ਜਦੋਂ ਪਰਮ ਮਹਾਨ ਹਰਿ ਨੇ ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਆਖ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਰਾਤ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੋ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਮਨ-ਇੰਦਰੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੀਨ ਰਹੀਆਂ। ਉਹ ਰਾਤ ਭਰ ਵੈਸ਼ਣਵ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸਤੁਤੀਆਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਸਵੇਰ ਹੋਈ ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਅਡੋਲ ਰੱਖਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਪੂਜਾ-ਅਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਨਾ ਘੋੜਾ, ਨਾ ਪੈਦਲ ਸੇਨਾ, ਨਾ ਹਾਥੀ, ਨਾ ਰਥਵਾਨ—ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈ ਕੇ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਵੱਡੇ ਤਟ ਵੱਲ ਵਧ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਪ੍ਰਚੰਡ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦਰੱਖਤ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਉੱਚਾਈ ਅਤੇ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਬੇਹੱਦ ਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ। ਉਹ ਦਰੱਖਤ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਮੰਜੀਠ ਵਰਗਾ ਗਾੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਨਾ ਉਸ ਦੀ ਕੋਈ ਕਿਸਮ ਸੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਨਾਂ। ਇਹ ਦਰੱਖਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਲੱਕੜ ਵੱਲ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਇਆ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਦੇਵ ਗੁੰਥ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਏ। ਦੋਵੇਂ ਬੋਲੇ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਹੇ ਬਾਹੁਬਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਦਰੱਖਤ ਕਿਉਂ ਕੱਟਿਆ?" "ਇਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਇਕੱਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਦਰੱਖਤ ਕਿਵੇਂ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ?" ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਅੰਦਰੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਬੜੀ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਦਿ ਅਤੇ ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਵਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਉਸ ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹੋ।" ਰਾਜੇ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਰਾਜਨ! ਤੇਰਾ ਇਹ ਉੱਚ ਵਿਚਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਭਵਸਾਗਰ ਵਿੱਚ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਅਸਥਿਰ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸੁੱਖ ਦੁੱਖ, ਵਾਸਨਾ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਰੋਗ ਹਨ ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੁੱਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਉਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਲ ਉਠਿਆ—ਇਹ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਉਪਲਬਧੀ ਹੈ।" "ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ, ਇਸ ਦੇ ਲੋਕ, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਉਪਵਨ—all are blessed. ਇਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਨਗਰਾਂ, ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਸਭ ਧੰਨ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।" "ਆ, ਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਠੰਢੀ ਛਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਹੇਠਾਂ ਆ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਧਰਮਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ। ਮੇਰਾ ਇਹ ਸਾਥੀ, ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਂ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਰਗਾ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਏਗਾ—ਤੂੰ ਤਟ ਛੱਡ ਦੇ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਤਟ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਦਰੱਖਤ ਦੀ ਠੰਢੀ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਲੱਗੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੂਰਤੀਆਂ ਬਣਾਓ—ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਰਮ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ ਹੋਣ।" "ਉਸ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਅਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੋਣ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਹੋਵੇ, ਸਫੈਦ ਦੁੱਧ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਹੋਵੇ, ਦੂਜਾ ਮੂਰਤੀ ਤੇ ਸਵਾਸਤਿਕ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੋਵੇ।" "ਤੀਜਾ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਹਲ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਾ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਾ ਦੇਵ, ਨਾ ਦਾਨਵ, ਨਾ ਗੰਧਰਵ, ਨਾ ਯਕ੍ਸ਼, ਨਾ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰ, ਨਾ ਸੱਪ ਕਰ ਸਕਦੇ।" "ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਅਨੰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।" "ਤੀਜੀ ਮੂਰਤੀ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।" ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਸੁਣਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਮੰਗਲਮਈ ਮੂਰਤੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਕ ਮੂਰਤੀ ਜਿਸ ਦਾ ਰੰਗ ਚੰਨਣੀ ਰਾਤ ਦੇ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਵੱਡਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਚੌੜਾ, ਸਫੈਦ ਸਿਸਾ ਵਰਗਾ ਸਿਰ। ਉਹ ਨੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਇਕ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ, ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਗਦਾ-ਮੁਸ਼ਲ ਧਾਰੀ। ਦੂਜੀ ਮੂਰਤੀ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਘਣੇ ਬਦਲ ਜਾਂ ਅਲਸੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀ, ਕਮਲ ਪੱਤੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ। ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ, ਮੰਗਲਮਈ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ, ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਹਰੀ। ਤੀਜੀ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਲੰਬੀਆਂ ਕਮਲ ਅੱਖਾਂ, ਅਦਭੁਤ ਵਸਤ੍ਰ, ਹਾਰ ਤੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਅਲੰਕ੍ਰਿਤ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲੱਦਿਆ, ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਉੱਤੰਗ ਛਾਤੀ ਵਾਲੀ—ਇਹ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਈ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਕਲਾ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਬਣ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਜੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਣਿਕਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।