ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਡੀ ਸੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਕਿ, “ਤੇਰੀ ਕੀਰਤੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਕ ਰਹੇਗੀ ਜਦ ਤਕ ਅਸਮਾਨ ‘ਚ ਬੱਦਲ ਹਨ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਹਨ। ਜਦ ਤਕ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਵਰਗੇ ਪਰਬਤ ਖੜੇ ਹਨ, ਜਦ ਤਕ ਦੇਵਤਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਹਰ ਥਾਂ, ਘਟੇ ਬਿਨਾ, ਰਵੇਗੀ।” ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਇੰਦ੍ਰਦਯੁਮਨਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਯੱਗ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਇਥੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਸਨਾਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕੰਢੇ ‘ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਕੀ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕਰਕੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਰਗੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤਕ ਸਵਰਗੀ ਰਥ ‘ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬੜ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਪੰਡਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਡਾਲ ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੈ, ਤੇ ਲਾਭ-ਲਾਭ ਨਾਰਿਅਲ, ਚੰਪਾ, ਬਕੁਲ, ਅਸ਼ੋਕ, ਕਰਣਿਕਾਰ, ਪੁੰਨਾਗ, ਨਾਗਕੇਸਰ, ਪਾਤਾਲਾ, ਆਮ, ਅਤੀਸਰਾ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ ਬੜ, ਪੀਪਲ, ਖਾਦਿਰਾ, ਪਾਰਿਜਾਤ, ਅਰਜੁਨਾ, ਹਿੰਤਾਲਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਲਮ, ਸ਼ਿਮਸ਼ਾਪਾ, ਤੇ ਬੇਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ। ਕਰੰਜਾ, ਲਕੂਚਾ, ਪਲੱਖਾ, ਫਣਸ (ਜੈਕਫਰੂਟ), ਬੈਲ, ਧਾਤਕੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਰੁੱਖ ਇਸ ਥਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਆਸ਼ਾਢ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਾਨੂੰ ਇਥੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣਗੇ ਤੇ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਪੰਡਾਲ ਵਿੱਚ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਨੋਰੰਜਨ, ਨੱਚ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਾਨੂੰ ਬੈਠਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੰਵਰਾਂ ਤੇ ਕਿੰਤਾਂ, ਰਤਨ ਜੜੀਆਂ ਪੱਖੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਸੁਭਾਗਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗੀ। ਇਥੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਤਪस्वੀ, ਵਿਦਵਾਨ ਦਵਿਤੀਯ-ਜਨ, ਵਨਵਾਸੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਸਿਧਾਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣਗੇ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਛੰਦਾਂ ਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਮ ਵੇਦ ਦੇ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਮ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਨ, ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਯ ਵਰ੍ਹੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਵਰਗੀ ਰਥ ‘ਤੇ, ਰਤਨ ਜੜੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਆਨੰਦ-ਵਿਲਾਸਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਜ਼ਰੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਲੋੜ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਹਰੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ — ਜੋ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਰਥਾਂ ‘ਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਧੁਨੀ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਂਦਾ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਥਾਂ ‘ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਭ ਤਾਰੀਖ ਤੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੁਭ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਰਸਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮੇਂ ‘ਤੇ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਚਾਰ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਸਭ ਰਸਮਾਂ ਤੇ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਚਾਰ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਯੋਗ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਉੱਤਮ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਵਿਧਿ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਸੋਨੇ, ਰਤਨਾਂ, ਮੋਤੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਵਯ ਰਤਨਾਂ, ਆਸਨ, ਪਿੰਡ, ਪਿੰਡੀਆਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰ ਵੀ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜ ਕਰਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੱਗ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਸਭ ਸੰਪਤੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਅਵਾਸ ਨੂੰ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਉੱਤਮ ਰਾਜਾ ਤੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਤਾਈ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਅਵਿਕਤ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਦਭੁਤ ਮੰਨਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਪੁੱਛਿਆ: “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪੰਚਤੀਰਥ ਦੀ ਰਸਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਹਰ ਇੱਕ ਤੀਰਥ ‘ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਫਲ, ਹਰੇਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੱਸੋ।” ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ‘ਤੇ, ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ, ਇਕ ਪੈਰ ‘ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਪੁਰੁਸ਼ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਯਤਨ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ੁਕਲ ਪਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਸ ਸਰਵੋਚ ਪੁਰੁਸ਼ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਇੰਦ੍ਰਦਯੁਮਨਾ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਅਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ।