ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਰੂਪ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ فرمایا, “ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੱਤ ਉੱਚੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਫਲ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਗੀਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਜਿਹੜੇ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਝੂਠੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਸ਼ਪਰਾਪਤ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੇ ਅਸੁਰ ਆਪਣੇ ਜੁਲਮਾਂ ਨਾਲ ਅਪਰਾਜਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮਦਾ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਠੰਢਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹੀ ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਚਲਦੀ-ਫਿਰਦੀ ਤੇ ਅਚਲ ਜਾਤੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲੀਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਚਿੱਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਅਤੇ ਕਲੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕਾਲਾ। ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਭਾਗ ਅਧਰਮ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਕਾਲ ਬਣ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਤ-ਅਚਲ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹੀ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਧਰਮ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਜਗਤ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਅਖੰਡ, ਸਰਬਵਿਆਪੀ, ਅਨੰਤ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪਗ ਵਾਲਾ ਹਾਂ। ਕਾਲ ਦਾ ਚੱਕਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਉਹ ਰੂਪ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਦਮਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਸਵਰੂਪ ਯਥਾਰਥ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਰ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਰ ਥਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦ੍ਵਿਜ, ਜੋ ਵੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕਠਿਨਾਈ ਪਾਈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਸੁਖ ਅਤੇ ਭਲੇ ਲਈ ਸੀ। ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਚਲਦਾ ਜਾਂ ਅਚਲ, ਉਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਆਤਮਾ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁੱਗ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਜਗਤ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਸੁੱਤਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੈਂ ਇਥੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਲ ਵਜੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ। ਜਦ ਤੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਹੀਂ ਜਾਗਦਾ, ਮੈਂ ਬਾਲਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਬੜੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਸਾਰੀ ਚਲਤ ਤੇ ਅਚਲ ਵਸਤੂਆਂ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੂੰ ਉੱਭਰਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨਾ ਪਤਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਇਹ ਜਗਤ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ ਤੇ ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵੇਖਿਆ, ਤੂੰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਤਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਮੇਰਾ ਸੱਚਾ ਸਵਰੂਪ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਤਿ ਦੁਸ਼ਕਰ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਧੰਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਹੈ, ਜਾਗਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਨਿਡਰ ਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਵੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈਂ। ਜਦ ਜਗਤ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਾਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦ੍ਵਿਜ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੇ ਸਰੀਰ ਬਣਾਵਾਂਗਾ। ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਚਲਤ ਜਾਂ ਅਚਲ, ਇਹ ਸਭ ਇੱਥੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਸਭ ਆਖ ਕੇ, ਮਾਧਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੰਭੀਰ ਬਰਖਾ ਵਰਗੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸੰਬੋਧਿਆ ਜਦ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁੱਗ ਲੰਘ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੱਸ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਸਤਿਕਾਰਿਆ? ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਚੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਝਟਪਟ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਿਰੰ ਜੀਵੀ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ, ਅਟਲ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲੇਗੀ।” ਉਸ ਦੀ ਮੰਗਲਮਈ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਗਿਆ ਤੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਬੋਲੇ, “ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪਰਮ ਰੂਪ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਹਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮੋਹ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ। ਅਤੇ ਇੱਥੇ, ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਸ਼ੈਵ ਤੇ ਭਾਗਵਤ ਵਾਦਾਂ ਦਾ ਨਿਰਾਕਰਨ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਤਮ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਫਿਰ ਲੋਕ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਰੂਪ ਜਾਣਣਗੇ।” ਜਗਤਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਇਹ ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਰਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕਰਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਲਿੰਗ ਪੂਜਾ ਲਈ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ। ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮੰਦਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇਗਾ। ਜਦ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰੀ ਵੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਅਸਲ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ। ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਹੈ; ਜੋ ਵਿਸ਼ਣੂ ਹੈ, ਉਹੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭੇਦ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ। ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਕੋਈ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਗਰੁੜ ਧਵਜਧਾਰੀ (ਵਿਸ਼ਣੂ) ਅਤੇ ਬਲ਼ਧਵਜਧਾਰੀ (ਸ਼ਿਵ), ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ, ਇੱਕੋ ਹੀ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮੰਦਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰ। ਉੱਤਰੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਤੀਰਥ ਬਣਾਵੀਂ। ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਨਾਮਕ ਤਲਾਬ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦ੍ਵਿਜ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਚਿੰਤਯ ਰੂਪ ਤੇ ਲੀਲਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਵਾਦਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਸੀ।