ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਹੇ ਨਰਸਿੰਘਾ, ਤੂੰ ਜੋ ਪ੍ਰਲੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਜਲਦੇ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਉਠਾਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਹੇ ਮਹਾ-ਵਰਾਹ, ਮੈਨੂੰ ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੇਰੇ ਇਹ ਸਰੂਪ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਸਤਕਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਰੂਪ, ਬਲਦੇਵ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਅੰਗ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਨ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਤੱਕ, ਤੇਰੇ ਹੀ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੇਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਰੂਪ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਵੀ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵਰਦਾਨ ਦਿਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਹਰੀ, ਤੇਰੇ ਜੋ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਰੂਪ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਇਹ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸਲ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ-ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਜੇਹੜੇ ਤੇਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਰੂਪਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਪਮਾਵਾਂ ਹਨ। ਹੇ ਹਰੀ, ਤੂੰ ਅਦ੍ਵੈਤ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲੋਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਚੇਤਨਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਪਰਮ ਸਰੂਪ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸਤਿਤਵ ਅਤੇ ਅਨਾਸਤਿਤਵ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਨਿਸ਼ਪ੍ਰਭਾਵ, ਨਿਰਗੁਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਅਟੱਲ, ਅਚਲ, ਤੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਭ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁੱਧ ਸਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ; ਇਸ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ? ਤੇਰਾ ਹੋਰ ਸਰੂਪ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਚਾਰ ਭੁਜਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ, ਮਕੁਟ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਤੇਰੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਇਹ ਸਰੂਪ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ, ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਸਕਾਂ; ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਮਧੁ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਬੁਢੇਪੇ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੁੱਖਾਂ, ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਗਮਾਂ, ਮੋਹ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਸ਼ੀਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਰਾਗ-ਦਵੈਸ਼ ਦੇ ਮੱਛੀ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਭਵਰੇ, ਤਮੰਨਾ ਤੇ ਗਮ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ, ਬਿਨਾ ਆਸਰੇ, ਬਿਨਾ ਮੂਲ, ਅਸਾਰ ਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅਸਥਿਰ। ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਟਕਾਵੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਘੁੰਮਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਅਣਗਿਣਤ ਜਨਮ—ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਦਸ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ—ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਖਾ-ਪ੍ਰਸ਼ਾਖਾ ਪੜ੍ਹੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗ੍ਰੰਥ, ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਤੇ ਕਈ ਕਲਾ-ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵੀ ਸਿੱਖੀਆਂ। ਅਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਵੱਧ-ਘੱਟ, ਖਰਚ, ਲਾਭ-ਹਾਨੀ—ਇਹ ਸਭ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਤਨੀ, ਦੁਸ਼ਮਣ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਛੋੜਾ ਤੇ ਮਿਲਾਪ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ—ਇਹ ਵੀ ਮੈਂ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ। ਦੁੱਖ ਤੇ ਅਨੇਕ ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾ, ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਮਿਲੇ। ਮੈਂ ਇਸ ਮੈਲ-ਮੂਤ੍ਰ ਭਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਵੀ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਬਚਪਨ, ਜਵਾਨੀ, ਤੇ ਬੁਢੇਪੇ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜ੍ਹਾਵਾਂ ਭੁਗਤ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਮੌਤ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ, ਯਮ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਯਮ ਦਾ ਵਾਸ, ਤੇ ਨਰਕ ਦੀਆਂ ਯਾਤਨਾਵਾਂ ਵੀ ਸਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਕ੍ਰਿਮੀ, ਕੀੜੇ, ਰੁੱਖ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਹਿਰਣ, ਪੰਛੀ, ਭੈਂਸ, ਉਠ, ਗਾਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਾਂ ਵਾਂਗ ਵੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਦੋ-ਵਾਰ ਜਨਮ ਵਾਲੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਗਰਭ, ਅਮੀਰਾਂ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ, ਗਰੀਬਾਂ, ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਰਾਜਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਮੈਂ ਅਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨੌਕਰ ਬਣਿਆ, ਗਰੀਬੀ, ਸਰਦਾਰੀ, ਤੇ ਮਾਲਕੀ ਵੀ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਮਾਰੇ ਗਿਆ; ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ; ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆ। ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਦੋਸਤ, ਭਰਾ, ਪਤਨੀ, ਅਮੀਰ, ਵਿਦਵਾਨ, ਗਰੀਬ, ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਅਨੇਕ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਬਿਆਨ ਕੀਤੇ, ਲਾਜ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੇਵ, ਪਸ਼ੂ, ਮਨੁੱਖ, ਚਲ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ। ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਗਿਆ; ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿਆ, ਕਦੋਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ? ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਦੋਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਜਾਂ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਮਟਕੀ। ਇਹ ਉਪਰ, ਹੇਠਾਂ, ਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੱਲਦੀ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਕਰਮ ਦੀ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ, ਉਪਰ, ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰੋਮਹਰਸ਼ਣਾ। ਮੈਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਭਟਕਦਾ ਹਾਂ, ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਹੇ ਹਰੀ, ਮੇਰੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਅਨੇਕ ਸਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।