ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਚਿਤ ਵਚਨ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਜੀ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦਿੱਤੇ, ਤਾਂ ਜਨਾਰਦਨ—ਜੋ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ—ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਜਨਮ-ਦੁਹਰਾਏ ਹੋਏ (ਦ್ವਿਜ) ਨੂੰ ਪੰਜ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਦਾਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਫਲ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਿਵਰਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਕੁੰਡ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਕੀ ਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: "ਹੇ ਭਾਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਪਾਪਾਂ ਵਲੋਂ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, "ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ-ਸਰੂਪ ਹੋ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹੋ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋਣ," ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨਾਭੀ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤਿਲ ਮਿਲਾਇਆ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਪੂर्वਕ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ, ਗਰਭਗ੍ਰਿਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਅਤੇ ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: "ਹੇ ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਚੰਦ੍ਰਧਾਰੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਵਿਰੂਪਾਕਸ਼, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇੰਝ ਨ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ-ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਲਯ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਾਮਦenuh ਵਟ (ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਵਾਲਾ ਵਟ-ਵ੍ਰਿਖ) ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਉਸਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸ ਵਟ-ਵ੍ਰਿਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: "ਓਮ, ਪ੍ਰਗਟ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮਹਾ-ਪ੍ਰਲਯ ਦੇ ਕਰਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮਹਾ-ਰਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਟ-ਵ੍ਰਿਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਤੂੰ ਸਦਾ ਅਮਰ ਹੈਂ, ਹੇ ਵਟ-ਵ੍ਰਿਖ, ਹਰੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੇ ਕਾਮਦenuh ਵਟ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਵਟ-ਵ੍ਰਿਖ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਖਾਲ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਵਟ-ਵ੍ਰਿਖ ਦੀ ਛਾਂ 'ਚ ਪੈਰ ਰੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਹੋਰ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਕਰੀਏ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਵਟ-ਵ੍ਰਿਖ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪਰਮ ਸਰੂਪ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਜਾਂ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਰੁੜ ਨੂੰ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਟ-ਵ੍ਰਿਖ, ਗਰੁੜ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। "ਹੇ ਹਲਧਾਰੀ ਰਾਮ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਮੁਸਲਧਾਰੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਰੇਵਤੀਪਤੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਭਗਤਵਤਸਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਪ੍ਰਲੰਭ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੰਤ, ਜੋ ਅਜੇਯ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਤ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੂਪ ਕੈਲਾਸ਼ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੋਂ ਵੀ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਦੇ ਫਣ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਹਲ ਧਾਰਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਰੋਹਣੀਨੰਦਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੱਛਿਤ ਵਸਤੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਲਯ ਤੱਕ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਲੱਭ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਲਿਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਗਹਿਰੀ ਏਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਸਦਾ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੀ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾ ਸਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਵਸਥਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਨਾ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ, ਨਾ ਸੋਮਪਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਭਕਤਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਸਹਿਤ, ਚੰਦਨ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੂਜਾ ਸਮਗਰੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਸਭ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਚਾਣੂਰ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ੀ ਦੇ ਵਧਨਹਾਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਕংস ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਨੀਲੇ ਬਦਲ ਵਰਗੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਸਭ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ, ਜਗਤ ਪੂਜਿਤ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਸੰਸਾਰ-ਬੰਧਨ ਨਾਸਕ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ!" "ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਾਰ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਦੁੱਖ ਦੀ ਝੱਗ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਾਲ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੈ, ਅਨੇਕ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਚਿਕੜੀ ਵਿੱਚ, ਭਟਕਾਵ ਦੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਭਵਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪਾਲਕ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਹਨ।