ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸੱਪ; ਸਿੱਧ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਾਧ੍ਯ, ਕਿੰਨਰ, ਗੁਹ੍ਯਕ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ; ਸੰਨਿਆਸੀ ਜੋ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਨਿਰਗੁਣ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਵਸਥਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਅਤਿ ਦੁਲੱਭ ਅਵਸਥਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਮੰਗਲ ਮਿਲਣ, ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਨੌ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਤੂੰ ਰਾਜ ਕਰੇਂਗਾ, ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਸੁਖਮਈ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇਗਾ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਉਹ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਪਾਵੇਂਗਾ ਜੋ ਦੇਵਤੇਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਲੱਭ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ, ਸ਼ਾਂਤ, ਗੁਪਤ, ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਵਸਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਸੁਖਮ, ਨਿਰਮਲ, ਅਟੁੱਟ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਕਰਮ ਤੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਤੂੰ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਚਿਰੰਤਨ ਲੱਛ ਮਿਲੇਂਗਾ। ਤੇਰੀ ਯਸ਼ਸਵੀ ਮਹਿਮਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਦੀਵ ਰਹੇਗੀ ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਮੇਰੂ ਆਦਿ ਪਹਾੜ ਖੜੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਹਰ ਥਾਂ, ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਵੇਗੀ।" "ਇਥੇ ਇੰਦ੍ਰਦਯੁਮਨ ਸਰੋਵਰ ਨਾਂਕਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ। ਜੋ ਇਸ ਸੋਹਣੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਇਕਵੀਂ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲੋਕ ਜਾਂਦਾ। ਉੱਥੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਵਿਅਕਤੀ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।" "ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਵਟ ਵਰਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਮੰਡਪ ਹੈ। ਉਹ ਥਾਂ ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਅਣਗਿਣਤ ਨਾਰੀਅਲ, ਚੰਪਾ, ਬਕੁਲ, ਅਸ਼ੋਕ, ਕਰਣਿਕਾਰ, ਪੁੰਨਾਗਾ, ਨਾਗਕੇਸਰ, ਪਾਟਲ, ਆਮ, ਅਤੀਸਾਰ, ਚੰਦਨ, ਦੇਵਦਾਰ, ਵਟ, ਪੀਪਲ, ਖਦੀਰ, ਪਾਰੀਜਾਤ, ਅਰਜੁਨ, ਹਿੰਤਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਾੜ, ਸ਼ਿਮਸ਼ਾਪਾ, ਬੇਰੀ, ਕਰਨਜ, ਲਕੂਚ, ਪਲੱਖ, ਕਠਲ, ਬੇਲ, ਧਾਤਕੀ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਤਰਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਿਤ ਹੈ।" "ਅਸ਼ਾਢ ਮਾਸ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਥੇ ਲੈ ਜਾਣਗੇ ਤੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਰੱਖਣਗੇ। ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੋਹਰ ਨਾਚ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਨੇਕ ਖੇਡਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਬੈਠਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਹਥੀਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਮਰਾਂ, ਮੋਤੀ-ਮੁਕਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਪੱਖੀਆਂ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਭ-ਚਿੰਤਕ ਔਰਤਾਂ ਸਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੀਆਂ। ਉੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਤਪਸਵੀ, ਗਿਆਨੀ ਦੁਜਾ-ਜੰਮਿਆ, ਵਨਵਾਸੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਹੋਣਗੇ।" "ਉਹ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਛੰਦਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨਗੇ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਹਰੀ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।" "ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ ਸਭ ਸੁਖ ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਪੂੰਨ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਜੋਂ ਜੰਮਦਾ ਹੈ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਤੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਅਤਿ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਸਮਝਣ ਲੱਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸਦਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਹਰੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੁਭ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਲਿਆਂਦਾ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਉੱਚਾਰਨਾ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਨੋਹਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।" "ਫਿਰ, ਸ਼ੁਭ ਤਾਰੀਖ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਣ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰਾਈ। ਰਾਜੇ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਤਰਤੀਬ ਨਲ ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰਾ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅਚਾਰਯ ਨੂੰ ਯੋਗ੍ਯ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਮਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।" "ਉੱਤਮ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਸੋਨੇ, ਰਤਨਾਂ, ਮੋਤੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਆਦਰ ਕੀਤਾ।