਫਿਰ ਇਸ ਮਹਾਨਤਾ ਬਾਰੇ ਵਧੇਰੇ ਕੀ ਕਹੀਏ? ਕੇਵਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹ ਦੁਲਭ ਮੋਖਸ਼ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—even ਜੇਕਰ ਉਹਨੇ ਲੱਖਾਂ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹੋਣ। ਫਿਰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਹਾਇਕ ਰਥ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਹੋਈਆਂ, ਆਪਣੇ ਇਕਵੀਹ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਵਾਂਗ, ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉੱਥੋਂ ਥੱਲੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਅਤੇ ਨਿਰਲੇਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਸ਼ਾਂਤ, ਦਾਨੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਯਤਨਸ਼ੀਲ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਮੋਖਸ਼ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਜੀ ਦੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—"ਹੇ ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਦੇਵੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਕਮਲ ਨੈਨੀ, ਹੇ ਕਾਤਿਆਯਨੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਜੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪੋਸ਼ਕ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਬਲਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ ਅਤੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਹਾਇਕ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ, ਪ੍ਰਲਯ ਤੱਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹਰੀ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੋਖਸ਼ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬਲਰਾਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਨੀਲੇ ਨੀਲਮ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਰੇਤ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਮਹਾਨ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਉੱਥੇ ਅਰਧ-ਸਿੰਘ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੋਈ ਮੰਦ ਕਰਮ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਉਹ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਰਸਿੰਘ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਨਰਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਇਹ ਮਹਾਨਤਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲੇ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵੇਰਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।